LayLwint

ညတွေဆို လောင်ကျွမ်းနေရပီ
မီးပျက်လို့ မှောင်မိုက်နေပေမဲ့
သူ့ရဲ့ သွေးကြောစိမ်းလေးတွေက အရောင်ထွက်
ငါ့ရင်ခွင်ထဲက ထွက်သွားတာတောင် မမှတ်မိတော့
အခုထိ ငါနဲ့ဆိုင်တုန်းလို့ ထင်နေတာပဲ
နှိပ်စက်လိုက်စမ်းပါ ..ငါမသေနိုင်သေးပါဘူး
အကိုင်းခက်တွေ ခြောက်ကပ်နေလည်း
အမြစ်တွေနဲ့ ရစ်ပတ်နေမိပီ...
မင်းမရှိရင် ငါအဆင်ပြေမှာပါလို့ သူလိမ်တယ်
တကယ်ပျော်နေတာက သူဖြစ်နေတာပေါ့
နာကြင်မှုဆိုတာ ကြိုပြင်ထားလို့လည်း
မသက်သာပါဘူး
ဂစ်တာကြိုးလေးတောင် အသစ်မလဲရက်သေးဘူး
ငါရဲ့နှောင်ကြိုးတွေလား ငါ့လည်ပင်းမှာလေ
အသက်ရှုရပ်သွားရင်တော့ ငါအိပ်ပျော်မှာပါ

#ကိုယ်တိုင်ရေး

အသက်ကြီးလာတော့ အလိုမကျမှုတွေများလာတယ်
ပစ္စုပ္ပန် မှာ မပျော် တက်တော့ဘူး
အနာဂတ်တွေ ဘယ်ဆီမှန်းမသိဘဲ
ဝေးဝါးနေ့တွေ သေသွားရင်
ငရဲမှာ ၂၈၀၀ မက ပူမှာပါ
အခုလည်း ပိတ်လှောင်နေတာပါပဲလေ
ဘာဖြစ်ဖြစ် ​ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပါ

ငါတော့သွားပီ
ချစ်မိသွားပီ
အစကထဲက ဒီလိုဖြစ်မှာကြောက်လို့
အဝေးဆုံးမှာ ချိုးနှိမ်ထားပါတယ်ဆိုမှ
သူ့အနားမှားပဲ ရစ်နွှယ်ချင်နေရတာလဲကွာ
မှောင်မဲ နေတဲ့ ကောင်းကင်မှာ ကြယ်တွေတစ်ခုမှ မလင်းလက်တော့ဘူး
လမ်းမီးတိိုင်တွေက အလင်းမပြတာ ဘယ်လောက်ကြာနေပီလဲ
တစ်ခါတစ်ခါ အဝေးကလာတဲ့
ကားမီးရောင်လေးရေ...ငါ့ကိုလမ်းပြပေးပါအူး
ငါအခု ဘယ်ရောက်နေလဲမသိတော့လို့ပါ...
ငြိမ်သက်နေတဲ့ လေပြေညှင်း
မကိုင်တော့တဲ့ ဖုန်းနံပတ်တစ်ခု
ဟားတိုက်လှောင်ရယ်နေတဲ့ ညဥ့်ငှက်တစ်ကောင်
အထီးကျန်နေတဲ့ နှလုံးသား တစ်စုံ
ငါတစ်ကယ် သွားပီ...