Row Lee

"yung feeling na gusto mo sanang humingi ng tulong pinansyal sa mga nakatatanda mo'ng kapatid… pero hindi mo magawa minsan kasi nahihiya ka, kasi may pamilya na rin sila, may mga sariling responsibilidad at pinagkakaabalahan sa buhay.

Kaya tahimik ka nalang. Tinitiis, pinipilit kayanin kahit minsan sobrang bigat na. Hindi dahil ayaw mong mag-open up… kundi dahil ayaw mong maging dagdag pasanin sa mga taong mahal mo.

Sana balang araw, Ikaw naman ang makatulong. Ikaw naman ang makapagbigay. At sa ngayon… kapit lang. Lalakas din ulit."

HINDI MASAMA ANG HUMINTO.

Minsan, kailangan mo talagang umatras
kapag mabigat na ang dala.
Hindi dahil sumusuko ka,
kundi dahil may VALID REASON ka.

May pahinga kang kailangan.
May sarili kang dapat unahin.
May pusong dapat kilalanin muli.

Huwag mong ikahiya ang pag-pause.
Hindi ka mahina.
Marunong ka lang magmahal sa sarili.

Huminto kung kailangan.
Huminga kung pagod.
Bumangon kapag handa na.

May mga bagay na hindi na kailangang balikan,
pero kailangang maintindihan kung bakit sila dumating.
Dahil minsan, ang sakit ang nagtuturo sa atin
kung paano magmahal nang mas totoo sa susunod.

“Sa bawat araw na dumadaan, may mga tanong tayong hindi agad nasasagot, may mga laban tayong hindi agad natatalo, at may mga pangarap tayong hindi agad naaabot. Pero kahit ganoon, patuloy kang bumabangon. Patuloy kang lumalaban. Patuloy kang umaasa.

Minsan, mapapagod ka. Minsan, iiyak ka. Minsan, gugustuhin mong sumuko dahil pakiramdam mo, ikaw na lang ang kumakapit. Pero tandaan mo: hindi mo kailangang tapusin lahat sa isang araw. Ang mahalaga, hindi mo pinababayaan ang sarili mong unti-unting sumulong.

Hindi ka man sigurado sa direksyon, huwag mong maliitin ang bawat maliit na hakbang na nagagawa mo. Dahil minsan, ang simpleng pagpili na magpatuloy kahit masakit, kahit malabo, kahit mag-isa—iyon na ang pinakamatapang mong ginawa.

At kung sakaling dumating ang araw na maramdaman mong wala nang liwanag sa harapan, balikan mo ang lahat ng panahong nalampasan mo ang mga akalang hindi mo kakayanin. Dahil kung noon kinaya mo, ngayon kakayanin mo rin. Hindi ka ginawa para sumuko. Ginawa ka para tumibay.”

ang sarap lang sa pakiramdam yung ngingitian ka ng maganda🥲😜

I’ve been carrying so much inside me, pretending I’m fine, hoping that one day… the weight won’t feel this heavy anymore.

May nagmamahal naman sayo…
ikaw nga lang.
Pero okay ’yan.
At least loyal. 😂❤️

Strong ako… pero minsan gusto ko nalang ma-delete.😜