Infinity 365

သမိုင်းတကျော့ပြန် လွမ်းချင်းနှင့် အမှားမခံသော ခြေလှမ်းများ

ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ "တန်းဆင်းဇုန်" ဆိုတာ ကလပ်အသင်းတွေအတွက် ငရဲခန်းတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ၂၀၂၅-၂၆ ရာသီရဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းကတော့ ထူးခြားနေပါတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရမှတ် ၃၅ မှတ်ဝန်းကျင်ရရင် စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်စမြဲဖြစ်ပေမဲ့၊ ဒီနှစ်မှာတော့ ရမှတ် ၄၀ နီးပါးရထားတဲ့ အသင်းတွေတောင် "တန်းဆင်းရနိုင်ခြေရှိတဲ့ အမှတ်အများဆုံးအသင်း" ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ဆိုးကြီးကို လက်ဆောင်ရဖို့ နီးစပ်နေကြပါတယ်။

ဘန်လေနဲ့ ဝုလ်ဗ်တို့ကတော့ ကံကြမ္မာကို လက်လျှော့ပြီး ချန်ပီယံရှစ်ဆီကို ဦးစွာ ခြေချသွားခဲ့ကြပြီ။ အခုတော့ ၁၈ လမ်းဆုံမှာ ရပ်နေတဲ့ ဝက်စ်ဟမ်းနဲ့ ၁၇ နေရာက စပါးတို့ရဲ့ "ရှင်သန်ရေးတိုက်ပွဲ" ကသာ ပရိသတ်တွေရဲ့ အသက်ရှူသံကို ရပ်တန့်စေတာပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့ တနင်္လာနေ့ညက လိဒ်စ်ယူနိုက်တက်နဲ့ တစ်ဂိုးစီ သရေကျခဲ့တဲ့ စပါးရဲ့ ရလဒ်ဟာ သူတို့အတွက်တော့ ဆားနဲ့ပက်သလို နာကျင်စရာပါ။ အဲဒီသရေပွဲကြောင့် စပါးဟာ ဝက်စ်ဟမ်းထက် ၂ မှတ်သာ အသာရပြီး လုံခြုံမှုမရှိသေးတဲ့ ဧရိယာထဲမှာ တုန်ရီနေဆဲ။

သမိုင်းကို ပြန်ကြည့်ရင် ၁၉၉၅-၉၆ ကစလို့ အဆင့် ၁၇ နေရာမှာ ဘေးကင်းဖို့အတွက် ပျမ်းမျှ ရမှတ် ၃၄.၅ မှတ်ပဲ လိုအပ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရာသီမှာတော့ ၃၆ မှတ် ရထားတဲ့ ဝက်စ်ဟမ်းတောင် တန်းဆင်းဇုန်ထဲ ရောက်နေရတာက ဒီနှစ်တိုက်ပွဲ ဘယ်လောက် ပြင်းထန်သလဲဆိုတာ သက်သေပါပဲ။ရမှတ် ၄၀ ဆိုတာ ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ မှော်ဝင်ကိန်းဂဏန်းလို့ အဆိုရှိခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီရာသီမှာတော့ အဲဒီဂဏန်းကတောင် လုံခြုံမှုကို အာမမခံနိုင်တော့ပါဘူး။ အကယ်၍ ဝက်စ်ဟမ်းသာ တန်းဆင်းသွားခဲ့ရင် သူတို့ဟာ ၂၀၀၂-၀၃ ရာသီက ရမှတ် ၄၂ မှတ်နဲ့ တန်းဆင်းခဲ့ရတဲ့ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စံချိန်ဆိုးကြီးကို ပြန်သတိရမိကြမှာပါ။ အခုလည်း ၃၆ မှတ် ရထားပြီး ကျန်တဲ့နှစ်ပွဲမှာ ရမှတ်တွေ ထပ်ရဦးမယ်ဆိုရင်တောင် တန်းဆင်းရနိုင်တဲ့ အခြေအနေက ကြောက်စရာကောင်းလှပါတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ရာသီက လက်စတာစီးတီးဟာ ၂၅ မှတ်တည်းနဲ့ တန်းဆင်းသွားခဲ့တာကို ပြန်ကြည့်ရင် ဒီနှစ်ကလပ်တွေရဲ့ အရည်အသွေးနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက ဘယ်လောက်ထိ မြင့်မားနေသလဲဆိုတာ မြင်သာပါတယ်။ အခုတော့ အဆုံးအဖြတ်ဟာ နောက်ဆုံး နှစ်ပွဲစီပေါ်မှာ မူတည်နေပါပြီ။ စပါးမှာ ခြေစွမ်းတက်နေတဲ့ အရှိန်ရှိတယ်။ အက်စတွန်ဗီလာနဲ့ ဝုလ်ဗ်ကို အနိုင်ရထားပြီး ၄ ပွဲမှာ ၈ မှတ် ရှာထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်လာမယ့်ပွဲက ချဲလ်ဆီးနဲ့ အဝေးကွင်း။ ဖိအားတွေကြားထဲမှာ သူတို့ရဲ့ "အနိုင်ရလိုစိတ်" ကို ပြသနိုင်ပါ့မလား။ ဝက်စ်ဟမ်း ကတော့အာဆင်နယ်နဲ့ ဘရန့်ဖို့ဒ်ကို ရှုံးနိမ့်ထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့။ သူတို့အတွက် နယူးကာဆယ်နဲ့ အဝေးကွင်းပွဲက သေရေးရှင်ရေးတမျှ အရေးကြီးနေပါတယ်။

လက်ကျန်ပွဲစဥ်တွေမှာ စပါးအသင်းက ချယ်ဆီးနဲ့ အဲဗာတန်တို့ ကျန်ရှိနေသေးသလို ဝက်စ်ဟမ်းအသင်းအတွက်လည်း နယူးကာဆယ်နဲ့ လိဒ်ယူနိုက်တက်တို့ပွဲစဥ်တွေက စောင့်ကြိုနေပါတယ်။ ဘောလုံးဆိုတာ လုံးနေသရွေ့ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာပါတယ်။ ဒီနှစ်မှာ တန်းဆင်းသွားရမယ့်အသင်းဟာ နှမြောစရာအကောင်းဆုံး၊ ရမှတ်အများဆုံးနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ ရုန်းကန်သွားတဲ့ အသင်းတစ်သင်းအဖြစ် သမိုင်းတွင်ကျန်ရစ်တော့မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပါတော့သတည်း။

၂၀၂၆ ပရီးမီးယားလိဂ်ရဲ့ နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခန်း

ကျွန်တော်နဲ့အတူ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်ရင်း လန်ဒန်မြို့ရဲ့ ကောင်းကင်ယံမှာ အနီရောင် အလင်းတန်းတွေ ဖြာထွက်နေတာကို မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ ကျွန်တော်တို့ အခု ပြောပြချင်တာက ဒီရာသီ ၂၀၂၅-၂၀၂၆ ရာသီရဲ့ အသည်းယားစရာ အကောင်းဆုံး ပရီးမီးယားလိဂ် ဖလားလုပွဲ အကြောင်းပဲ။ ဘောလုံးလောကမှာ 'ကံကြမ္မာ' ဆိုတာ တကယ်ကို ရက်စက်တတ်သလို၊ တခါတလေကျတော့လည်း အရမ်းကို မျက်နှာသာ ပေးတတ်တယ်။ အခု Manchester City ရဲ့ မျက်ရည်တွေနဲ့ Arsenal ရဲ့ အောင်ပွဲခံ သံစဉ်တွေ အကြောင်းကတော့ စီးတီးတို့အတွက်တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာ အခြေအနေ ဖြစ်နေပေမဲ့၊ အာဆင်နယ် ပရိသတ်တွေအတွက်တော့ မေလ ၂၄ ရက်နေ့ဟာ ကမ္ဘာမှာ အပျော်ဆုံးနေ့ ဖြစ်လာဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့တယ်။
စီးတီးဆိုတာ Pep Guardiola ရဲ့ လက်အောက်မှာ သူတို့ဟာ နောက်ဆုံးပွဲအထိ ရုန်းကန်တတ်တဲ့ အလေ့အထ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီရာသီမှာတော့ အဲဒီ 'Machine' ကြီးက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဟောင်းနွမ်းလာသလိုပဲ။ ​အခု ၂၀၂၆ မေလမှာ စီးတီးတို့ နောက်ဆုံးပွဲအထိ အစွမ်းကုန် ရုန်းနေတာကို မြင်ရတာ တကယ့်ကို လေးစားဖို့ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့.. အဲဒီ 'ဒါပေမဲ့' ဆိုတဲ့ စကားလုံးက တကယ့်ကို နာကျင်စရာဗျ။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းရုန်း၊ ဖလားရဖို့ကတော့ လုံးဝကို မသေချာတော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားပြီ။ ကိုယ်က ပွဲတိုင်းနိုင်အောင် ကစားနေပေမဲ့ တဖက်က ပြိုင်ဘက်က လမ်းကြောင်းဖြောင့်ဖြောင့်ပေါ်မှာ လျှောက်နေတဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ စိတ်ပျက်မှုဟာ ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားမလဲ။ စီးတီးတို့အတွက်ကတော့ ဒီရာသီဟာ 'နီးလျက်နဲ့ ဝေး' နေရတဲ့ ရာသီတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ တော်တော်လေး နီးစပ်နေပြီ။
Mikel Arteta ရဲ့ အာဆင်နယ်ဟာ ​ရှေ့မှာ သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမှာက Burnley ။ ဘန်လေဆိုတာ အာဆင်နယ်အတွက်တော့ အစားအစာတစ်ခုလိုပဲ ကစားရတာ တကယ့်ကို လွယ်ကူလွန်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်လေ။ အာဆင်နယ်ရဲ့ တိုက်စစ်က ဘန်လေရဲ့ ခံစစ်ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြတ်တောက်သွားမှာ မြင်ယောင်သေးတယ်။ ပြီးတော့ ရာသီကုန် ပွဲစဉ်မှာလည်း Crystal Palace နဲ့ ကစားရမှာ။ ပဲလေ့စ်က ခန့်မှန်းရ ခက်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ အရှိန်တက်နေတဲ့ အာဆင်နယ်ကို တားဆီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒီတော့ အာဆင်နယ်အတွက်ကတော့ ရှေ့မှာ ရွှေကော်ဇော ခင်းထားသလိုကို လမ်းကြောင်းက ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်းကြီး ဖြစ်နေတယ်။
​အာဆင်နယ်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် စီးတီးရဲ့ ပွဲစဉ်ဇယားက တကယ့်ကို ဆူးခင်းလမ်းပါ။ စီးတီးက Aston Villa ၊Bournemouth ၊ Crystal Palace တို့နဲ့ ကစားဖို့ ကျန်နေသေးတယ်။ ​ဗီလာဆိုတာ သိတဲ့အတိုင်း Unai Emery ရဲ့ လက်အောက်မှာ တကယ့်ကို နည်းစနစ်ကျတဲ့ အသင်းကြီး ဖြစ်နေပြီ။ စီးတီးအတွက် ဗီလာနဲ့ကစားရမှာက တကယ့်ကို ငရဲပဲ။ ပြီးတော့ ဘုန်းမောက်ကလည်း ဒီရာသီမှာ 'Giant Killer' ဖြစ်နေတယ်။ စီးတီးက အာဆင်နယ်ထက် ပွဲပိုကြပ်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူကြည့်ကြည့် အသိသာကြီးဗျ။ ဒီလို ပွဲကြပ်တွေကြားမှာ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာနဲ့ စီးတီးရဲ့ ဖလားမျှော်လင့်ချက်ဟာ အပြီးအပိုင် ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့မှာပဲ။ အရင်နှစ်တွေက အာဆင်နယ်ဟာ ဖလားလုပွဲ ရောက်ရင် ခြေချော်တတ်တယ်လို့ လူတွေက ကဲ့ရဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ၂၀၂၅-၂၀၂၆ ရာသီမှာတော့ အာတီတာက သူ့အသင်းကို သံမဏိစိတ်ဓာတ် သွင်းပေးထားနိုင်ခဲ့ပြီ။ ​အာဆင်နယ်ဟာ အခုအချိန်မှာ တခြားအသင်းရဲ့ ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ 'Home Work' ကိုပဲ မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်သွားရင် ဖလားကို သေချာပေါက် ရတော့မှာ။ 'ကိုယ်ဖြစ်ကိုယ်ခံ' ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ပွဲတိုင်းကို ဗိုလ်လုပွဲလို ကစားနေတဲ့ အာဆင်နယ်ကို ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို အားရစရာပဲ။
အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြက္ခဒိန်မှာ မေလ ၂၄ ရက်နေ့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြရအောင်။ အဲဒီနေ့ဟာ အာဆင်နယ် ပရိသတ်တွေ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ရတဲ့ သမိုင်းဝင်နေ့ ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ အာဆင်နယ်တို့ ဖလားကိုင်မြှောက်တာကို ကျွန်တော်တို့ မြင်ရဖို့ တော်တော်လေးကို နီးစပ်နေပြီ။ ​အဲဒီနေ့မှာ အမ်းမရိတ်စ် ကွင်းကြီးအတွင်းမှာရော၊ လန်ဒန်လမ်းမတွေပေါ်မှာပါ အောင်ပွဲခံ သံစဉ်တွေ ဟိန်းနေတော့မယ်။ အာဆင်နယ်ဖန်တွေအတွက်ကတော့ ဒါဟာ အိပ်မက်တစ်ခု တကယ်ဖြစ်လာတော့မလား။ ၂၀၀၄ ခုနှစ် 'Invincibles' ခေတ်နောက်ပိုင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒီလောက်အထိ ဖလားနဲ့ နီးစပ်ခဲ့တာဟာ သူတို့အတွက်တော့ ဘယ်အရာနဲ့မှ မလဲနိုင်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုပေါ့။ ၂၀၂၅-၂၀၂၆ ရာသီရဲ့ ပရီးမီးယားလိဂ် ဖလားဟာ လန်ဒန်မြို့ဆီကိုပဲ ဦးတည်နေပြီလို့ ကျွန်တော် အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေမိတယ်။ မန်စီးတီးရဲ့ ရုန်းကန်မှုတွေဟာ လေးစားစရာ ကောင်းပေမဲ့ အာဆင်နယ်ရဲ့ ဖြောင့်တန်းနေတဲ့ လမ်းကြောင်းကိုတော့ မယှဉ်နိုင်တော့ပါဘူး။

Manchester United တို့ရဲ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ရည်မှန်းချက်

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အခက်အခဲတွေကြားမှာ ရုန်းကန်ခဲ့ရတဲ့ Manchester United ဟာ အခု ၂၀၂၅-၂၀၂၆ ရာသီမှာတော့ သူတို့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ နေရာတစ်ခုကို ပြန်ရောက်နေပြီ။
​အထူးသဖြင့် အခု ပြောပြချင်တာက အသင်းရဲ့ ခံစစ်တံတိုင်းကြီးဖြစ်တဲ့ ဂိုးသမား ဆန်နီ လမ်းမန်းစ် အကြောင်းပဲ။ တနေ့ကတင် သူဟာ အသင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တကယ့်ကို လေးစားစရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောသွားခဲ့တယ်။ 'ချန်ပီယံလိဂ်ဝင်ခွင့် ရရုံနဲ့ မကျေနပ်နိုင်ဘူး၊ တတိယနေရာကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားချင်တယ်'။ မန်ယူလို အသင်းကြီးတစ်သင်းမှာ ဂိုးသမားဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး။ အတိတ်က ဂန္ထဝင်တွေရဲ့ အရိပ်က အမြဲတမ်း ကြီးစိုးနေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ ဆန်နီ လမ်းမန်းစ် ကတော့ ဒီရာသီမှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို သေချာ စိုက်ထူနိုင်ခဲ့တယ်။ သူဟာ လက်စွမ်းကောင်းရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ခေါင်းဆောင်မှု အပိုင်းမှာပါ တကယ့်ကို ရင့်ကျက်တဲ့သူပါ။ ​ဒီနေ့ ၂၀၂၆ ခုနှစ်ရဲ့ အခြေအနေမှာ လမ်းမန်းစ်ဟာ အသင်းရဲ့ အမာခံ ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ သူ့ရဲ့ စကားသံတွေက အဝတ်လဲခန်းထဲမှာရော၊ ပရိသတ်တွေကြားမှာပါ အလေးအနက် ထားစရာ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အခု သူပြောလိုက်တဲ့ 'တတိယနေရာကို ထိန်းသိမ်းချင်တယ်' ဆိုတဲ့ စကားဟာ မန်ယူရဲ့ ပြန်လည် နိုးထလာတဲ့ အောင်နိုင်သူ စိတ်ဓာတ် (Winning Mentality) ကို မီးမောင်းထိုးပြလိုက်တာပဲ။
မန်ယူဟာ အခုဆိုရင် လာမယ့်ရာသီအတွက် ချန်ပီယံလိဂ်ဝင်ခွင့် (Champions League Qualification) ကို အပိုင်ရထားပြီ။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အသင်းတွေက ဒီအဆင့်ရောက်ရင် အနားယူချင်ကြပြီလေ။ 'ငါတို့ ရည်မှန်းချက် ပြည့်ပြီပဲ' ဆိုပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကစားချင်ကြတယ်။ ​ဒါပေမဲ့ လမ်းမန်းစ်ကတော့ အဲဒီလို မစဉ်းစားဘူး။ သူက 'ဒါဟာ အောင်မြင်မှုရဲ့ အစပဲ ရှိသေးတယ်' လို့ မြင်နေတာ။ ချန်ပီယံလိဂ် ပြန်ဝင်ရတာက ဝမ်းသာစရာ ဖြစ်ပေမဲ့ အဆင့် (၃) နေရာကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်ဖို့က အသင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ဆိုင်တယ်လို့ သူက ယူဆထားတယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို Professional ဆန်လွန်းတဲ့ အတွေးအခေါ်ဗျ။ 'ဝင်ခွင့်ရရုံနဲ့ မပြီးဘူး၊ ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မြင့်တက်နိုင်မလဲ' ဆိုတဲ့ စိတ်ကပဲ အသင်းကြီးတစ်သင်းကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေတာပေါ့။ ​လမ်းမန်းစ် ပြောသွားတဲ့အထဲမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးက နည်းပြအကြောင်းပဲ။ 'ဒီနှစ် ဘောလုံးရာသီ မပြီးဆုံးသေးဘူးဆိုတဲ့ အချက်ကို နည်းပြက ကျွန်တော်တို့ကို သေချာနားလည်အောင် ပြောပြထားပါတယ်' တဲ့။ နည်းပြတစ်ယောက်က ကစားသမားတွေကို အမြဲတမ်း နိုးကြားနေအောင် လုပ်နိုင်ဖို့ဆိုတာ တော်တော် ခက်တယ်။ ​အထူးသဖြင့် ရည်မှန်းချက် တစ်ဝက်လောက် အောင်မြင်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပိုခက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မန်ယူနည်းပြကတော့ သူ့ရဲ့ တပည့်တွေကို အမြဲတမ်း 'ဆာလောင်မှု' ရှိနေအောင် ဖန်တီးပေးထားတယ်။ လမ်းမန်းစ်ရဲ့ စကားအရဆိုရင် နည်းပြဟာ ကွင်းထဲမှာတင် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာပါ သူတို့ကို သေချာ ပုံသွင်းပေးထားတာ သိသာတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း အသင်းသားတွေဟာ ရာသီကုန်ခါနီးအထိ တစ်ပွဲချင်းစီကို အာရုံစိုက်ပြီး ကစားနေကြတာပေါ့။
အဆင့် (၃) နဲ့ ရာသီသိမ်းတာဟာ အဆင့် (၄) ထက် အများကြီး ပိုပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ပထမအချက်ကတော့ 'အရှိန်အဟုန်' (Momentum) ပဲ။ ဒီရာသီကို အဆင့် (၃) နဲ့ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ရင် လာမယ့် ၂၀၂၆-၂၀၂၇ ရာသီမှာ ချန်ပီယံဆုကို စိန်ခေါ်ဖို့အတွက် ယုံကြည်မှုတွေ အပြည့်ရသွားမှာလေ။ နောက်ပြီးတော့ ဆုကြေးငွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေ၊ အသင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေကလည်း အဆင့်တိုင်းမှာ ကွာခြားချက် ရှိတယ်။ လမ်းမန်းစ်က ဒါကို သေချာ သိနေတယ်။ 'တခြားအသင်းတွေကို ကျွန်တော်တို့နဲ့ အလှမ်းဝေးတဲ့နေရာမှာပဲ ဆက်ထားချင်ပါတယ်' တဲ့။ မန်ယူရဲ့ အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အသင်းတွေကလည်း အခွင့်အရေးကို စောင့်နေကြတာလေ။ ​ဒါပေမဲ့ လမ်းမန်းစ်ကတော့ အဲဒီအသင်းတွေကို လုံးဝ အနားကပ်မခံချင်ဘူး။ သူတို့နဲ့ မန်ယူကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ ကွာဟချက်တစ်ခု (Gap) ကို ဖန်တီးထားချင်နေတယ်။ ဒါဟာ စိတ်ဓာတ်ရေးရာအရ ပြိုင်ဘက်တွေကို ဖိနှိပ်လိုက်တာပဲ။ 'မင်းတို့ ငါတို့နားကို ကပ်လို့မရဘူး' ဆိုတဲ့ အသိကို သူတို့ ခေါင်းထဲ ရိုက်ထည့်လိုက်တာပေါ့။ ဒါဟာ အသင်းကြီးတစ်သင်းမှာ ရှိရမယ့် 'Imperialistic Mentality' မျိုးဗျ။ ကိုယ့်နေရာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ လာပြီး မထိပါးစေချင်တဲ့ စိတ်မျိုးပေါ့။
ဘောလုံးအသင်း တစ်သင်းမှာ လူတစ်ယောက်တည်းက ဒီလိုတွေးနေလို့ မရဘူးလေ။ အားလုံးက တစ်သားတည်း ဖြစ်နေမှ ရမှာ။
​လမ်းမန်းစ်ရဲ့ ဒီစကားက မန်ယူအသင်းသားတွေကြားမှာ အခုဆိုရင် 'အောင်မြင်မှုဆီကို အတူတူ သွားကြမယ်' ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်က ကူးစက်နေပြီဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားပြောသလို ပြောရရင်တော့ဗျာ.. အခု မန်ယူဟာ အရင်ကလို တကွဲတပြား ဖြစ်မနေတော့ဘူး။ ဆန်နီ လမ်းမန်းစ် ဆိုတဲ့ ဂိုးသမားဟာ မန်ယူရဲ့ အနာဂတ်အတွက် တကယ့်ကို အားကိုးရမယ့် ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခုပါပဲ။ သူ့ရဲ့ 'တတိယနေရာကို ထိန်းသိမ်းချင်တဲ့ ဆန္ဒ' ဟာ အသင်းကို ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုဆီ တွန်းပို့ပေးနေပါတယ်။

မှတ်ဉာဏ်ထဲက ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ဗိုလ်လုပွဲပုံပြင်

ဘောလုံးသမား တစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို ဘာနဲ့ တိုင်းတာမလဲ။ တချို့က ဆုဖလားပေါင်း ၃၀ ကျော် ရထားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့ဖလားဆိုတာကိုတော့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ကိုင်ခွင့်မရကြဘူး။
​ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြောပြချင်တာက အဲဒီလူတွေနဲ့ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တဲ့၊ ကမ္ဘာ့ဘောလုံးသမိုင်းမှာ အဆန်းကြယ်ဆုံး ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်အကြောင်းပဲ။ သူကတော့ ဂျာမနီကွင်းလယ်လူ Christoph Kramer (ခရစ္စတိုဖာ ခရေမာ) ပါ။ သူ့ရဲ့ ကစားသမားဘဝ တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဆုဖလား တစ်လုံးတည်းသာ ရဖူးတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်.. တစ်လုံးတည်းပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတစ်လုံးက ဘောလုံးသမားတိုင်း အသက်ပေးပြီး လိုချင်ကြတဲ့ 'ကမ္ဘာ့ဖလား' ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ Christoph Kramer ဆိုတာ Borussia Mönchengladbach နဲ့ Bayer Leverkusen တို့လို ဂျာမန်ထိပ်သီး အသင်းကြီးတွေမှာ ကစားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ခြေစွမ်းကလည်း ကွင်းလယ်မှာ တကယ့်ကို အားကိုးရတဲ့ 'Engine Room' ကြီးလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက အရမ်းရယ်ရတယ်။ ​သူ ကလပ်အသင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကစားခဲ့ပေမဲ့ Bundesliga ဖလား မရခဲ့ဘူး၊ DFB-Pokal (ဂျာမန်ဖလား) မကိုင်ခဲ့ရဘူး၊ ဥရောပပြိုင်ပွဲတွေမှာလည်း ကံမကောင်းခဲ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက သူ့ရဲ့ အိမ်က ဗီရိုထဲမှာ ကလပ်အသင်းနဲ့ ရထားတဲ့ ရွှေတံဆိပ်ဆိုတာ တစ်ခုမှ မရှိခဲ့တာ။ ဘောလုံးလောကမှာ ဒီလောက်အထိ ကံခေတဲ့ ကစားသမားမျိုးက ရှားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာက သူ့အတွက် နောက်ထပ် ပိုကြီးမားတဲ့ 'Suprise' တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာကို သူကိုယ်တိုင်လည်း မသိခဲ့ဘူး။
အခု ကျွန်တော်တို့ ၂၀၁၄ ခုနှစ်ကို ခဏလောက် ပြန်သွားကြည့်ရအောင်။ ဘရာဇီးလ်မြေမှာ ကျင်းပတဲ့ ကမ္ဘာ့ဖလား။ Christoph Kramer ဟာ အဲဒီတုန်းက အသက် ၂၃ နှစ်အရွယ် လူငယ်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ဂျာမနီရဲ့ နက္ခတ်ကြွေနေတဲ့ ကွင်းလယ်လူတွေကြားမှာ သူက အပိုလူတစ်ယောက်လိုပဲ။ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးမှာ သူ ကစားခဲ့ရတဲ့ မိနစ်ကို တွက်ကြည့်ရင် ၄၃ မိနစ်ပဲ ရှိတယ်။ တစ်ပွဲစာတောင် အပြည့်မရှိဘူး။ ​ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ၄၃ မိနစ်ဟာ သူ့ဘဝကို ထာဝရ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။ တချို့ ကစားသမားတွေဟာ ကမ္ဘာ့ဖလားမှာ မိနစ် ၄၀၀၀ လောက် ကစားခဲ့ပေမဲ့ ဖလားကို လက်နဲ့တောင် မထိဖူးကြဘူး။ သူကတော့ ၄၃ မိနစ်လေးနဲ့ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို 'The Right Place at the Right Time' ပဲ။ ကံတရားက သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ။
ဒီဇာတ်လမ်းမှာ တကယ့်ကို စိတ်မကောင်းစရာ အပိုင်းက အာဂျင်တီးနားနဲ့ ကစားခဲ့တဲ့ ဗိုလ်လုပွဲမှာ စတင်ခဲ့တာပါ။ ပွဲစပြီး မကြာခင်မှာပဲ အာဂျင်တီးနား နောက်ခံလူ Ezequiel Garay နဲ့ ခေါင်းချင်းတိုက်မိပြီး Christoph Kramer တစ်ယောက် ကွင်းထဲမှာတင် လဲကျသွားခဲ့တာ မှတ်မိဦးမှာပါ။ ​အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ 'Fog' (မြူနှင်းတွေ) ပိတ်သွားခဲ့တယ်။ ဒဏ်ရာက တော်တော်ပြင်းတယ်။ သူဟာ ကွင်းထဲမှာ ဆက်ကစားနေပေမဲ့ သူဘယ်ရောက်နေလဲဆိုတာတောင် မသိတော့ဘူး။ သတင်းတွေအရဆိုရင် သူဟာ ကွင်းလယ်ဒိုင်လူကြီး Nicola Rizzoli (နီကိုလာ ရီဇိုလီ) ဆီကို သွားပြီး 'ဒိုင်လူကြီး.. ဒါက ဗိုလ်လုပွဲလားဗျ?' လို့တောင် မေးခဲ့တယ်တဲ့။ စဉ်းစားကြည့်ဦး.. ကမ္ဘာ့ဖလား ဗိုလ်လုပွဲကို ကစားနေရင်း ဒါက ဗိုလ်လုပွဲလားလို့ မေးရလောက်အောင် သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေဟာ အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့တာ။
​သူ့ကို လူစားလဲလိုက်ရတဲ့အထိ အခြေအနေက ဆိုးခဲ့တာဗျ။ ဒါပေမဲ့ ပွဲအပြီးမှာ ဂျာမနီက Mario Götze ရဲ့ သွင်းဂိုးနဲ့ ချန်ပီယံ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ Christoph Kramer တစ်ယောက် ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘဲ သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူ ပျော်ပျော်ပါးပါး အောင်ပွဲခံနေခဲ့တယ်။ ​နောက်ပိုင်း သူပြန်ပြောပြတာကတော့ သူဟာ အဲဒီညက အဖြစ်အပျက်တွေကို ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူးတဲ့။ ဒါပေမဲ့ နောက်ရက်မှာ သတိပြန်ရလာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ လည်ပင်းမှာ ဆွဲထားတဲ့ 'ရွှေတံဆိပ်' ကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ သူ့ဘဝရဲ့ အကြီးကျယ်ဆုံးသော အောင်မြင်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့တာပေါ့။ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်ပေမဲ့ အသက်အန္တရာယ် မရှိခဲ့တာကတော့ ကံကောင်းတာပေါ့။ အဲဒီဒဏ်ရာက သူ့ကို သမိုင်းဝင် စကားတစ်ခွန်း ပိုင်ဆိုင်စေခဲ့တာပဲ။
အခု ၂၀၂၆ ခုနှစ်ကို ရောက်နေပြီ။ ဘောလုံးလောကမှာ ဆုဖလားပေါင်းများစွာ ရဖူးတဲ့ ကစားသမားတွေ အများကြီး ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ Christoph Kramer လို လူမျိုးက တစ်မျိုးပဲ။ သူက ဘယ်သူနဲ့ပဲ တွေ့တွေ့ 'ငါ့မှာ ကမ္ဘာ့ဖလား ရှိတယ်' လို့ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ အားလုံးကို အပြတ်အသတ် နိုင်သွားတာ။ Harry Kane (ဟယ်ရီကိန်း) လို ကစားသမားမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား နာမည်ကြီး ကစားသမားတွေဆိုရင် ဆုဖလား တစ်လုံးရဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ရုန်းကန်နေရသလဲ။ သူကတော့ ကလပ်အသင်းမှာ ဖလားမရခဲ့ပေမဲ့ ကမ္ဘာ့ဖလားဆိုတဲ့ 'God Level' ဆုဖလားကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို 'Quality over Quantity' ပဲ။ ဖလားအလုံး ၂၀ ရထားတာထက် ကမ္ဘာ့ဖလား တစ်လုံးရထားတာက ပိုပြီး အရှိန်အဝါကြီးတယ်လို့ ထင်တယ်။ လာမယ့် ဇွန်လမှာ စတင်မယ့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားကြီးမှာရော Christoph Kramer လိုမျိုး အံ့ဖွယ်လူသားတွေ ထပ်ပေါ်လာဦးမလားဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့။ ခေတ်သစ်ဘောလုံးလောကမှာ နည်းဗျူဟာတွေ၊ နည်းပညာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ တိုးတက်လာပါစေ.. Christoph Kramer ရဲ့ ဇာတ်လမ်းလိုမျိုး 'ရသ' စုံတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကတော့ ဘယ်တော့မှ အစားထိုးလို့ မရပါဘူး။

လမ်းဆုံလမ်းခွက မန်ချက်စတာသားနဲ့ အမ်းမရိတ်ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်သံ

အိုးထရက်ဖို့ဒ်ရဲ့ မင်းသားလေးလို့ တင်စားခံခဲ့ရတဲ့ Marcus Rashford ရဲ့ အနာဂတ်ဟာ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးသွားရတာလဲ။ အခုဆိုရင် လာမယ့် ၂၀၂၆ နွေရာသီ အပြောင်းအရွှေ့ဟာ သူ့အတွက်တော့ ကစားသမားဘဝရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်လာတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ရအောင်။ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ဟာ အခု Barcelona မှာ အငှားနဲ့ သွားကစားနေတာပါ။ သူ့ရဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေကို ကြည့်ဦး။ ပွဲပေါင်း ၄၆ ပွဲမှာ ဂိုးပါဝင်ပတ်သက်မှု (Goal Involvement) ၂၇ ကြိမ်အထိ လုပ်ပေးထားနိုင်တယ်။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပါ။ ​ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ဘယ်မှာလဲဆိုတော့ 'ပိုက်ဆံ' ပဲ။ ဘာစီလိုနာရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး အခြေအနေက သိတဲ့အတိုင်း အကျပ်အတည်းတွေနဲ့ မဟုတ်လား။ သူ့ကို ပေါင် ၂၆ သန်း ပေးပြီး အပြီးသတ် ဝယ်ယူဖို့ဆိုတာ သူတို့အတွက် ဝန်လေးစရာ ဖြစ်နေတယ်။ သူတို့က ယူနိုက်တက်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ပြီး အငှားချဖို့ပဲ ကမ်းလှမ်းချင်နေတာ။ ပြောင်းရွှေ့ကြေး ယူရိုသန်း ၃၀ ပေးရမယ့် အခြေအနေကို ဘယ်လို ရှောင်ရမလဲဆိုတာပဲ သူတို့ စဉ်းစားနေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကတော့ တစ်ခုကို ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားပြီ။ အဲဒါကတော့ Manchester United မှာ သူ့အတွက် အနာဂတ် မရှိတော့ဘူး ဆိုတာပဲ။
ယူနိုက်တက်ဘက်ကလည်း ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကို ပြန်အသုံးပြုဖို့ အစီအစဉ် မရှိတော့ဘူးလို့ သိရတယ်။ အိုးထရက်ဖို့ဒ်မှာ သူဟာ မင်းသားလေး ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ သူစိမ်းတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါဟာ ဘောလုံးလောကရဲ့ ရက်စက်တဲ့ အမှန်တရားပါပဲ။ ​အသက် ၂၈ နှစ်ဆိုတာ ကစားသမားတစ်ယောက်အတွက် 'Peak Time' (အကောင်းဆုံးအချိန်) ကို ရောက်နေပြီ။ ဒီအချိန်မှာ အသင်းမဲ့သလိုလို၊ အနာဂတ် မရေမရာ ဖြစ်နေတာဟာ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်အတွက်တော့ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတဲ့ အသင်းကြီး နှစ်သင်း ရှိတယ်။ အဲဒါကတော့ Arsenal နဲ့ Bayern Munich ပဲ။ အထူးသဖြင့် Mikel Arteta ရဲ့ ရေရှည်စီမံကိန်းထဲမှာ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ဟာ အဓိက အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ သတင်းတွေ ထွက်နေပါတယ်။ ရက်ရှ်ဖို့ဒ် အာဆင်နယ်ကို ပြောင်းလာခဲ့ရင် ဝမ်းအသာဆုံးဖြစ်မယ့်သူက အာဆင်နယ်ရဲ့ ကျောက်ဆောင်နောက်ခံလူ William Saliba ပဲ။
​၂၀၂၃ ခုနှစ်တုန်းက Sky Sports နဲ့ အင်တာဗျူးမှာ ဆာလီဘာက ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကို အမွှမ်းတင်ပြီး ချီးကျူးခဲ့တယ်။ 'ရက်ရှ်ဖို့ဒ်က တကယ်ကို တော်တဲ့ ကစားသမားပါ။ နည်းစနစ်ပိုင်းကော အမြန်နှုန်းပါ အရမ်းကောင်းတာကြောင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်ရတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲပါတယ်' လို့ သူက ဝန်ခံခဲ့တယ်။ ဆာလီဘာလို ကမ္ဘာ့အဆင့် နောက်ခံလူတစ်ယောက်က အခုလို ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့တယ်ဆိုတာ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ရဲ့ အရည်အချင်းဟာ ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားသလဲဆိုတာ သက်သေပဲ။ အခု သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တစ်သင်းတည်းမှာ တွဲကစားရတော့မယ့် အခြေအနေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
သူ့အမြင်အရ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ဟာ ဘယ်တောင်ပံမှာ ကစားတာ အကောင်းဆုံးတဲ့။ 'အဲဒီနေရာကနေ ဆွဲဝင်လာမှ ကျွန်တော်တို့အသင်းက Ben White အတွက် ပိုခက်ခဲမှာလေ' လို့ ဆာလီဘာက ရယ်ရယ်မောမောနဲ့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ​ဒါပေမဲ့ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်က တိုက်စစ်မှူးအဖြစ် ကစားရင်လည်း နောက်တန်းလူတွေရဲ့ အနောက်ကို ပြေးထွက်တာ အရမ်းမြန်ပြီး ကောင်းတာကြောင့် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရတာ တကယ်ကို လက်ဝင်ပါတယ်လို့ ဆာလီဘာက မှတ်ချက်ပေးခဲ့တယ်။ အခု အာတီတာက ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ကို ဘယ်နေရာမှာ ထားကစားမလဲ? အာဆင်နယ်ရဲ့ တိုက်စစ်မှာ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်သာ ပါဝင်လာရင် ဆာလီဘာအတွက်တော့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းမှာတင် သူ့ကို ပြန်ပြီး ရင်ဆိုင်စမ်းသပ်ရတော့မယ်။ ဝေဖန်ရေးသမားကြီး Ally McCoist ကလည်း ဒီအပြောင်းအရွှေ့ကို သဘောကျနေတယ်။ 'ရက်ရှ်ဖို့ဒ်သာ အာဆင်နယ်ကို ပြောင်းရင် ခြေစွမ်းတွေ ပြန်တက်လာနိုင်တယ်' လို့ သူက သုံးသပ်ထားတယ်။ တစ်ခါတလေမှာ ကစားသမားတစ်ယောက်ဟာ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ်၊ နည်းပြအသစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုအသစ်တွေ လိုအပ်တတ်တယ်လေ။ အာဆင်နယ်ရဲ့ တိုက်စစ်ကစားဟန်က ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေတာလည်း မြင်မှာပါ။ သူသာ အမ်းမရိတ်ကို ရောက်သွားရင် အာဆင်နယ်ရဲ့ အဓိက တိုက်စစ်မှူးသစ် ဖြစ်လာမလားဆိုတာက တကယ့်ကို ရင်ခုန်စရာပါပဲ။ ဘာစီလိုနာက ပိုက်ဆံချွေတာချင်နေတယ်၊ ယူနိုက်တက်က သူ့ကို မလိုချင်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆာလီဘာလို ကစားသမားမျိုးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့၊ အာတီတာလို နည်းပြမျိုးက လိုချင်နေတဲ့ ရက်ရှ်ဖို့ဒ်ဟာ လာမယ့်နွေရာသီမှာ အာဆင်နယ်ရဲ့ အဖြူအနီ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်သွားမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပါ။