On

Możesz zabrać świnię do domu.
Umyć ją.
Traktować najlepiej, jak tylko potrafisz.
Przykrywać ją kołdrą.
Położyć obok kominka.
Ale wystarczy, że tylko otworzysz drzwi —
a ona i tak wbiegnie z powrotem w bagno.
Wielu z was bierze sobie świnie
i później zastanawia się,
dlaczego dalej tarza się w błocie.
Świnia pozostanie świnią.

RecCreative

Z szacunku dla obcej mi ziemi stąpam z pokorą,
Lecz mówię głośno:
Dziękuję. Przepraszam. Proszę.
Jestem dumny z pochodzenia.
MG.

Według psychologii ludzie, którzy wychowali się z nieobecnym ojcem i emocjonalnie niestabilną matką, uczą się być silni zbyt wcześnie. Stają się osobami, które przyzwyczaiły się do samodzielnego rozwiązywania wszystkich problemów. Nie dlatego, że chcieli. Dlatego, że nikt nigdy nie nauczył ich jak prosić o pomoc. Dorastali w przekonaniu, że proszenie o wsparcie oznacza przeszkadzanie innym. Nauczyli się wyczuwać atmosferę, zanim cokolwiek powiedzą. Dobierać słowa tak, by nie wywoływać większego chaosu. Uśmiechać się, nawet wtedy, gdy wewnętrznie byli złamani. Dlatego dziś trudno im zaufać. Trudno im uwierzyć, że ktoś mógłby zostać, nie raniąc ich po drodze. To nie dlatego, że nie chcą kochać. To dlatego, że boją się, że znów poczują się porzuceni. Przywiązują się, ale jednocześnie się oddalają, bo nie byliby w stanie znieść kolejnej straty kogoś ważnego. I nawet jeśli wydają się zimni, oni tylko chronią to, co zostało z ich serca. Psychologia mówi, że za tymi silnymi ludźmi kryje się dziecko. Dziecko, które wciąż czeka na dzień, w którym rodzice podejdą bliżej. I dadzą mu ciepło, którego zawsze szukało. I bez względu na to, jak dobrze to ukrywają, tak naprawdę pragną tylko jednego.
Znaleźć kogoś, kto da im spokój, którego nigdy nie mieli w domu.
- Internety

A może zdrada jest próbą obejścia życia?
A przecież życia nie da się obejść.
Wróci.
Z rachunkiem.
Z lustrem.
Z prawdą, której nie da się już cofnąć.
A dlaczego mężczyźni wracają do żon?
Nie dlatego, że nagle zrozumieli.
Nie dlatego, że kochanka była pomyłką.
I nie dlatego, że sumienie się odezwało.
Mężczyźni wracają, bo impuls się wypala.
Zawsze.
A intensywność ma krótkie życie.
Chaos szybko zamienia się w zmęczenie.
A codzienność, ta od której uciekali,
zaczyna ich wzywać.
Nie emocją.
Tylko prawdą.
Kochanka jest intensywnością.
A żona jest orientacją w świecie.
Kochanka jest emocją.
Żona jest rzeczywistością.
Kochanka jest wstrząsem.
A żona jest sensem.
Kochanka mówi mężczyźnie, kim mógłby być,
gdyby uciekł od wszystkiego, co go przerasta.
A żona pokazuje mu, kim jest naprawdę.
Z tą całą swoją historią.
Swoimi słabościami.
Ale też niedojrzałością.
Z tym wszystkim, od czego próbował uciec.
Dlatego wielu mężczyzn, dopiero po zdradzi,
widzi paradoks.
Wolność, którą sobie dali,
nie była wolnością.
Była odurzeniem.
A odurzenie zawsze prowadzi szeroką drogą.
Ale prosto w pustkę.
I zawsze kończy się na zimnej podłodze.
W miejscu, gdzie człowiek wreszcie widzi,
że to, przed czym uciekał,
to nie była żona.
To nie była relacja.
Nie była codzienność.
To był on sam.

Dr. Magdalena Ostrowicka

No i co, zostałeś sam…
ale to chyba nie takie straszne, co.
Troja nie spłonęła, piekło nie zamarzło,
ale na wszelki wypadek możesz naostrzyć łyżwy,
bo wiesz, nigdy nie wiadomo,
kiedy się znowu zrobi ślisko.
Ale masz całe łóżko dla siebie.
Bez szturchania, bez walki o kołdrę.
Jak już raz komuś serce pęknie,
to więcej nie pęka, tylko trzeszczy.

Także nie dramatyzuj.
Samotność to nie wyrok,
samotność to wolność –wolność w kapciach.
Także wyciągnij z tego wnioski.
A przede wszystkim – wyciągnij z tego tę swoją drzazgę.

Andrzej Grabowski

Kiedyś wychowany w środowisku pozbawionym kultury osobistej — dziś całkowicie nietolerujący jej braku.
Paradoksalnie trochę jak w syndromie DDA: to, co nas kiedyś raniło lub deformowało, z czasem staje się tym, na co jesteśmy najbardziej wyczuleni.
MGK