Humans Of Tricity

"W młodości zaryzykowałem i postawiłem wszystko na jedną kartę.
Do tego uśmiech losu i dziś spełniam marzenie małego chłopca - tworzę gry."

"Chciałabym w przyszłości tworzyć takie parki jak ten. To wspaniała przestrzeń do wypoczynku dla mieszkańców."

"Spontanicznie podjęłam decyzję o przeprowadzce do Gdyni i... jestem zakochana!"

"Poza tym, że moim kraju - Białorusi, jest obecnie niebezpiecznie, to wraz z przyjaciółmi nie chcieliśmy płacić podatków władzy, która sponsoruje wojnę, dlatego przyjechaliśmy do Polski."

"Uważam, że warto dać wolną rękę dziecku w wyborze swojej drogi. Najważniejsza jest natura. W przeciwnym razie może się to skończyć wykształceniem małego niewolnika. Doceniam, że moi rodzice dali mi możliwość wyboru."

"Za mną bardzo ciężki dzień. Jestem wolontariuszką na Festiwalu Filmowym, bo chciałam zobaczyć, jak ten świat wygląda od środka."

"Uwielbiałem wyjeżdżać z rodzicami pod namiot lub na ryby. Chętnie zabierałbym swoje dzieci na takie same wyjazdy, ale dziś są inne czasy... one są przyzwyczajone do luksusu..."

Gdynia

"Minęło już 6 lat od kiedy mieszkam w Polsce. Przyjechałam tu z Ukrainy i zostałam wspaniale przyjęta. Dziś czuję się już jak Polka."

Gdynia Gdynia

"Życie mamy jedno i trzeba je wykorzystać. Zarażam ludzi moim uśmiechem i przekazuję go dalej."

"Ważne jest, żeby mama z tatą grali do jednej bramki. Z jednej strony chciałabym, żeby syn był już samodzielny i odpowiedzialny, ale jak zapomni kanapek do szkoły, to z trudem mu ich nie zanoszę."

"Choć moja dusza od zawsze była humanistyczna, to od kilkunastu lat pracuję jako kontroler finansowy - tłumaczę z ekonomicznego na ludzki."

"Dopiero po śmierci babci doceniam efekt zadania ze studiów fotograficznych.
Wykładowca poprosił nas, abyśmy co rok fotografowali członków swojej najbliższej rodziny - na przykład w dzień urodzin. Na co dzień nie zauważałam jak zmienia się twarz mojej babci, dziś to wspaniała pamiątka."