Nadisha nirmana herath

2 කොටස

දුරකථන අනෙක් පසින් සිටි තැනැත්තා තදබල හදිස්සියකින් පසුවන්නා සේය.ඇත්කටම ඔහු කවුද.නීලා නැවත දුරකථන රිසීවරය අතට ගෙනඑය තම කන වෙත ලංකර ගත්තේය.
"සර්ට ,අපේ මැඩම්ට කතාකරන්න ලොකු හදිස්සියක් තියෙන්න පුළුවන්.ඒත් කවුද කියල දැනගන්න කැමතියි"

"කවුද නීලම්මෙ" එකවරම රිසීවරය නිහඩව ගිය අතර නීලාට නම් ඒ කවරෙක්දැයි කුකුස වැඩිව තිබිණ.

" කවුරු හරි නෝනව අදුනගන්න මාන බලන කෙනෙක්" ඇය හීන් හුස්මක් පිටකලාය.තමා සමඟ කාලාන්තරයක් තිස්සේ සිටින මීනාට බොරු කල නොහැක.ඇය සියල්ල මොහොතකින් හදුනාගනී.ඇත්තටම ඔහු කවුද සරසිගේ සිතෙහිද තිබුනේ ප්‍රශ්නාර්ථයකි.එදිරිමාන්නගේ මිත්‍රයා වත්ද?

යෝගී ඉරියව් කිහිපයකින් අනතුරුව මීනා ඇය වෙනුවෙන් සූදානම් කල පපායා වීදුරු අතට ගත් ඔි කුඩා ඩිවානය මත දිගඇදුනේ රූපවාහිනී යන්ත්‍රයෙහි ස්වයංක්‍රීය පාලකය ලගට ගනිමිනි.එහි වූ දේශීය චැනලයක් සුසර කල ඔි ,

"මීනා,උදේ කෑම මොනවද " යැයි ඇසුවෙි අද වෙනදාටත් වඩා වෙහස වූ ආකාරයක් පෙන්වන දහබිදු පිස දමමිනි.

" කව්පි තැම්බුවා.බටර් එක්ක.පානුත් තියෙනවා"

"මීනා බ්රෙඩ්නම් එපා,දන්නවනෙ ඒව එච්චර හොද කෑමක් නෙවෙයි" චැනල් එකින් එක මාරු කරමින් අනතුරුව ඇගේ නෙත ගැටුනේ එක්තරා චැනලයක විකාශනය වන සිනමා වැඩසටහනකි.එයට පැමිණ සිටියේ විදත්තනා අමරසිංහ සහ රන්දුල වීරරත්තන වන ක්ෂේත්‍රයේ ම දෙදෙනෙකි.

ඔහ්...විදත්තනා ,රන්දුල එකට.... ඇය තමාටම කියාගත්තාය.ඔි එහි හඬ වැඩි කරන්නට විය.

" ක්ෂේත්‍රයේ හැමෝගෙම අතරෙ තරගයක් තියෙනව.මං හිතන්නෙ තරගෙ හින්ද තමයි නිර්මාණයක් වුනත් රංගනයෙ නිරත කෙනෙක් වුනත් දක්ෂ වෙන්නෙ"

යකඩො මෙිකිගෙ කට...සරසි කූල් එක බීගෙන බීගෙන ගියේ ඒදෙස බලාගෙනමය.ඇය මෙතරම් ඉක්මනට තරු නාලිකාවෙි ඉන්ටෙව් එකකට ගියේ සපරමාදු ගේ හයියෙන් විය යුතුය.ඇය නැවත තිරය දෙස බලා තමාටම සිනාසුනාය.ඇය සිහිපත්කලේ කලකට ඉහත බදුල්ලේ සිට ආ කෙල්ලක ලෙසින් විදත්තනාගේ ප්‍රථම මුණගැසීමයි.කහට ගැහුනු ගවුමකින් සැරසී සිටි ඇයගේ දත් පවා අව පැහැ ගොස් තිබුණි.සියල්ලඅද වෙනස්ව ඇත.කාලය මැවු වෙනස.
කෙසේ වෙතත් තමන් හා සමානවමඉදිරියට ආ ඇය ගැන සරසි සුභවාදීව සිතන්නට වූවාය.

" මම හිතනවා තවමත් සරසි තමයි ලංකාවෙි නිලිය කියල.එතනට ලංවෙන්න මට ඔිනා නෑ." අවසානයෙහි විදත්තනා කතාව අවසන් කලේ ප්‍රශ්න ඇසූ නිවෙිදකයාට පවා තමාගේ නම විවෙිචනයට ඉඩක් නොදෙමිනි.ටෙලිවිෂනය නිවා දැමූ සරසි සපරමාදුගේ දුරකථන අංකය ඇමතුමක් ගන්නට වූවාය.

**************************
නාලිකාවෙි එක්තරා මැදිරියක කුඩා පුටුවක් මතවනා ඇති බෙසියරයකි.අනිත් කෙලවරේ කිසිවෙකුගේ ටී ෂර්ටයකි.ඒ අතර ලතාවකට සෙලවෙන මෙිසයකින් බිමට වැටුනු ධවල කාන්තා පාදයකි.දුරකථනය අතට ගත් සපරමාදු තමාඅසල සිටි තරුණියගේ ෆයිල්කවරය මත වූ ලියුම කියවා අත්සන් කලේ නලලත වූ දාබිදු පිසදමමිනි.

"හරි,හෙට ඉදන් වීකෙන්ඩ් වැඩසටහන කරන්න එන්න...යැයි පවසා රහසින් මෙන් " පොඩ්ඩක් හොද සුවඳක් පාවිච්චි කරන්න" යැයි අගේ කනට කොදුරා කීවෙිය.ඇය අසල බිම හා පුටු මත වූ ඇදුම් එකිනෙක අහුලනනට වූවාය.එක්වරම දුරකථනය නාද.එහි තිරය මත දකින්න ලැ⁣බුනේ සරසිගේ නමයි
" ආ මෙයා මොකද මෙි වෙලාවෙ...සසස සිතන්නට වූයේය.

සරසි හිත රිද්දන්නට ගිය තවත් කෙනෙක්?

නිලියකගේ පෙම 3 කොටසින්
නදීෂ නිර්මාණ හේරත්
කතෘ අයිතිය සුරකින්න

1 කොටස

සරසි තමන් ඇඳ මතට ආවෙි කොයි මොහොතේද මතක් කිරීමට උත්සහ කලද එය එතරම් ලෙහෙසි පහසු දෙයක් නොවේ.රාත්‍රි සාදය අතරතුර යන්න ඇය පානය කල බකාඩි බීමනිසා හිස බමන ගතිය දැන් දැන් ටිකක්අඩුව ඇත.තමන්ට ඇතිවූ තිබහ නිවීම සදහා බකාඩියට නොහැක.ඇය අදුරේම ඇද මත වූ ස්මාට් දුරකථනය අතට ගෙන එහි වට්ස් අප් නම්මරයක් ඔබන්නට විය.
"හෙලෝ ඩාලින් ,මොකෝ මෙි අවේලාවෙ" අනිත් පැත්තෙන් කතාකල පිරිමි කටහඬ පිටතට ඇසෙන තරම්ය.
"නින්ද යන්නෙ නෑ"
" වට් හැපන්.වැඩිපුර ගත්තනේ.අයිස් කැටයක් නලලෙ තියාගන්න"
"ඔහ්.ඒ ක්‍රමෙිට පරණයි.මට ඕනා අලුත් එකක්."
එවර පිරිමි කටහඬ සිනාවක් බවට පරිවර්තනය විය.
"අලුත් එකක් නම් ඉතින් රන්ජන්ට කතාකරන්න වෙනවා"
"බුල්ෂ්ට් ,මොනවද ඔය කතා" එවර සරසි තම දුරකථනය පසෙක තබා දිගු හුස්මක් පිට කලේය.මෙනුවන් තවමත් එහෙමය.විහිළු වල නම් සීමාවක් නැත.කාලයක් තිස්සේ තමන් හා වැඩ කර තිබුනද රන්ජන් තමන්ට එවන් යෝජනා කල බවක් නම් මතකයෙහි නැත.

*********************
සාමාන්‍යයෙන් දහවල් වනතුරු නිදාගැනීමෙි පුරුද්ද සරසි හට තිබුනේ ෂූටින් පටන්ගෙන කෙතරම් කාලයක සිට දැයි මතක නැත.ඇතැම් දින වලට අලුයම නැගිට යෝගී ව්‍යායාම් වල නිරත වන ඔි ඒ ගැන ඉන්ස්ටර්ග්රෑම් සදහාද පින්තූරයක් එකතු කරන්නට අමතක කරන්නේද නැත.
" ⁣මැඩම්,වෙරි ගුඩ් මෝනින් " කෙතරම් නින්දකදී සිටිය ද සරසි හැකි ඉක්මනට ඇයට ප්‍රතිචාර දක්වන්නීය.

"නීලා dont come" එහෙත් ඇය සේවිකාවට සැර කරන්නේ නැත.

"නීලම්මා" එවර නැවත නීලා තම ඇද මතින් අපිළිවෙල ඇද රෙද්ද සමඟ වාඩිවෙයි.

" කීයද වෙලාව"

"තාම උදේ පහයි කාලයි"
සි⁣රිත්ප⁣රිදි ජය පිරිත මුල්තැන්ගෙයි රේඩියෝවෙි ධාවනය කරමින් සාදු නාදයක් දී වැඩ පටන්ගන්නාය නීලා සරසිගේ විශ්වාසය දිනූ තැනැත්තියකි.ඒ මීට වසර ගණනාවකට පෙර නුවරඑළියේදී ඔි ෂූටින් ගිය අවස්ථාවකදීය.දමිල ජාතික මවකට හා සිංහල පියෙකුට දාව උපන් නීලා පසුකාලේ තම පියා විසින් කිසිත් නොකල සමයක ඇය අපමණ දුක් විද ඇත.දර්ශන තලයේ සංග්‍රහ කටයුතු කල නීලම්මා,එහි වැඩිපුරම සමීප වූයේ සරසිටය.

" පොට්ටුව තිබ්බම ඒක නෝනට අරි ඇඩයි"
සරසිගේ කණේ මල් ගසා පොට්ටුව නලලත ඇන්ද නීලම්මා ගැන ඇගේ හිතේ පහළ වූයේ අපමණ ස්නේවන්තකමකි.

" නීලම්මා මා එක්ක කොළඹ යන්න එනවද"

" ඇත්තටම ද නෝනා ,ඔව්"

නීලම්මා ,සරසිගේ හිස අතගාන්නට වූ අතර ඇය ස්වල්පයක් වෙිලාවකින් නිදාවකට බදුන් ඇති බව දකින්නට ලැබුනි.එක්වරම ඇගේ නිවසේ දුරකථන නාද විණ.නීලම්මා ඒ දෙසට ඇදුනේ එහි හඩ නිවස සිසාරා යන නිසා එයින් නැවත තම ස්වාමි දුවගේ නින්දට බාධා වෙයි යන බියෙනි.

" හෙලෝ"

" ගුඩ් මෝනින්,සරසි ඉන්නවද,මොබයිල් එක වැඩ කලෙත් නෑ."

"මෙි කවුද"

සරසිට උදෑසනින් ඇමතූ තැනැත්තා කවුද ?

නිලියකගේ පෙම 2 කොටස බලාපොරොත්තුවන්න

ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණයකි.කතෘ අයිතිය සුරකින්න.
© නදීෂ නිර්මාණ හේරත්

එක්තරා කාලෙක ජෝජ් නමැති ඉඩම් වෙන්දේසිකරන ව්‍යාපාරිකයෙක් හිටිය.ඔහු කලේ ඇතැම් ඉඩම් අඩු ගානකට අරන් එව්වා විකුණල දාපු එක.ඒත් කාලෙක ඉදන්ම මිනිහආදයම් බදු දෙපාර්තමේන්තුවට බදු නොගෙවා වැඩ ටික කරගෙන ගියේ.කොයි වෙිලෙක හරි ඔවුන් තමන් පස්සෙන් එන බව ඔහු දැනගෙන ඊට සුදුසු ආකරයටයි හැසිරෙන්න වුනේ.

ඔය අතරෙ පාඩු සිද්ධ වුනාම තැබෑරුමකට එන පුරුද්දත් තිබුනා.කොච්චර දේවල් වුනත් කිසිත් නොදන්නා අයෙක් හමුවුනාම පුරාජේරු කීම ඔහුගේ තවත් පුරුද්දක්

" ඔහේ දන්නවද අද මට ලොකු පාඩුවක් සිදුවුනා.මම පහුගිය සතියෙ ගත්ත ඉඩම් තුනකම පස් හෝදගෙන යනව "

ජෝජ් බාර් එකට එන පුද්ගලයෙක් සමඟ කතාවට වැටුනා.

" හැබෑට ඔහේ හිතේ අමාරුවෙන්ද "

අර මිතුරා තවත් බීර වීදුරුවක් පිරෙව්වා.

" මෙිකනෙ.කවුද හිතන්නෙ වැස්ස ට ඔික වෙයි කියල.විශ්වාස කරනව බීර වීදුරුවකට හරි මං මෙි පාවිච්චි කරන්නෙ මගෙ අන්තිම නොට්ටු දෙක තුන "

ඔය අතරෙ එතනට බියුලා නමැති නළගනක් ආවා.ඇය සියලු දෙනාම වශී කරමින් නටන්න ගත්තා.බියුලාගෙ නර්තනය නිසාම ධනවතුන් ඇය වෙත මුදල් නෝට්ටු විසිකලා.ජෝජ් තමන්ගෙ ළග තිබුනු බෑගය තුලින් ගත්තා මුදල් නෝට්ටු අතට අරගෙන ඔවුන්ව අනුගමනය කලා.

"බලනව අයිසෙ ඒ කෙල්ලගෙ ලස්සන කිසිම ඇද පළුද්දක් නෑ හරියට නිකන් මම හොදට බලල ගන්න ඉඩමක් වගේ "

එවර අර මිතුරාට හිනා ගියා.

" ඔහේ කිව්වෙ තඔ සතේට හිදිල කියල නේද "

" ඔව් බිස්නස් කාරයොනෙ අයිසෙ හැමදාම අපි කිව්වෙ එහෙම"

ඔන්න ඊළග තවත් දවසක අර තැබෑරුමට දෙන්නාම ආවා.ඒ අතරතුර බියුලා ඔවුන්ගේ මෙිසය අසල බීර බොමින් සිටිය⁣.

" අද ඔබ නටන්නේ නැද්ද මම කැමති ඒ නැටුමට " ජෝජ් බීමතින් ඇයගේ අත අල්ලගත්තා.ඒ අතරතුර අර මිතුරා

" අයිතියක් නැති ඉඩමක් දැක්කොත් ඔබ මොකද කරන්නෙ මිත්‍රයා "

" මම ඒක අයිතිකරගන්නව "

" අයිතිකාරයෙක් ඉදල නැති වෙච්ච ඉඩමක් "

" මම ඒකට ඔප්පුවක් හදල අයිතිකරගන්නව.ඒවට ක්‍රම තියෙනව "

එවර පැනපු ගමන්ම අර මිතුරා ජෝජ්ගෙ බෑග් එක උදුරගත්තා.ඔහු කරපු දේට ව්‍යාපාරිකයාට කේන්ති ගියා.

" ඔහේ හොරෙක් දෙනව ඔය සල්ලි බෑග් එක "

" ජෝජ් මහත්තයා ඔහේ ව්‍යාපාරිකයෙක් වුනත් පල් මෝඩයේ බලනව.ආදායම් බදු නොදී බිස්නස් කරන එකට අමතරව ඔහේට මා ළග තව චෝදනාවක් තියෙනව "

ජෝජ්ගේ වෙරි සිදෙන්නට වුනා.එතෙක් මෙතෙක් තමන් සමග කතාකරපු රස්තියාදුකාරයා ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ආපු කෙනෙක්.අර තැබෑරුමට ආපු නළගනත් එහෙම කෙනෙක්.ජෝජ්ට ආදායම් බද්ද වගේම අනුන්ගෙ ඉඩම් අයිතිකරගන්න ඔප්පු සැකසුවට අධිකරණයෙන් වරදකරු බවටත් පත්වුන.

අපි කෙනෙකුට තවත් දෙයක් කියත්දි හරි පරෙස්සමට කියන්න ඔිනෑ.උවමනාවට වඩා හැමදේම කතාකරන්න ගියොත් අනෙකා අපිව වර්ණනා කරනව වගේම ඒ එක්කම දුර්වලතා වුනත් හසුරකරගන්න අපහසු වෙන්නෙ නෑ.ඒ වගේම තමන් කැමති දේවල් දැක්කහම අපි ඉන්න තත්වය ගැන අමතක වෙල යන එකත් එච්චර හොද වැඩක් නම් නෙවෙයි .

නදීෂ නිර්මාණ හේරත් |ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි ( කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

එක්තරා ගමක ජීවත්වුනා මියානා කියල තමන්ගෙ සැමියාගේ වියෝවෙන් තැවෙන කාන්තාවක්.ඇය ගොඩක් වෙලාවට කලේ හවස් කාලෙට තම සැමියා ගැන කවි කියන එක.ඇයට හිටියා ,වීර් වගේම නස්රින් කියල දරුවන් දෙදෙනෙකුත්.

" මියානා , ගෑනියෙක් ඔය විදියට කවි හයියෙන් කියන එක එච්චර හොද දෙයක් නෙවෙි කියල අපේ ආච්චි අම්මා කිව්වා " දවසක් මියානාගෙ අසල්වැසි මිතුරියා ආරෝ එයාගෙ ගෙදර ඇවිත් පොඩි අවවාදයක් දුන්නා.

" ආච්චි අම්මා තව මොනවද කිව්වෙ ආරෝ " මියානා තමන්ගෙ මිත්තණියට උපහාසයෙන් කතාකලා කියල හිතාගෙන ඇය ආපහු යන්න ගියා.

තමන්ගෙ පොඩි දරුවට බොන්න කිරි නැති නිසා ඇඬීම නතර කරන්න මොනවහරි ගන්න කියල හිතාගෙන ඈ කඩමණ්ඩියට ගියා.

" උඔලගෙ කවි ගැන තමයි ගමම කතාව " රසමන් නමැති මුදලාලි නරි හිනාවක් දාලා කිව්ව.

" කෑම වලට සල්ලි ඔීනැ නැත්නම් ඒ වෙනුවට කවියක් කියන්න ඇහැකි " මුදලාලි එකඟ වුනා.

මියානාගෙ කවි අහන්න ගමෙි ගොඩක් අය වැඩ කටයුතු අවසන් වෙල ගෙවල් වල තිබුණු පැදුරු වල වාඩි වෙල ඇගේ නිවස පැත්තට කන්යොමාගෙන හිටියා.

" ඔහේ මොකද පැදුරට වෙලා අද " ආරෝ තම සැමියගෙ කවි අහන පුරුද්දට නොසතුටු වුනා.මියානා හින්දා තමන්ට ලැබෙන අවධානයත් අඩුවෙන දුක ඇයට තිබුන.ඉතින් ග⁣ම පුරාම කතාවක් යැව්වා මියානාගෙ ගෙදරට හවසට පිරිමියෙක් එන විත්තිය.එය අහපු ගමෙි අය මියානා ගැන වැරදි විදියට දැක්කා.

" සළු පොරවනු හිටියද පෙනේද මෙිකි " ගමෙි අම්මණ්ඩිල ආරෝවෙන් කතාකලා.අර කවි අහන්න කියල හවස ගෙවල් වල ජනෙල් ඇරපු අයම ඒවා වහගත්තා.මියානා නම් මෙිවා එකක්වත් ගණන් ගත්තෙ නෑ.එයා කවි කිව්වා.
දවසක් ආරෝගෙ සැමිය දුර ගමනක් ගියා.එදා ඇය හිටියෙ මිත්තණිය එක්ක.ඉතින් මහ රෑ ඇයගෙ ගෙදරට ආවා සොරෙක් .නමුත් ටික වෙලාවක් යත්දි මියානාගෙ ගෙවල් පැත්තෙන් කවි සද්දෙ ඇහෙන්න ගත්තා.හො⁣රා හිතුව කවුරු හරි තමන්ට කතාකරනව කියල.මිනිහ ගෙදරට ඇතුල්වෙත්දි ආරෝ බයවුනත් කවි සද්දෙ ඇහිල පැනල දුවපු හොරාව දැකල ඇය හයියෙන් කෑගැහුව.

" හොරෙක් හොරෙක් " කවුරුත් ආරොව බලන්න ආවෙ නෑ.නමුත් මියානා ආවා.ඇයව දැකපු ආරෝට ඇඩුනා.

" මට සමාවෙන්න.ඔයා ගෙ කවි ගැන ගමෙි කතාගෙතුවට.අද මම අර හොරාගෙන් බෙිරෙන්න හේතුවුනෙ ඔයාගෙ කවි කියන සද්දය.ආය නම් මගෙන් ඔයාට වැරදි වෙන්නෙ නෑ "

අපි සමහර අවස්ථවල කෙනෙකුගෙ හැකියාව අගයන්න ගන්නෙ එයින් තමන්ට ප්‍රයෝජනයක් වෙනවනම් විතරයි.නමුත් ඒක නෙමෙි හරි විදිහ.මියානාගෙ කවි කීම හින්දා ආරෝ අර හො⁣රාගෙන් බෙිරුන එක හින්දයි ආරෝ ,මියානාගෙ හැකියාව දැක්කෙ.තව කෙනෙකුගෙ හැකියාව අගයන්න.එය කවදා හරි ඔබට වැදගත වෙිවි.

©නදීෂ නිර්මාණ හේරත් ( ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණයකි) කතෘ අයිතිය සුරකින්න.
( මෙි වගේ කතා කියවන්න Nadisha nirmana herath පිටුවත් ෆලෝ කරන්න)

Nadisha Nirmana Herath Nadisha Nirmana Herath

#නිලියකගේ_පෙම

" ජයමිනී කැමති තීරණයක් ගන්න.රගපාන එක මම අත අරින්නෙ නෑ "
#සරසි_විජේරත්න

" ඇයි ළමයෝ බය වෙන්නෙ,අනික ඔය ඉන්න හැම නිලියක්ම හැදුවෙ මම.නිලියක් වෙන්න තමන්ගෙ කැපකි⁣රීම අනිවාර්යයෙන් ම ඔිිනා"
#ඩයස්_අමරවත්ත

"සරසි දැන් හැඩයිනෙ,අපි මුලින් හම්බෙච්ච දවසෙ වගේ නෙවේ.ඩාන්සින් ෆ්ලෝ එක ඔිපන් කලා.ශැල් වී ඩාන්ස්?
#මදනායක_ඇමතිතුමා

"මම ඔයා එනකන් කොච්චර බලන් හිටියද...මන්දා සරසි දැන ඔයා කරන දේවල් මටවත් හිතාගන්න බෑ "
බ්‍රයන් සමරසිංහ

©නදීෂ නිර්මාණ හේරත්

පිටුව ලයික් කරල තියාගන්න

ඔන්න එක්තරා කාලෙක ගොඩ්මන් රාතෝ නම් පුද්ගලයෙක් ජීවත්වුනා.ඔහු රස්සාව විදියට කලේ අශ්වයන් බලාගන්න එක.ගොඩ්මන් ටිකක් මාන්නක්කාර චරිතයක්.ඉතින් ඔහුලෙ සමකාලීන ව රස්සාවෙ හිටපු අය නිතරම ගොඩ්මන්ගෙ මෙි මාන්නක්කාර ගතිය අවුස්සන්න වුනා.

" ගොඩ්මන්ගෙ අස්සයා රීදී සීයක් වගෙ තමා වටින්නෙ.ඒත් ෆෑන්ක්ගෙ අශ්වය ඊට වඩා වටිනවා.

විලී සිගරට්ටුව කටෙි ගහගෙන දුමක් පිටකලා.

" කොහොමද එහෙම වටිනාකම් තීරණය කලේ "

" ඇයි වැඩියෙන්ම හයියෙන් දුවන්නෙ ෆෑන්ක්ගෙ අශ්වයා නෙ"

සියලු දෙනාම හිනාවෙද්දි ගොඩ්මන් එතනින් පිටත්වුනා.ඔහුට එදා රාත්‍රියෙ නින්ද පවා හරියට ලැබුනෙ නෑ.හිතේ වැඩ කලේම අර කතාව.

" හරි අපි එහෙනම් රේස් එකක් තියල බලමු "

ෆෑන්ක් ටිකක් නිවිච්ච මනුස්සයා.ඔහු සිනා සලලා එය අනුමත කලත් ඔහු ගොඩ්මන් ගැන දැනගෙන හිටියා.අශ්ව හලේ අයිතිකාරයා ජෙපර්සන් මහත්තයා හදිසියේම ෆෑන්ක්ට කතා කරලා තිබුණ තමාව මුණගැහෙන්න කියලා.ඔහු එහි ගොස් ආපු ගමන් තරගය පවත්වන බවට පොරොන්දු වුනා.

එහෙත් දින දෙකක් තුනක් ගියත් ඔහු ආවෙ නෑ.ඒත් ගොඩ්මන් හිටියෙ තැවුලෙන් වගේම කුතුහලයෙන්.

" අයිසෙ ගොඩ්මන් ෆෑන්ක් වැඩ ඇති.ඔය අදහස අමතක කරනවා "

ඒත් හිතුවක්කාර ගොඩ්මන් ෆෑන්ක් නැතුවම තරගය තියන්න හිතුවා.ෆෑන්ක්ගෙ අශ්වයා පැදෙව්වෙ ජෙරම් නම් අයෙක්.කොහොමවුනත තරගය ගොඩ්මන්ට ලේසි වුනේ නෑ.අවසන් වටයෙදි ඔන්න ගොඩ්මන්ගෙ අශ්වයාව ජෙරමි පැරැද්දුවා.ගොඩ්මන් මහත් අපහසුතාවයට ලක්වුණා.

තරගය බලන්න අශ්වහලේ අයිතිකාර ජෙපර්සන් මහත්තයත් ඇවිත් හිටියා.

" මොකද ගොඩ්මන් ප්‍රශ්නයකින්ද "

" මගෙ අශ්වයා වෙිගවත් නෑ "

එයා එකපාර හිනාවුනා.

" අයිසෙ ගොඩ්මන් මෙි අශ්වයො ටික මගේ අශ්ව හලත් මගේ.ඔහෙත්, ෆෑන්ක්ස් , ජෙරමි මෙිකෙ සේවකයො.ඉතින් අශ්වයන්ගෙ වෙිගය ගැන හිතලා ලොකු ප්‍රශ්න හදාගන්න එපා "

ගොඩ්මන්ගෙ මාන්නක්කාර බව එදයින් පස්සෙ අඩුවුනා. ගොඩක් වෙලාවට අපේ කියලා තියෙන තාවකාලික දේවල් හින්දා අපි මානය ඇති කරගන්න එක එච්‍චර හොඳ දෙයක් නම් නෙමෙයි.

©කතෘ අයිතිය සුරකින්න

නදීෂ නිර්⁣මාණ හේරත්
Nadisha Nirmana Herath Nadisha Nirmana Herath

චෝරා - 5 කොටස

පිනි වැස්ස හෙමින් හෙමින් ආරම්භ කලද එයමහ වැස්සක් වීමට පෙර ගෙපැලට රිංග ගන්නට හැකිවීම ගැන චෝරා තුටු වූයේය.හෙතෙම නිවසට ඇතුළු වී පසුව තම අතෙහි වූ පොට්ටනිය රැගෙන කුඩා කාමරයට වැදුනේය.

" මෙි ඔහේ මොකද කවදාවත් නැතිව එකපාරටම ගේ ඇතුලට ගියේ " රාසා ට තිබුනෙ පුදුම ඉවකි.

" උඔලටතේරෙනවද මගෙ වැඩ ගැන "

එහෙත් එවිට චෝරා කරන්නේ ඇගේ නූගත් බව වටින් ගොඩින් පැවසීමය.එවන් අවස්ථාවක ඇය කිසිම දෙයක් නොකියා මුල්තැන්ගෙය වෙතට ඇදෙන බව හෙතෙම දනී.

" කහට එකක් වක් කලානම්..කොන්දත් එක්ක කෙඩිත්තුයි"

රාසා විමතියෙන් ඔහු දෙස බැලුවාය.චෝරා නිවසින් පිටවෙන වියදීත් රික්සෝ වැඩට ගියා නොවෙි.ඒ නිසා ම ඔහු මෙතරම් මහන්සි බව කීමම එක්තරා කතාවක් නොකියන බව ඇයගේ මෝඩ සිතට නැගුන පැනයකි.

" හම් ඔහේ මටත් මොනව හරි හංගනව.අද ඔහේ හරි අමුතුයි" චෝරා පැලේ වූ බිත්ති මත කන්නාඩියෙන් තම මුහුණ දෙසබැලුවෙිය.

" ඔහේට විකාර"

තමන් නිවසට ගෙනාවෙි මුදල් පොට්ටනියක් බව රාසා දැනගැනීම වැලැක්වීමට ඔහු කල්පනා කලේය.ඇයට ඉවෙන් හෝ එය දැනුනොත් තමා සොරෙකු යැයි සැක සිතනු නොඅනුමානය.

මුදල් පොට්ටනියට අලුත් තැනක්

චෝරා 6 වන කොටසින් බලාපොරොත්තුවන්න

නදීෂ නිර්මාණ හේරත්

ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි(කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

https://www.facebook.com/chorastory/

චෝරා - 4 කොටස

හරිබාද් මුදලාලි පත්තු කරගෙන සිටි දුම්වැටියෙහි වූ ලාංඡනය බ්‍රිතාන්‍ය එකක් බැව් චෝරා හදුනාගත්තේ කුඩා එළියෙනි.
ඔහු උගුරපාදන හඩ විටින් විට ඇසෙයි.

" මං හිතුවෙ උඔ ගෙදරත් යන්න ඇති කියල.ඇයි එච්චර තදියමක්නෙ තිබුනෙ"

" මුදලාලි,කොටුවුනා නොවැ මම මහ වැස්සකට" චෝරා බොරු කියන මුල්ම අවස්ථාව මෙය නොවෙි.

" හම්.මං දැක්කා අර ජර්ඩන් බිල්ඩිම යටට ඔහේ දුවනව.ඒ වෙලාවෙ ක⁣ඩෙිම හිටියනම් නොතෙමී මාත් එක්කම එනවනේ" මුදලාලි හොද මිනිහෙක්.චෝරා තනියම සිතුවෙිය.එහෙත් තමන් අත අැති පොට්ටනිය ගැන ඔහු නොඇසීමම වාසනාවකි.රික්ෂෝව ඉදිරියට ඇදෙයි.ඒ අතරතුර හයිබාද් මුදලාලි පොකැට් රේඩියොව සක්‍රීය කරයි.එහි නැගෙන්නේ රාජේෂ් කපූර් රගන පසුබිම් ගීතයකි.

" ෂෝක් පින්තූරය මුදලාලි මම හයපාරක් බැලුව"

මුදලාලි සිනා⁣සුනා මිස කිසිවක් නොකියයි.

" නූටාන්ට තමයි මම කැමතිම" එවර චෝරා පොට්ටනියෙන් අත ලිහිල් කරයි.

" මගෙත් ආසාවක් තියෙනව බං පින්තූරයක් කරන්න"

" අගේ ඇති අදහස මුදලාලි.මාත් කැමති රගපාන්න.ඔව් හිගන්නෙකුට නැත්නම් කදා වෙලෙන්දෙක්ට" චෝරාගේ ඇස් විසල් වෙයි.එය දැක හරිබාද් මුදලාලි මහ හයියෙන් සිනාසෙන්නට වූයේය.

වැස්ස ටිකෙන් ටික අඩුවන්නට විය.එකිනෙහි රික්ෂෝව චෝරාගේ පැල්පත වෙතට හැරෙන මාර්ගයේ නතරවෙයි.ඔහු ඉන් බිමට බසින්නේ පොට්ටනිය සගවාගනිමිනි.

" චෝරා මොනවද බං ඔය පොට්ටනියෙ"

"හරිබාද් මුදලාලි..." ඔහු ගේ වචන ගොතගැසෙන්නට විය.

හරිබාද් සියල්ල දැනගනීද

චෝරා හතරවැනි කොටසින් හමුවෙමු

©නදීෂ නිර්මාණ හේරත්
ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණයකි(කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

https://www.facebook.com/chorastory/

චෝරා - 3 කොටස

"ඔික ගොඩක් සැරයි කියලයි මට හිතෙන්නෙම "

එවර චෝරා හිස ඔසවා බැලූ අතර කංසා සුරුට්ටුවෙි ඉරීම නිසාම ඔහුගේ ඇස් වලට ප්‍රාණයක් ආවා මෙනි.

" සුරලෝකෙ,බ්‍රහ්ම ලෝකෙ..යාන්තමට පේන්න ගන්නව තව හරියටම පැය භාගයකට පස්සෙ"

නග්මු දුම් පිටකරන වැඩිහිටියා දෙස බලා සිටියා විනා තමා පසුපසින් පැමිණි තරුණියව නොදුටුවෙිය.ඇගේ පාවහන් වල සද්දය ලගම ඇසිණ.

" මට ටිකක් ඉඩ දුන්නනම්.ඔහෙල හිතන්නෙ මෙික බදුගන්නද" සිහින් කකුල් දෙක සල්වාරියක් ආවරණය කරගත්තද ඇගේ මුහුණ නම් නිරාවරණය වී ඇත.

" ඔහ් සමාවෙන්න නෝනා" චෝරා එතැනින් ඉවත්නූනේ කුඩා පොදිය ,නග්මු දකීවි යැයි බියෙනි.නමුත් නග්මු එතැනින් නැගිට ගත්තේය.

" ආහ් නග්මු මොකද මෙතනට වෙලා.වැස්ස කිව්වට පිරිමි ගෙදරින් කුඩයක් අරන් යන්නෙ නෑනෙ" නග්මුගේ ඇය දෙස බැලුවෙිය.

" ⁣රේවතී ඔයාට පුළුවන් ද මාව පාරෙන් එහා පැත්තට අරන් යන්න"

චෝරා සැනසිලි හුස්මක් පිටකලේ කංසා දුමටත් වඩා ඉක්මනටය.නග්මු ඔහු දෙස බලයි.

" ලොකු උන්නැහෙ,හෙට හවස මට ඔව්වයින් ටිකක් ඔිනා.නිකන් නෙවෙි මම ඔහෙට ගෙවනව" චෝරා පාරෙන් පනින නග්මුත් ,යුවතියත් දෙස බලා හිස වැනුවෙිය.ඔහුගෙ හිතේ ඇති බර සල්ලි පොදියයි.වැස්සද කෙමෙන් පායා ඇත.එකිනෙහි මෙය තමන්ගෙ ජටාවෙි ඔතාගත යුතු යැයි සිතා අනෙක් පසට හැරෙන්නට වූයේය.

" ඒයි මෙි අහනවා " එවර ඔහු දුටුවෙි කිසිවෙක් පාර හරහා පනින ආකාරයයි.

" ඇයි මහත්තයා..."

" පොලිස් ස්ටෙිෂම කොහෙද තියෙන්නෙ" ඔහුගේ මුහුණ කලබලයෙනි.

" තව ටිකක් ඉස්සරහට ගියාම තණ්ගමනී කියල රසකැවිලි කඩයක් ඇති එතනින් වමට "

ආගන්තුක මිනිසා සිරිපොද වැස්සේම ගමන් කරන්නට විය.ඔහු⁣ තමන්ගෙ සල්ලි පොට්ටනිය නැතිවූ පුද්ගලයාවත්ද.දෙයියනේ මම මෙි කරන්නෙ හොද වැඩක්ද යැයි සිතමින් චෝරා ජටා රෙද්දට සල්ලි පොදිය බැද එය කර තබාගත්තේය.අනතුරුව හෙතෙම සෙමින් වීදිය දිගේ ඉදිරියට ඇදුනේය.මද දුරක් ගමන් කරත්ම එක්වරම රික්ෂෝවක් නතර වුනු අතර එයින් ගැස්සුනු චෝරා පසෙකට විය.

" චෝරා..උඔ මෙච්චර වෙලා මක්කලාද..යමන් මම ගිහින් දාන්නම්" ඒ වෙන කිසිවෙකුත් නොව හරිබාද් මුදලාලිය.චෝරා සෙමින් රික්ෂෝවට නගින්නට වූයේ දෙගිඩියාවෙනි.

හරිබාද් චෝරාගෙ රහස දැනගනීද

චෝරා හතරවැනි කොටසින් බලාපොරොත්තුවන්න.

නදීෂ නිර්මාණ හේරත්

ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි (කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

චෝරා--------2 කොටස

" මගෙ දෙවියනේ...මෙච්චර නෝට්ටු ගානක්.මට මෙික අදහගන්නනත් බෑ " නගර ආරක්ෂක පොලිසිය අන්ධකාර මෙහොතේ සෙවනැලි මෙන් එහා මෙහා සක්මන් කලහැක.ඒ නිසාම හෙතෙම ජෝතියට එය ආවරණය කර ගත්තේය.

මං මෙික කාටද කියන්නෙ...පොලීසියට...බෑ බෑ උන් මාව අල්ලගනීවි හොරකම් කරපුවා කියල..."

නැවතත් ටිකෙන් ටික වැස්ස තද කරන්නට විය.සවස් යාමයේ ජෝර්දා ගොඩනැගිල්ලේ කාර්යාල සේවක නග්මු බසයට යාමට වැස්සේ නොතෙමෙන්න සිටගත්තේ චෝරාට ආසන්නවය.

" ලොකු උන්නැහෙ,ඔහේගෙ පැත්තක් තෙමිල"

හේ විමතියෙන් බලයි.

" කාරි නෑ එහෙම වුනොත් මගෙ රෙදි පොට්ටනිය තෙමෙනව"

නග්මු නැවතත් පසුපසට විය.පිස්සු මනුස්සයෙක් කියන්නත් බෑ.ජටාකාරයෙක්..කලින් දැකලත් නෑ...ඔහු වැස්ස දෙසම බලාසිටින්නට වූයේ මෙි සිතුවිලි එකින් එකට හුවමාරු වෙන අතරේය.

" මාර වැස්සක්නෙ.."

තමා ඔහු දෙස බලන වාරයක් වාරයක් පාසා නිරාවරණය වන බව හැගුණු චෝරා එය නො ඇසෙන ලෙස සිටී.බාගවෙලාවට මෙි තරුණයා කතාවට වැටුනහොත් මුදල් නෝට්ටු දකින්නට ඉඩ ඇත.

" මෙි ඇහුනද"

" සමාවෙන්න.පිපිරෙන හෙන ගෙඩි හින්දා මගෙ කන් දෙකත් අගුල් වැටිල"

" හම්"

චෝරා අතපත ගා තම ජෝතියෙහි සාක්කුව තුලින් ගත් කන්සා සුරුට්ටුව දෙතොලෙහි තබා ගිනි පෙට්ටයද ගත් අතර අභාග්‍යකට මෙන් එය තෙමී ගොසිනි.

" ඔහේ ලග ගිනිපෙට්ටියක් නැද්ද"
එවර නග්මු සිනාසෙමින් තම කරෙහි වූ බෑගය තුලින් ලයිට් පත්තුවෙන ලයිටරයක් අතට ගත්තේය.

" ගිනි ගලක් "

" ඔව්.මං ඔහෙට ගින්දර දෙනව.ඔහේ මට ඔිකෙන් ටිකක් දෙනවා "

මෙිවෙලාවෙහි එය හැර විසදුමක් නැති බව දත් චෝරා සුරුට්ටුව දල්වාගන්නට වෑයම් කල අතර තමන්ට ගිනි ගල පුරුදු නැත.නග්මු එයට සහය වන්නට විය.

" ඔහ්..ඔහේ පුරුදු කාරයෙක් ⁣වගෙයි "

චෝරා හිනැහෙන්නට වූ අතර වැස්ස තව තවත් තද කරන්නට පටන් ගත්තේය.ඒ අතර ගොඩනැගිල්ලේ එහා කොනේ සිට ඔවුනට ඇසුනේ කාන්තා අඩි සද්දයකි.

නග්මු චෝරා සමග මිත්‍රවීද..මුදල් නෝට්ටු පොදිය සගවන්නට ඔහුට හැකිවෙිද

Chora - චෝරා තුන්වැන්නෙන්

Nadisha Nirmana Herath ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි (කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

චෝරා ----------- අංක 01

⁣" තමුසෙ දන්නවද රාජන් අර හන්දියෙ කඩෙි පැණි ආප්ප හදන්නෙ හරිම කුණු විදියට " එක්වරම චෝරා ,තමන් බොමින් සිටි කහට වීදුරුව හිස්කරන්නට වූයේය.

" චෝරා ,උඔට ඔල්මාදෙද මිනිහ තමයි මෙි පළාතටම ඉන්න හොදම සිල්ලර වෙළෙන්දා.අනික මිනිහගේ කෑම වලට ගහන්න කවුද ඉන්නෙ "

" බම්බුව" චෝරා කහට වීදුරුව හෝදලා රාජන්ගෙ කඩෙන් පිටත්වන්නට වූයේ තමන්ගේ අදහසට රාජන් දැක්වූ ප්‍රතිචාරය ගැන කලකිරීමෙනි.නගරයේ සියලු විදුලි පහන් වසා නොතිබුනද තවමත් හන්දියෙ කඩෙි නම් වසා නැත.එහි විදුලි බුබුළු දැල්වෙයි.

" චෝරා ...චෝරා " ඒ හරිබාද් මුදලාලිගේ කටහඬයි.ඔහු මෙපමණ වෙිලාවක් බැන වැදුනේ ඔහුටය.

" මං උඔ⁣ටටි කතාකලේ...මොකද උඔ පිට පාරින් "

එවර චෝරා සෙමින් කඩයට ඇතුළුවූයේ ⁣තෙමුණු කුඩය අසල කුඩා බෙිසම තුලටදමමිනි.කුඩයෙන් පලක් නැත.ඒ මොහොතට ජටාවද තෙමී ඇත.

" වාඩිවෙයන්.මං දන්නව චෝරා උඔ ඉන්නෙ මා එක්ක හිත් මනාපෙන් නෙවෙි.හයිදාබාද් වලට මෙව්ව අරන් ගියානම් උඔට මෙි ලාභයත් නෑ ඔිං "

හෙතෙම මුදල් නෝට්ටු කිහිපයක් ගනියි.ඉන් හතරක් ගෙන චෝරා වෙත දිගු කරයි.චෝරා එය අතෙහි ගුලි කර ගනී.

" වැස්ස අඩු වුනාම පලයන් චෝරා"

" හරිබාද් මුදලාලි දන්නව නොවැ හවසට රික්සෝ වැඩෙි නොකළොත් අපි බඩගින්නෙ "

" හම්...හොඳයි..උඔගෙ කැමැත්ත ඒත් අලුත් වැස්ස නෙ"

චෝරා කඩෙන් පිටතට ආ අතර වැස්ස ටිකෙන් ටික වැඩි වෙමින් තිබුන.ඔහු තම සීමාවෙන් මැකී යනතුරු බලාසිටි හරිබාද්,

" අසරණයා කියල කිව්වට කෙයිරාටිකයා " යැයි කීවෙි තමා අසලට පැමිණි කමල්වතී දෙස බලමිනි .

**********************
හෙමි හෙමින් පදික වෙිදිකාව දිගේ ඇවිද ගිය චෝරා තම නිවෙසට යාමට වැස්සබාධා කරනු වග දැන අසල කුඩා සෙවනකට ගුලි විය.වැහි පිණි කැට වැටෙන්නට වත්දී ඔහු අහස දෙස බැලුවෙිය.ජීවිතය ගැන ඔහුට ඇත්තේ පුදුමයකි.හෙතෙම එතැන සිටියදීම නෙත් පියවෙන්නට විය.නිදිබර දෑස අඩවන් විය.

තමන් කෙතරම් වෙිලාවක් එතන නින්ද ගියේදැයි හේ නොදත්තේය.නැගිටින විට රෑ බදුල්ලන් හඩන හඩ ඇසිණ.හේ නැගිටින්නට යත්දි අබිලි බඩු මුට්ටු අසලවූ රෙදි පොට්ටනියක් කකුලෙහි වැදිණ.ඔහු බිමට නැමී එය අතට ගත් අතර එහි තිබූ දේ දැක නැවත බිමට දැමුවෙි විමතියෙනි.

රෙදි පොට්ටනියෙහි තිබුණෙ කුමක්ද?

චෝරා - දෙවැනි කොටසින් හමුවෙමු

Nadisha Nirmana Herath ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි( කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

මෙතෙක් කතාව

ආනන්ද නවාතැන්ගෙන සිටින්නේ විජේසිංහ නිවසේයි. ඔහු චිත්‍ර ගුරුවරයෙක් වන අතර සිල්වෙස්ටර් හාමි⁣නේ මෙම නිවසේ අයිතිකාරියයි. ඇයගේ එකම දුව මන්දිරාය. මන්දිරා නිවසේ ඇති කරන මාල ගිරවාට කෑම දී සාලයට පැමිණ පැරණි ගීතයට නර්තනයේ යෙදේ. ඇය දකින්නේ ආනන්ද ⁣ඒ දෙස බලනවාය.

අද එතැන් සිට

බිසෝ - 2 කොටස

ඇය ආන්නදගේ ඇස්වලින් පිටවෙන බැල්ම ගැන මතක් කරමින් සයනාගාරයට වී කල්පනා කරමින් උන්නා. මෙි මනුස්සයා කොච්චර වෙලා මං දිහා බලාගෙන හිටියද දන්නෙ නෑ. ඉන්නෙ නම් හොර පූසා වගේ. අඩි තියන සද්දෙවත් ඇහුනෙ නෑනෙ හැබෑට.

සාලයේ දවස් දොළහේ කනිසම වැදෙන ලොකු බට්ටා ඔරලෝසුව ඇයව නැවතත් කාමරයෙන් පිටතට ඇදලා දාන්න සමත්වුනා. ඒ එක්කම වගේ සිල්වෙස්ට හාමිනේ පොක්සගන් රථය මිදුලෙ නවත්වන සද්දෙ ඇහුනා.

" මං බැලුවා දවල් දහයෙ තේ එක නැත්තෙ මොකෝ කියලා " අතේ තිබුනු පත්තරයේ එක පලුවක් පැත්තකට කරපු ආනන්ද උපැස් යුවළ ගලවල ඇය දෙස බැලුවා.

" දෝණී දෝණී .... මොකෝ බං අද ගෙට වුනා වගේ ඇතුලට වෙලා. අද දහයේ තේ එක උඹ ට අමතක වුනාද "

මන්දරා අම්මාට හිතින් බනිමින් දෙදෙනා සිටි තැනට ගියා.අම්මටත් ඔිනැ නැති දෙයක් නෑ. හැම තිස්සෙම මාව අර මනු්සයා ඉස්සරහ පල් කරලා දානවා. ඇය හිතින් කෙදිරිලි නැගුවා.

" මට ටිකක් නින්ද ගියා අම්මා "

" යසයි ගෑණු මහ දවල් නිදාගත්තම ගෙට වගතුව "

" මට අද කරන්න මොකුත් වැඩ තිබ්බෙ නෑ අම්මා "

බෝරිච්චි හැට්ටය හදමින් එළවළු කූඩය කුස්සිය තෙක් ගෙනාපු අම්මාගේ ඇගේ ම
ඇය දැවටෙන්න වූවා.

" ඇත්ත කියපන් අර ආනන්ද ළමයා උඹට වරදක කරලා නෑනෙ. අනික ඒ මනුස්සයා ඔය ගේ ඉස්සරහ කෑල්ලට මාසෙට කීයක් දෙනවද "

මන්දරා හිස වැනුවා විතරයි.ඇය කිසිත් නොකියා එළවළු කූඩය අස් කරන්නට වූවා. සිල්වෙස්ටර් හාමිනේද මහන්සි නොබලා කේතලය මැටි ලිපේ නොතියා ගෑස් ලිප මත තැබුනා.

" මට අම්මට දෙයක් කියන්න තියෙනවා"

ඇගේ කතාවට සිල්වෙස්ටර් හාමිනේත් ඇය දෙසට හැරෙන්න වුනා තමන්ගේ දියණිය දැන්වත් විවාහයට සූදානම් ඇති බව යන සිතුවිල්ල සිතට ආවා.

මටත් රෙන්ද ඉගෙන ගන්න ඔිනා "

" ඒකද මහ ලොකු කතාව. ඉතින් මං දෝණිට උගන්වන්න ගියේ "

ඇය දියණියගේ මුහුණ දෙස බලද්දි වතුර එක විසිල් ගැහුවා.

ඇත්තටම ඇයගේ සිතේ වූ කාරණාව කුමක්වන්නට ඇත්ද?

බිසෝ 3 කොටසින් කියන්න

ස්වතන්ත්‍ර කතාවකි ( කතෘ අයිතිය සුරකින්න)

Nadisha Nirmana Herath