Suchana Rekha

छोरी सहित पुगे बालेन शाह सपथ ग्रहणमा।

भगवान गौतम बुद्ध ।
कमेन्टमा Om Mhani Padme hum लेख्नुहोस । सोचेको,आँटेको पूरा हुनेछ ।

छोराले गलत कदम चालेको भए म पनि भाच्दिन थे😭आमा, योगेस र रश्मि काण्ड । तपाईं के भन्नुहुन्छ कमेन्ट गर्नुहोस।

विश्व लिम्बुलाई आमा चाकरी भाषामा गाली गर्ने घण्टे ग्याङले बुझ्नुपर्छ कि यो देशमा अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताको अधिकार छ । सत्य बोल्दा बिरोध र गाली गर्ने ? सत्यलाई स्वीकार गर्न नसक्ने अन्धभक्त हुन । यी यस्ता अराजक्ता घन्टेहरुलाइ तपाईं के भन्नुहुन्छ।कमेन्ट गर्नुहोला।

बालेन शाहकोको आलोचना "डोजर संस्कृति" लाई लिएर हुने गरेको छ। धेरै आलोचकहरू मान्छन् कि उनले कानुनी प्रक्रिया र अदालतको आदेशभन्दा पनि तत्कालको लोकप्रियता (Populism) लाई बढी प्राथमिकता दिन्छन्। घर भत्काउनुअघि उचित सूचना नदिएको वा कानुनी त्रुटिहरू गरेको आरोप उनलाई पटक-पटक लाग्ने गरेको छ। यदि यो प्रवृत्ति कायम रहेमा, उनको कार्यकाल अदालतसँगको टकराव र कानुनी उल्झनमै बित्ने जोखिम देखिन्छ।
​
​फुटपाथ व्यापारी र ठेलागाडामा निर्भर न्यून आय भएका नागरिकहरूप्रति महानगरको व्यवहारलाई धेरैले "असंवेदनशील" मानेका छन्। सहर व्यवस्थापन आवश्यक भए तापनि, विकल्प नदिई गरिने धरपकडले उनलाई "हुने खानेको मात्र मेयर" भन्ने छाप पार्न सक्छ। मानवीय पक्षलाई बेवास्ता गर्दा उनको कार्यकालको सामाजिक स्वीकार्यता घट्दै जान सक्छ।
​
​बालेनले अक्सर दलका नेताहरू र संघीय सरकारलाई सार्वजनिक रूपमा चुनौती दिने गर्छन्। लोकतन्त्रमा प्रश्न उठाउनु राम्रो भए पनि, विकास निर्माणका लागि संघीय सरकार र छिमेकी नगरपालिकाहरूसँग सहकार्य अपरिहार्य हुन्छ। उनको "एक्लो हिँड्ने" स्वभावले गर्दा ठुला आयोजना (जस्तै: फोहोर व्यवस्थापनको दीर्घकालीन समाधान) मा बाधा पुग्न सक्छ।
​
​कतिपयले उनलाई कार्यपालिका बैठक र नीतिगत निर्णयहरूमा वडाध्यक्षहरूसँग समन्वय नगरेको र केही सीमित सल्लाहकारहरूको भरमा चल्ने गरेको आरोप लगाउँछन्। संस्थागत प्रणालीभन्दा व्यक्तिगत सनकका भरमा निर्णय लिने परिपाटीले दीर्घकालीन रूपमा महानगरको सुशासनलाई कमजोर बनाउन सक्छ।
​
​बालेन शाहको कार्यकाल "मिश्रित" रहने देखिन्छ। यदि उनले आफ्नो जोशलाई कानुनी शासन र मानवीय संवेदनशीलतासँग जोड्न सकेनन् भने, उनी केवल एक "फेसबुक हिरो" मा सीमित हुने खतरा रहन्छ। उनको सफलता वा असफलता उनले कति घर भत्काए भन्नेमा होइन, बरु सहरका समस्याको कति दिगो र पद्धतिगत समाधान निकाले भन्नेमा निर्भर हुनेछ।

अपमानको उपहार

एकदिन बुद्ध आफ्ना शिष्यहरूसँग यात्रा गरिरहेका थिए। बाटोमा एक मानिस आएर बुद्धलाई निकै गाली गर्न थाल्यो।

तर बुद्ध शान्त बसिरहे।

त्यो मानिस थाकेर अन्त्यमा सोध्यो—
“म तिमीलाई यति धेरै गाली गरिरहेँ, किन केही बोल्दैनौ ?”

बुद्धले मुस्कुराउँदै जवाफ दिनुभयो—
“यदि कसैले तिमीलाई उपहार दिन्छ र तिमीले त्यो स्वीकार गर्दैनौ भने त्यो उपहार कसको हुन्छ ?”

मानिसले भन्यो— “दिने व्यक्तिकै हुन्छ।”

बुद्धले भन्नुभयो—
“त्यस्तै, तिमीले दिएको अपमान मैले स्वीकार गरिनँ, अब त्यो तिम्रै हो।”

सन्देश:
अरूको नकारात्मकता स्वीकार नगर्ने हो भने त्यो आफैं फर्किन्छ।
शान्ति भनेको प्रतिक्रिया होइन, समझदारी हो।