Yasiru sandeepa

😁

😌❤️

Control these 5M

😏🤍

🥰🥰

" මිනෝලි.. ඇයි මේ .. ඔයාට මොනවද වෙලා තියෙන්නේ කියන්නකෝ.. "

ශොහාන් උත්සහ කලේ මට ලං වෙන්න.. ආදරෙන්.. ඒත් මං එයාව ප්‍රතික්ශේප කරා.. දෙපාරක් නොහිතම...

" මං තාම ලෑස්ති නෑ ශෙහාන්.. මට ටිකක් නිදහසේ ඉන්න දෙන්න.. "

මං අහක බලාගෙන කිව්වා. මං කිව්වේ මොන තරම් නම් වැරදි කතාවක්ද.. අද අපෙ කසාදේ පළවෙනි දවස.. පළවෙනි රැය.. නිතියෙන් බැඳුණු අපි නිතියෙන් හැගිම් බෙදාගන්න අයිතියක් දිනපු දවස. ඒත් මට එයා ලගට එනකොටත් දැනුනේ අප්පිරියාවක්...

" තාම ලෑස්ති නෑ. මොකද්ද ඒ කතාවේ තේරුම.. "

ඒ ඇස් පුදුම වෙලා. මොන තරම් බලාපොරොත්තු ඒ හිතේ තියෙන්න ඇතිද. කොල්ලකේනේ ! මේ මොහොත උදා වෙනකන් හින දකින්න ඇති.. ඒත් දෙයියනේ මං මොනවා කරන්නද මට හිත හදන් ශෙහාන් ලගට ලං වෙන්න බැරි නම්...

" මං ටිකක් එළියට යනවා.. " අවසානේ මං ශෙහාන්ව මග අරින්න ඕන නිසාම කිව්වා...

" එළියට කිව්වේ.. "

" බැල්කනියට.. මට ටිකක් නිදහසේ ඉන්න ඕන ශෙහාන්.. පිලිස් මොනවත් වැරදියට හිතන්න එපා. ඒත් මට ටිකක් නිදහසෙ ඉන්න ඕන.. "

දැනටමත් ඒ ඇස් වල තිබුනේ බලාපොරොත්තු කඩ උන පෙනුමක්...

" ඕන මගුලක් ! මං නිදා ගන්නවා.. "

එයා තරහින්.. ඒත් මං මොනවා කරන්නද එයා ගැන මට කිසිම හැගිමක් දැනෙන් නැත්තම්.. මං බැල්කනියට ආවා...

අපි නැවතුනේ නුවරඑළිය තරම්ම ලස්සන ඒත් කොළඹ අවට තිබුන හෝටලයක.. හෝමාගම පැත්තේ ඇතුලට වෙන්න තිබුන මේ හෝටලයට වටපිටාව පුංච් නුවරඑලියක් තරම්ම ලස්සනයි.. ලොකු නිදන කාමරයට යාබදව තිබුන බැල්කනි එකට ගියාම ඒ ලස්සන තවත් තීව්‍ර වෙලා පෙනුනා.. මට හිතුනේ එක දෙයයි.. එයත් හිටියනම්...

මං ඇස් දෙක පියා ගත්තා... පරිසරයම නිහඩයි. ශෙහාන් මුරන්ඩු කමට නිදි.. පව්.. මං එයාගේ හිත රිද්දුවා. ඒත් මං කැමති නෑ තව කෙනෙක්ව හිතේ තියාගෙන තවත් කෙනෙක්ට බොරුවට ලං වෙන්න.. ඒකයි මට එයා ලගට ආවත් ඒ විදිහට ආදරය කරන්න හිත නොදුන්නේ...

තාමත් මං ඇස් පියාගෙනම හිටියා... මගේ හිත නැවතුනේ එයා ළඟ. ඒ නවෝද් ළඟ.. අවුරුදු තුනක මගෙ ආදර කතාවෙ අයිතිකාරයා ළඟ.. මං ඇස් දෙක පියාගෙන මවාගත්තේ එයාව..

ඒත්.. මට ඇහුනා කව්ද කතා කරනවා වගේ..

" බබා.. " එක පාරටම මං ඇස් ඇරියා..

දෙයියනේ ඒ කටහඬ..

මං වටපිට බැලුවා.. එයාව හොයන්න.. අවසානේ එයා හිටියා.. මං ලගින්ම...

" නවෝද් ඔයා.. "

නවෝද් මගේ ඇස් ඉස්සරහා හිටියා. මට එයාව දැකපු ගමන් මාවම පාලනය කරගන්න බැරි උනා.. මං පැනපු ගමන් එයාව තුරුල් කරගන්න උත්සහ කරා... ඒත් එයා මාව නතර කරා...

" එපා මිනෝලි... එපා.. ඔයාව මට තවත් අයිති නෑ.. "

මගේ හිතට මොකද්ද ලොකු වේදනාවක් දැනුන. මේ තරම් කාලයක් මං අයිති වෙලා හිටියේ එයාට විතරමයි. දැන් අපි නාදුන්නනෝ තරමටම දුරස් වෙලා. තව දුරටත් මං එයාගේ සුදු නෝනා නෙමෙයි. මං දැන් ශෙහාන්ට නිතියෙන් බැඳුණ ශෙහාන්ගේ බිරිඳ..

ඒ මොන දේ උනත් මගේ හිත කිව්වේ වෙන දෙයක්.

ඒ නවෝද්ගේ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙනම.. මං හිතින් මිමිනුවා.

නවෝද් ! මං ආදරේ ඔයාට විතරයි. අදත් හෙටත් හැමදාමත්..

මං හිතින් හිතුවා. ඒත් ඒවා වචන විදිහට පිට උනේ නැ.. ඇත්තටම හිනෙකින්වත් හිතුවෙ නැති වෙලාවක ආපු නවෝද්ගේ ආගමනය මාව ඇත්තට ගොළුවෙක් කරා...

හිතේ ප්‍රශ්න වැලක්. අහන්න දෙවල් ගොඩක්. එකින් එක එකින් එක මතකයට ආවා. දැන් නම් මනස පැටලුන නුල බෝලයක් වගෙයි.. මං කොනක ඉඳන් පැටලුම් ලෙහන්න උත්සහ කරා.

" ඔයා කොහෙමද මෙහෙට ආවේ. ඒකත් ශෙහාන්ට නොපෙනි.. "

හිතේ තිබුන ලොකුම ප්‍රශ්නය. කල්පනා කරත් උත්තරයක් හිතගන්නවත් බැරි උන ප්‍රශ්නයක්. මං නවෝද්ගෙන් මුලින්ම ඇහුවා.

" මට ඔයාව බලන්න හිතුනා බබා. ඒකයි මං ආවේ.. "

එයා කිව්වා. මං අහපු දේට කෙලින් උත්තරයක් නෙමෙයි ඒ..

" මං අහන්නේ ආපු විදිහ.. ශෙහාන්ට නොපෙනි කාමරයේ බැල්කනියට එන්න බෑ. එතකොට ඔයා ආවේ කොහොමද.. "

මං ඇහුවත් එයා උත්තර දෙන පාටක් නෑ.

" ඒ උනාට මං තරහයි. "

එහෙම කියන්න හේතු තිබුනා. දැන් මාස ගනක් ම නවෝද්ව දැකලා.

" නවෝද්, අහන්න මං කොයි තරම් ඔයාට කෝල් කරාද.. ඒත් ඔයා ඒ එක කෝල් එකක්වත් ආන්සර් කලේවත් නෑ. මං ඔයාට කියන්න හැදුවේ අපි පැනලා යං කියලා... ඒත් ඇය් නවෝද් ඇත්තටම ඔයා මාව මග ඇරියේ.."

හැමදේම සිද්ද උනේ ඇසිල්ලකින්.. තාමත් නවෝද් නිහඩයි. මං ඒ ඇස් දෙක දිහාම බලාගෙන හිටියා. කොයි තරම් කාලයක් ගෙවුනද..නවෝද්ව නොදැක... ඒ ඇස් දිහා බලාගෙනම මං අතිතේ එක දවසක අතරමං උනා. ඒ තමයි එයාව දැකපු අන්තිම දවසේ අපි කතා කරපු දේවල් ආයිත මගේ මතකයට ආවා අකුරක් නෑර.... මේ මිට මාස හයකට කලින් සිද්ධියක්. ......

පුරුදු විදිහට අපි හම්බුනේ වික්ටෝරියා පාක් එකේදි. එයත් මාත් හම්බෙලා පුරුදු තැන.. වැඩිපුරම..

" නවෝද්... මැනික... අපේ ගෙදරින් මට මනමාලයෙක්ව බලලා.. "

එදා මං එයාට කිව්වේ කියන්න පුලුවන් නරකම නපුරුම ආරංචියක්...

" මේ තරම් ඉක්මනට.. " එයා හරියට මේ දේ වෙනකන් බලන් ඉන්නවා වගේ කතා කලේ... මට ඇත්තමයි එයා එක්ක කේන්තිත් ගියා..

" ඔයා නිකන් මට ගෙදරින් මනමාලයෙක් බලනකන් හිටියා වගේනේ මේ තරම් ඉක්මනට අහන්නේ. අනේ නවෝද්. පිලිස් දැන්වත් අපේ ගෙදර ඇවිත් මං ගැන අහන්නකෝ ගෙදර අයගෙන්. නැත්තම් මං කියන්නද ඔයා ගැන අපේ ගෙදරට.. "

ඉවසගෙන දරාගෙන ඉන්න බැරිම තැන මං එහෙමත් ඇහුවා.. ඒත් එයා හැමදාම වගේ අදත් මාව නතර කරා...

" එපා මිනෝලි. ඒ දේ කරන්න එපා. ඒකෙන් ප්‍රශ්න තවත් වැඩි වෙයි. අඩුම අපිට මෙහෙම හම්බෙන්න තියෙන නිදහසක් නැති වෙයි. මං දන්නවා කොහොමත් ඔයාලගේ ගෙදරින් මං වගේ කෙනෙක්ට කැමති වෙන් නෑ කියලා.. ඒ නිසා ඒ දේ කරන්න හිතන්නවත් එපා.. "

" ඒත්.. නවෝද්. ඔයා කියන්නේ කිසිම දෙයක් නොකර ඒ අය හොයන කෙනාට මට කැමති වෙන්න කියලද.. "

" බලමු. එන දේකට මුන දෙමු.. "

" අනේ නවෝද්.. මේ අහන්න දෙයියනේ. ඔයා කවදා වෙනකන් මාව මේ විදිහට මග අරින්නද.. ඇයි ඔයාට බැරි මං කියන දේ අහලා එක පාරක් ඇවිත් මගේ අම්මලාට කතා කරන්න.. "

" ඒක හිතන තරම් ලේසි දෙයක් නෙමෙයි. අපි හිතන තරම් ලස්සන උනානම් මේ ලෝකේ අපිට ලේසියෙන්ම ගොඩක් දේවල් වෙනස් කරන්න තිබුනා මිනෝලි.. අපි හිතන තරම් සරල විදිහට මිනිස්සු හිතන් නැ. ඒ අයට නම්බුව මාන්නය මේ දේවල් හරි ලොකු දේවල්.. ඒ වගේම තමයි ඔයාගේ අම්මලාටත්. අපි වගේ අඩුකුල වල අයව ගැලපෙන් නෑ. අපි එකපාරකුත් උත්සහ කරානේ. මතක නෑ වගේ ඔයා දැන් කියෙව්වට. එදා අම්මලා කියපු දේවල් මතකයිනේ. ගගේ මුහුදේ දැන්මත් අඩුකුලේ කෙනෙක්ට දුවව දෙන් නැ කිව්වේ. ඒ දැන දැනම මට ගිහින් අම්මලාගෙන් ආයිත් ඔයා ගැන අහන්න කියලද කියන්නේ.. "

නවෝද් කියන දේ හරි. මං දවසක් ඇහුවා මං කුලෙන් බාල කෙනෙක්ට ආදරය කළොත් අම්මලා මොකද කියන්නේ කියලා. ඒකට දුන්න උත්තරය තමයි නවෝද් මතක් කලේ. කොහොම කොහොම හරි එදා අපි වෙන් උනා. වෙන් උනා කිව්වේ ආයිත් දවසක් හම්බෙන පොරොන්දුව මත. ඒත් එදයින් පස්සේ නවෝද් අතුරුදහන් උනා. මොන තරම් නම් මං හෙව්වද.. ඒත් එයාව හොයාගන්න මට බැරි උනා... අවසානේ මට ශෙහාන්ව මැරි කරන්න සිද්ද උනා. අම්මගෙයි තාත්තගෙයි බලකිරිම නිසාම...

එදා නවෝද් මාව දාලා ගියා. ආයිත් කවදාවත් ඒ ඇස් දෙක හමුනොවෙයි කියලා මං ගොඩක් දුක් උනා.. ඒත් අද අහම්බෙන් මෙන්න එයා ආයිත් ඇවිත්.. මගේ ඇස් ඉස්සරහටම.. ඒත් දැන් පරක්කු වැඩියි. මං දැන් අන්සතු කෙල්ලක්...

" මොනවද මං දිහා බලන් ඔය තරම් කල්පනා කරන්නේ.. "

එයා අහනවා. මං හිනා වෙලා නිකන් හිටියා. කියන්නද ඔයා මාව දාලා ගියපු හැටි ගැන කල්පනා කරා කියලා..

" ඒක නෙමෙයි.. කොහොමද දැන ගත්තේ මං මේ හොටල් එකේ ඉන්නවා කියලා.. "

මං ඇහුවා. මොකද එක පාරටම එයා ආවේ..

" මට දැනුනා.. "

" දැනුනා. ඒ මොන විකාර උත්තරයක්ද අනේ ඒ.. ඇත්තටම අහන්නේ මං. මට කියන්න මේ තරම් කාලයක් කොහෙද හිටියේ. ඇයි මාව එක පාරටම දාලා ගියේ. අනික දැන් එක පාරටම මෙහෙම ආවේ කොහොමද.. "

මං ඇහුවා. ඒත් නවෝද්ට උත්තරයක් දෙන්න ඉඩක් ලැබුනේ නැ. වහල තිබුන දොර කිලික් ගාලා විවෘත වෙන සද්දයක් ඇහුනා...

නවෝද් කලබල උනා. එයාගේ ශර්ට් එකත් පුටුවේ පැටලුනා. ඒකත් ඉරාගෙනම තමයි අත අහක් කරගත්තේ. ශර්ට් එකත් නාස්ති උනා..

මං ක්ෂනිකයකින් බැලුවා දොර දිහා.. ශෙහාන් ආවොත් මෙතනට, එයා ⁣නවෝද්ව දැක්කොත් ලොකු විනාසයක් වෙන්නේ... මට දැනුන බය.. ඒක වචන වලට පෙරලන්න මට බැරි වෙයි..

" තාම ඔතනද ඔයා මිනෝලි.ඇයි නිදාගන්න කල්පනාවක් නැද්ද තාම.. "

ශෙහාන් ඇවිත් අහනවා. මං පුදුමෙන් එයා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. කොහොමද දෙයියනේ මගේ පිටිපස්සේ ඉන්න නවෝද්ව දැකලත් නොදැක්කා වගේ එයා ඉන්නේ.. මගේ පපුව වේගෙන් ගැහෙනවා. මහ සද්දෙන්.. බයටම.. ශෙහානට කිසි ගානක් නෑ. ඒත් මං ගෙවෙන හැම තත්පරයක්ම ගෙවුනේ බයෙන්...

" මං මේ..ශෙහාන්.. මං මේ මං.. "

මට ගොත ගැහුනා. ශෙහාන් පුදුමෙන් ඇස් දෙකත් අමුතු කරන් මං දිහාම බලන් හිටියා..

" ඔයා ඇයි මේ බය වෙලා ඉන්නේ. මේ අහන්න මිනෝලි.. එකපාරටම මං ඔයාට ලං වෙන්න හදපු එක වැරදියි.. අපි ඇත්තටම තාම හරියට ආශ්‍රය කරලවත් නැනේ. ඒ වගේ තත්වයක් තියන් මං කලේ වැරද්දක්. ඒකට මට සමාවෙන්න. අපිට කාලේ තියෙනවා. අපි හිමින් අපිවම තේරුම් ගමු. දැන් ඉතින් ඒවා අමතක කරලා එන්න නිදා ගන්න. රෑ වෙලා.. "

තවත් ඉවසගෙන ඉන්න බෑ. මං නවෝද් දිහා බැලුවා පිටිපස්ස හැරිලා. ඒත් මං දැකපු දේ. මගේ ඇස් අදහගන්නවත් බැරි උනා.. පිටිපස්සේ කව්රුත්ම නෑ. නවෝද් අතුරුදහන් වෙලා...

" මිනෝලි.. " ශෙහාන්ටත් මගේ වෙනස හොඳටම දැනිලා වගෙයි...

" ඔයා මොනවා හරි ප්‍රශ්නෙකද ඉන්නේ.. "

එයා මගෙන් අහනවා...

" නෑ ශෙහාන්.. මං එන්නම්. තව ටික වෙලාවක් දෙන්න.. මං එන්නම.. "

මං අවසානේ කිව්වා...එයා වෙලාව බැලුවා.

" දැන් දොලහටත් ලගයි. හොඳටම රෑ වෙලා තියෙන්නේ. තවත් එළියට වෙලා පිණි බා ගන් නැතුව ඇතුලට එන්න.. "

ශෙහාන් කියනවා. ඒත් නවෝද්ට සිද්ද උන දෙයක් නොදැන මං කොහොමද සැනසිල්ලේ නිදාගන්නේ..

" මට තව විනාඩි පහක් දෙන්න. මං එනනම්.. පිලිස්.. "

අමාරුවෙන් මං ව්නාඩි පහක් ඉල්ල ගත්තා..

" විනාඩි පහයි.. එච්චරයි. එන්න .. "

එයා එහෙම කියලා දොරත් වහගෙන ආයිත් ඇතුලට ගියා. මං ආපහු එලිය බලන්න හැරුනා විතරයි නවෝද් මං ලගින්ම හිටගෙන හිටියා..

" ඔයා කොහොමද.. දැන්.. මිට කලින්.. "

මට ගොත ගැහෙනවා. මං ටිකකට කලින් බලනකොටත් නවෝද් නෑ. දැන් ආයිත් ඇවිත්...

" මං සද්දේ ඇහිලා ඉක්මනට හැංගුනා.. "

මට තාමත් පුදුමයි. නවෝද් කියන මේ දේවල්. හරියට එයා කතා කරන්නේ එයාට සුපිරි බලයක් හම්බුන ගානට.. හිටපු ගමන් මතු වෙන්න, අතුරුදහන් වෙන්න හරි නම් එයා සුපිරි විරයෙක් වෙන්න ඕන.. එහෙම නැත්තම්...

මං බලපු හොල්මන් ෆිල්ම් එකත් මතක් උනා. ඒකෙත් මේ විදිහටම කොල්ලා එනවා කෙල්ලව බලන්න. හැබැයි කොල්ලා ඇක්සිඩන්ට් එකකින් නැති වෙලා. ඒ කියන්නේ නවෝද්වත්..

මගේ කකුල් දෙක පණ නැතුව යනවා මට දැනුණා.. මගේ නලල දිගේ දාඩිය බිංදු ගලාගෙන යනවත් මට තේරුනා...

" නවෝද්.. " මම මිමිනුවා.. එයා මං දිහා බැලුවා.. අමුතු විදිහට..

" ඇයි මිනෝලි.. බබා ඇයි මේ බය වෙලා.. "

එයා අහනවා. මට ඇහෙනවා. ඒත් මොකද්ද වැරද්දක් තියෙනවා...

මං හිමින් බැලුවේ පැත්තේ තියෙන විදුරුව දිහා.. ඒකෙන් ⁣මගේ ⁣ප්‍රතිබිම්බය පෙනුණා.. ඒත් නවෝද්ගේ ප්‍රතිබිම්භයක් වැටිලා තිබුනේ නැ ඒ විදුරුවේ...

මං බැලුවා න⁣වෝද් දිහ..එයා තාමත් මගේ ඇස් ඉස්සරහා ඉඳගෙන බලාගෙන ඉන්නවා.. රෑ 12 කනිසම වදිනවා ඇහුණා...

මට මතක එච්චරයි.. මං ඇස් දෙක පියාගත්තා.. මට මතක එච්චරමයි..

" ගුඩ් මෝනින්.. "

නින්දට වැටුන මං අවදි උනේ බැල්කනියෙදි නම් නෙමෙයි. මං හිටියේ ඇද උඩ...

ශෙහාන් මගේ ළඟින් වාඩි වෙලා හිටියා..

" මං වොශ් දාලා එනකොට ඔයා නිදි.. මං එහෙම ඇහැරවන් ගියේ නැ මිනෝලි. ඊයේ දවසම මහන්සි වෙලානේ හිටියේ.. එහෙමම නිදාගන්න දුන්නා.. "

මං වටපිට බැලුවා. මගේ මගුල් ඇදුම පුටුවක් උඩ ගලවල දාලා තිබුනා. ඊළඟට මගේ නිරුවත් ශරිරය රෙදි පොරවනයකින් ආවරණය කරලා තිබුනා...

" ඔයා නිදාගත්තනේ..මං තමයි ඇදුම් ටික ගලවලා අයින් කලෙත්.. "

ශෙහාන් කියනවා.. කලබලෙන් මං මගුල් ඇදුම දිහායි මං දිහායි බලනවා එයා දකින්න ඇති..

මට තාමත් මේ කිසිම දෙයක් හිතාගන්න බෑ. එතකොට නවෝද්..එයා බැල්කනියේ මාත් එක්ක කතා කරපු දේවල්.. මං ශෙහාන්ව ප්‍රතික්ශේප කරපු එක. මේ හැමදේම මං දැකපු හිනයක්ද...

එක පාරටම මට දැනුනේ පුදුමාකාර ඔලුවෙ කැක්කුමක්..

හුස්ම ගන්න නිදහසේ.. මං ඇවිදගෙන ගියා බැල්කනිය පැත්තට..

කලින් දවසේ හිනෙන් දැකපු දේවල් ඇත්තටම මගේ ඇස් ඉස්සරහම තිබුනා. කිසිම දෙයක් වෙනස් නෑ. කොටින්ම මං දැක්කේ හිනයක් නම් මං ඒ හිනේ ඇතුලේ ඇත්ත වගේම ජිවත් වෙලා.. මං බැලුවා හිනය ඇතුළෙ නවෝද්ව නොපෙන්නුව කණ්ණාඩිය දිහාත්. තාමත් ඒ කන්නාඩියෙන් පේන්නේ මාව විතරයි. හරියට කලින් දවසේ වගේම...

මං බැල්කනියෙන් එළිය බලාගෙන හිටියා. ඒත් එක දෙයක් මගේ නෙත ගැටුනා.. ඒ මට මතකයි හිනෙදි නවෝද්ගේ අත බැල්කනියේ තිබුන පුටුවක පැටලෙනවා. ඒකෙදි එයාගේ ඇඳුමේ කෑල්ලක් ඉරිලා ගියා මං දැක්කා..

හිනෙන් දැක්ක ඒ පු⁣ටුව, මගේ මං ඇස් ඉස්සරහම ඒ වගේම තියෙනවත් මං දැක්කා. මං ලං වෙලා බැලුවා. හිනේ විදිහටමයි.. පුටුවේ එක තැනක් ඇදුම් වල පැටලෙනවා. මං තවත් ලං වෙලා බැලුවා...

දෙයියනේ මං ඒ දැකපු දේ. මට අදහා ගන්නත් බැරි උනා. ශෙහාන් කියන විදිහට මං දැකපු හිනේ ඇතුලේ ඉරිලා ගිය ශර්ට් එකේ කොටසක් ඒ පුටුවේ ඇඳුමේ පැටලෙන තැන තිබුනා...

මට මේ කිසි දෙයක් හිතාගන්න බැරි උනා..ශෙහාන් කියන විදිහට මට නින්ද ගිහින්. ඇදුම් පවා ගැලෙව්වේ එයාලු.. ඒත් මං දැක්ක විදිහට නවෝද් බැල්කනයිට ඇවිත් කතා කර කර හිටියා. එච්චරයි මට සිහි නැති උනා බය උන නිසාම..

මං කල්පනා කරා.. තවත්..

ඒ කියන්නේ ඇත්තටම මං දැක්කේ හිනයක් නෙමෙයිද... ඒ දේවල් ඇත්තටම සිද්ද උනා නම් ඇයි ශෙහාන් මට බොරුවක් කිව්වේ.. එයා මාව හොයාගත්තේ බැල්කනියේ ඉදලද. ඇයි ඒක මට නොකිව්වේ. කොාහාමද කාටවත්ම නොපෙනි නවෝද් මාව හොයන් ආවේ...

මගේ ඔළුව යකාගේ කම්මල වගේ එක එක බහුබූත අදහස් වලින් පිරිලා ගියා..

➖ තවත් කොටසකින් හම්බෙමු...

ඉතින් ළමයි වෙනස් කතාවක් ඉල්ලුවා නේද. ඔන්න අරන් ආවා වෙනස්ම කතාවක්..

කව්ද මේ නවෝද්. එයාට මොකද උනේ. ඇයි නවෝද් මිනෝලිව මග ඇරියේ. ශෙහාන් ⁣මිනෝලිට බොරුද ඇත්තද කිව්වේ. ඒත් ඒ ඇයි...

කියවලා බලන්න. වෙනස්ම කතාවක්.. කතාව හොඳයි නම් දිගටම දෙන්නම්. දවස් දෙක තුනකින් ඉක්මනට කොටස් දිලා ඉවර කරන්නම්. කොටස් දාපු ගමන් කියන්න ආස අය අදු පේජ් අදු - Adhu එකත් ෆ්//ලෝ කරගෙනම යන්න...

මම අ.දු. 💜

ඔන්න අපේ ඉස්කෝලවලින් ළමයින්ගෙ කොන්ඩෙ කප කපා, ගවුමෙ දිග පළල බල බලා හදපු "විනය"

😍😍