Inner.uchir

Contradictions of life part 1 🍀🍀🍀

Even the greats and geniuses were ashamed of their own work. Imagine how we feel. So even if it’s scary or embarrassing - you have to face it, be afraid, and just do it!📈😀
#сэтгэлсудлал #кринж

God is dead 🥺🥺🥺
#философ #Ницше

Философийн булан: Эрх чөлөө нь хараал уу?
Сартр “Тийм ээ, охин мээн” гэх байсан 😗👍
#философ #эрхчөлөө #Сартр

Хуучны монгол кинонууд бол зүгээр нэг хөгжилтэй nostalgia trip биш, харин бидний нийгмийн сэтгэл зүй, ахуй амьдралын тайлбар шиг санагддаг. Тэр үеийн энгийн орчин, хүмүүсийн харилцаа, хэллэг, дуу авиа хүртэл өнөөдрийн биднээс өөр.

Эдгээр кинон дээрээс бид өөрсдийнхөө түүхийг амархан бөгөөд хөгжилтэй байдлаар харж болно. Найзуудын нөхөрлөл, инээд, жижиг хэрүүл маргаан гээд л — яг л өнөөдөр ч бидний амьдралд давтагддаг мөчүүд байдаг ч тэр үеийн хүмүүсийн царай, сэтгэл хөдлөл, энгийн үнэнч байдал нь илүү тод мэдрэгддэг.

Хуучны кино үзэх нь нэг талаар өв соёлоо санах, нөгөө талаар өөрийгөө ойлгох алхам болдог. Бид хаанаас ирсэнээ мэдэхгүйгээр хаашаа явж байгаагаа ойлгох хэцүү. Тэгээд ч, “Ховор хүмүүс”, “Зэрэг нэмэхийн өмнө”, “Энэ хүүхнүүд үү” гэх мэт кинонууд өнөөдрийн meme culture-ийг бүрдүүлсэн суурь шүү дээ. Өөрөөр хэлбэл: хуучны монгол кино үзэх гэдэг бол нэгэн зэрэг ностальги, сургамж, meme авах shortcut юм

Агуу хүмүүс, суутнууд хүртэл өөрийн хийсэн зүйлээсээ ичиж, нууж байсан түүхтэй. Тэдний бүтээл бүр төгс байгаагүй, тэд ч бас алдаа гаргаж, эргэлзэж байсан.

Харин бидний тухайд бол, жижигхэн бүтээл хийчихээд айх, ичих нь улам ойлгомжтой. “Хангалттай сайн биш”, “Хүмүүс юу гэж бодох бол?” гэсэн бодол сэтгэлд хүнд тусдаг. Гэхдээ энэ мэдрэмж бол маш урт замын нэг хэсэг.

Тиймээс айсан ч хамаагүй эхлэх хэрэгтэй. Ичих, эргэлзэх мэдрэмжтэйгээ хамт хийх хэрэгтэй. Хамгийн чухал нь = хийхээс өөр арга байхгүй. Айдас дундуур алхаж, өөрийн гэсэн дуу хоолойг гаргаж чадвал, тэр л жинхэнэ хөгжил юм.