ख्रिस्टियन जीवन ६:३३

विवाह केवल प्रेम गर्ने व्यक्ति खोज्नु मात्र होइन—यो त्यस्तो जीवनसाथी रोज्नु हो जसले तपाईंलाई विश्वास, चरित्र, र परमेश्वरसँगको यात्रामा बढ्न मद्दत गरोस्।
बाइबलले सिकाउँछ कि विवाह पवित्र बन्धन हो र यो आत्मिक एकतामा आधारित हुनुपर्छ।
Bible मा Book of Amos 3:3 मा भनिएको छ, “के दुई जना एउटै सहमतिमा नभई सँगै हिँड्न सक्छन्?”
त्यस्तै, Second Epistle to the Corinthians मा विश्वासीहरूलाई “असमान जुवामा नजोतिनू” भनेर चेतावनी दिइएको छ, किनकि आत्मिक भिन्नताले सम्बन्धमा गहिरो प्रभाव पार्न सक्छ। Isaac र Rebekah को जीवनले जीवनसाथी छान्दा परमेश्वरको मार्गदर्शन खोज्नुपर्ने उदाहरण देखाउँछ।
शारीरिक आकर्षण समयसँगै कम हुन सक्छ, तर साझा विश्वास, सम्मान, निष्ठा, र प्रार्थनाले कठिन समयहरूमा पनि विवाहलाई बलियो बनाइराख्छ।
Ellen G. White ले युवाहरूलाई केवल भावना, सौन्दर्य, वा सांसारिक सफलताको आधारमा जीवनसाथी नछान्न सल्लाह दिनुभएको थियो। उहाँले सिकाउनुभयो कि साँचो प्रेम पवित्र, धैर्यवान, परमेश्वर-केंद्रित, र भविष्यप्रति जिम्मेवार हुन्छ। बुद्धिमानीपूर्वक गरिएको विवाहको निर्णयले शान्ति र आत्मिक वृद्धि ल्याउन सक्छ, तर लापरवाहीले दुःख निम्त्याउन सक्छ।
एक्लोपन, दबाब, वा क्षणिक भावनाको कारण विवाह गर्ने निर्णयमा हतार नगर्नुहोस्। त्यस्तो व्यक्ति रोज्नुहोस् जसको जीवनमा दया, जिम्मेवारी, नम्रता, र परमेश्वरप्रतिको प्रेम देखिन्छ। सही व्यक्ति तपाईंलाई विश्वासबाट टाढा लैजाने होइन, तर प्रार्थना गर्न, आत्मिक रूपमा बढ्न, र कठिन समयहरूमा पनि विश्वासयोग्य रहन प्रेरित गर्ने हुन्छ।
त्यस्तो व्यक्तिसँग विवाह गर्नुहोस् जसले समस्यामा तपाईंको हात समातोस्, आँधीझरीका समयमा तपाईंसँग प्रार्थना गरोस्, र तपाईंलाई परमेश्वरतर्फ लैजान मद्दत गरोस्—उहाँबाट टाढा होइन।

"अभिभावकत्व (अभिभावक बन्नु) प्रभुको सेवा गर्ने एउटा सुन्दर तरिका हो।तपाईंको मुख्य काम आफ्ना छोराछोरीलाई सुसमाचार सिकाउनु र उहाँको चरित्र देखाउनु हो। तिनीहरूको आत्मालाई सम्हाल्नका लागि यो संसारको भरोसामा नछोड्नुहोस्।"

मत्ती ५ (NNRV)
११. "धन्य हौ तिमीहरू, जब मानिसहरूले मेरो खातिर तिमीहरूको निन्दा गर्नेछन् र सताउनेछन्, र झूटा बोलेर तिमीहरूका विरुद्धमा सब किसिमका खराब कुरा भन्नेछन्।

लेवीहरू १९:१८. आफ्ना आफन्तहरूसित बदला लिन नखोज र इबी नराख, तर आफ्नो छिमेकीलाई आफैलाई झैँ प्रेम गर। म परमप्रभु हुँ।

When you wake up don’t forget to pray because God didn’t forget to wake you.

त्यस समयका मानिसहरूले परमेश्वरलाई पूर्ण रूपमा इन्कार गरेका थिएनन्, तर उनीहरूले "ढिलासुस्ती" गरिरहेका थिए। उनीहरूले आफूलाई यो विश्वास दिलाएका थिए कि—अहिले उपयुक्त समय आएको छैन। तर वास्तविकतामा, उनीहरू आफ्नै सुख-सुविधा र व्यक्तिगत प्राथमिकतामा व्यस्त थिए।
​परमेश्वरले यहाँ समयको कमीलाई होइन, तर गलत प्राथमिकतालाई औंल्याउनुभएको छ।
​के हामी पनि यही गरिरहेका छौं?

​हामी अक्सर परमेश्वरले स्पष्ट पारिदिनुभएको कामलाई "पखौँ न त" वा "पछि गरौँला" भन्दै पन्छाउने गर्छौं। हामी ती कामहरूमा मग्न हुन्छौं जुन हाम्रा लागि सहज र तत्काल फाइदाजनक देखिन्छन्।

​बिचार गरौँ:
-के हामीले पनि परमेश्वरको राज्य र उहाँको इच्छालाई थाती राखेर आफ्नै "सजिएका घरहरू" (आफ्नै स्वार्थ र करियर) बनाउन मात्र शक्ति खर्च गरिरहेका छौं?

-के हामी "समय भएको छैन" भन्ने बहानामा आज्ञाकारितालाई टारिरहेका छौं?

​निष्कर्ष: समस्या समयको अभाव होइन, हृदयको समर्पणको हो। जुन कुरा परमेश्वरले आज गर्न भन्नुभएको छ, त्यसलाई भोलिको लागि सार्नु भनेको उहाँको आज्ञा उल्लंघन गर्नु नै हो।
​के तपाईं पनि कुनै स्पष्ट मार्गनिर्देशनलाई "पछि" भन्दै अल्झाइरहनुभएको त छैन?