History Lens
Share
අතීතයෙන් බිදක් ඔබ වෙත.............
23/04/2025
💗🙏
සිරි දළදා විත්ති
පලාගම සන්නසට අනුව කෝට්ටේ 06 වන පැරකුම්භා රාජ්ය සමයේ දී ‘පොන්පරප්පු' ආචාරිවරයා විසින් නිර්මාණය කරන ලද්දක් වේ.මෙම නිර්මාණය උදෙසා මෙම පරපුරට ‘ශ්රී දන්තධාතු මකරඞවජ පරාක්රමපාඬි ආචාරියා’ යන ගෞරව නාමය ලබා දී තිබේ. අදටද මෙම පරපුර මෙම ගෞරව නාමය සමඟින් යටිනුවර ප්රදේශයේ ජීවත් වේ.
මහනුවර යුගයේ අප්රකට විත්ති (පළමු වෙළුම්) : චාමිකර පිළපිටිය, 2018 (153-160)
ඉතිහාසය සංගමය
කොළඹ විශ්වවිද්යාලය
#සිරිදළදාවන්දනා2025
07/03/2024
ස්වාධීන ශිෂ්ය උපත සහ විපත
(ලෙයින්, යකඩින් සහ ගින්දරින් මර්දනය කළ 1986-90 භීෂණ යුගයේ සත්ය කථා – 21 කොටස)
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය ක්රියාත්මක වූයේ කොළඹ සරසවියේදීය. එහි ආරම්භය 1979 වසර දක්වා දිවගියද නිල වශයෙන් ස්ථාපිත වූයේ 1980 පෙබරවාරි 02වැනිදාය. කොළඹ සරසවි ශිෂ්ය සභාව 1979 වසරේ හිමි වන්නේ ජවිපෙ සමාජවාදී ශිෂ්ය සංගමයටය. විද්යාපීඨයේ චන්ද්රසිරිගේ ආකර්ෂණීය නායකත්වය එයට හේතු විය.
පැරණි වම නියෝජනය කල ශිෂ්ය ක්රියාකාරිකයෝ ජවිපෙට මුහුණ දිය හැකි විකල්ප සංවිධානයක් ලෙස 1980 ශිෂ්ය නිලවරණය සඳහා ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය බිහි කළේය. දෙමළ සිසුන් ඔවුන්ගේ ඉලක්කය විය. එහෙත් ඔවුහු නිලවරණය වර්ජනය කළේය. වසර 1980 ශිෂ්ය සභාව යළි ජවිපෙ සතු විය. දෙමළ සිසුන්ගේ සහාය මත මහ ශිෂ්ය සභාවේ බලය 1981 ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය සතු විය. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ප්රථම සභාපතිවරයා වූයේ දීප්ති ළමාහේවාය. ඒ 1980/81දීය.
කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ හාඩ්ලයින්, ජනවේගය, සමසමාජයේ වාම ප්රවණතාවය, මිටි පහර යන දේශපාලන ප්රවාහයන්ගේ ක්රියාකාරියන්ගෙන් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයට පන්නරයක් ලැබුණු අතර සමසමාජයේ ලංකා ශිෂ්ය සංගමය, කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ලංකා ජාතික ශිෂ්ය සංගමයෙන් මතවාදීව බිදුනු පිරිසක් එය පෝෂණය කළේය. ද්රවිඩ ජනයාගේ ඊළාම් ස්වයං නිර්ණ අයිතිය පිළිගත් වාද්දුවේ තිලක් ප්රනාන්දු සංගමයේ මතවාදය පෝෂණය කිරීමට බොහෝ දුරට බලපෑවේය. ටී අන්ද්රානිගේ නායකත්වයෙන් යුත් ස්පාටයිස්ට් ලිග් ට්රොස්කිවාදී කණ්ඩායමේ ක්රියාකාරිකයෙකු වශයෙන් ඔහු කටයුතු කළේය. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ කොළඹ සරසවියේ 1980 වන විට ද්රවිඩ ජාතික සිසුන් 400ක් පමණ පිරිසක් අධ්යාපනය ලැබූ අතර ඔවුන්ගේ සහාය ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයට හිමි වන්නේ ජාතික ප්රශ්නය සම්බන්ධයෙන් දැරූ එම මතවාදය අනුවය.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය 1982 කොළඹ සරසවියේ නිලවරණය සඳහා උපරිම ජයග්රහණයක් ලබාගැනීමට සමත් වූවද මහා ශිෂ්ය සංගමයේ බලය ලබාගැනීමට අවස්ථාව අහිමිවී ගියේය. ජවිපෙ ඇතුළු ද්රවිඩ ඊළාම් ස්වයං නිර්ණ අයිතියට එරෙහි ශිෂ්ය සංවිධාන එකට එකතු වී ශිෂ්ය සභාවේ බලය ලබාගෙන සභාපති තනතුර ජවිපෙටද ලේකම් තනතුර ශිලනිපයටද භාණ්ඩාගාරික තනතුර එජාපයටද බෙදා ගන්නා ලදි. දයා පතිරණ සරසවි දේශපාලනය ආරම්භ කරන්නේ මෙම නිලවරණයට විද්යා පීඨයෙන් තරඟ වැදීමෙනි. සංගමයේ න්යායාත්මක පසුබිම පසු කාලයේ ඉදිරියට ගෙන යන්නේ දයා පතිරණ මගිනි. යාපනයේ සරසවි ශිෂ්ය අප්පුතුරෙයි විමලරාසා වසරකට වැඩි කාලයක් ත්රස්තවාදී චෝදනා යටතේ රඳවා ගෙන සිටි අතර ඔහු නිදහස් කර දෙන ලෙස ඉල්ලමින් 1982 මැයි 14වැනිදා සංකේත පන්ති වර්ජනයට යාපනය සහ මඩකලපු සරසවි ශිෂ්යයන් හැරුණු විට එයට සහභාගි වූයේ කොළඹ සරසවියේ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ සාමාජිකයන් පමණි.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ දෙවන සභාපතිවරයා වූයේ චම්ලි වර්ණකුලසූරියයි. දයා පතිරණ එහි තෙවන සභාපතිවරයා විය. ඒ 1984/85 කාල වකවානුවේදීය. ඔහු විභාගයට නියමිත පරිදි ලියාපදිංචි නොවීම නිසා ඔහුගේ ශිෂ්යභාවය 1986දී අහෝසි විය. එහෙත් සරසවිවල සිසුන් පිළිගත් මතවාදය අනුව ශිෂ්යභාවය අහෝසි කලද අන්තර් විශ්ව විද්යාල ශිෂ්ය බල මණ්ඩලය(අන්තරේ) නියෝජනය කලහැකි විය. පේරාදෙණිය උදලාගම කොමිසමෙන් 1983දී ශිෂ්යභාවය අහෝසි වූ රංජිදම් ගුණරත්නම් අන්තරේ කැදවුම්කරු ලෙසින් 1985 අප්රේල් සිට 1987 මැයි දක්වා දෙවරක් කටයුතු කළේ ඒ අනුවය.
රැඩිකල්වාදී වාමාංශික නැඹුරුවක් ආරම්භයේ සිටම පෙන්වූ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය ද්රවිඩ ඊළම පිළිගත් හෙයින් උතුරේ ඊරෝස් සංවිධානය සමඟ ප්රථම සාකච්ඡාව ඇරඹීය. එහි නායකයෙකු වන ඩේවිට්සන් සමඟ ප්රථම සාකච්ඡාව පැවැත්වූයේ 1980 අප්රේල් 10වැනිදාය. අනතුරුව කේ. පද්මනාභ ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් ද්රවිඩ සන්නද්ධ කණ්ඩායම සමඟ 1981 සිට සම්බන්ධතා පැවැත්විය. පසුව උමා මහේෂ්වරන්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් ප්ලොට් සංවිධානය සමඟ ෂර්ලි කන්දප්පා සහ සිවරාම් හරහා 1986 සිට සම්බන්ධතා ගොඩනගා ගත්තේය.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරිකයින් 05දෙනෙක් ප්ලොට් සංවිධානයේ වව්නියා සන්නද්ධ නායක තාසන් යටතේ නැගෙනහිරදී අවි පුහුණුවද ලබාගෙන තිබිණි. එය සම්බන්ධීකරණය කළේ සිවරාම් විසිනි. ලියුම්කරු 1988 අප්රේල් මසදී ප්ලොට් නායක උමා මහේෂ්වරන්ගේ වැල්ලවත්තේ රොක්සි සිනමාහලට යාබද ස්ථානයේදී හමුවූ අතර ජවිපෙට මුදල්වලටද සහ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ කණ්ඩායමකට නොමිලේද අවි පුහුණුව දුන් බව පිළිගත්තේය. ප්රභාකරන්ගේ කොටි සංවිධානයට එරෙහි ඕනෑම අයෙකු සමඟ ප්ලොට් සංවිධානය කොන්දේසි විරහිතව සහාය දෙන බව ඔහු එහිදී අවධාරණය කළේය. සිවරාම් සහ ෂර්ලිද එම අවස්ථාවට එක්වී සිටියහ.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරි යුගය වූයේ දයා පතිරණ යුගයයි. උතුරේ ද්රවිඩ තරුණ ප්රචණ්ඩත්වය නාගරික ගරිල්ලා ප්රහාර මගින් සරසවි ශිෂ්ය ව්යාපාරයට ඇතුලත් කිරීමට අත්හදා බැලීම් සිදුකරන ලද්දේ රෝහණ රත්නායක ඝාතන සිද්ධිය මුල් කරගෙනය. පද්මසිරි සහ රෝහණ ඝාතනයන්ට නායකත්වය දීම සදහා වෙනත් හේතු නිසා සංගමය කොළඹ කේන්ද්ර කරගත් නාගරික ලුම්පන් සහ පහළ මධ්යම පාන්තික සිසුන් ජනප්රිය විය. ජවිපෙ 1983 ජුලි තහනමත් සමඟම සමාජවාදී ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරකම් පසුබෑම සහ නිල මට්ටමින් ඇණ හිටීම නිසා එහි රික්තයද පිරවීමට ඔවුන්ට හැකිවිය.
මුල් කාලයේ මෙහි මග පෙන්වන්නෙකු වශයෙන් කටයුතු කල අය අතර දයාන් ජයතිලකද විය. ඔහු කීර්තිධර පුවත්පත් කලාවේදි මර්වින්ද සිල්වා ගේ ප්රත්රයා විය. ලංකා ගාඩියන් සඟරාවේ නියෝජ්ය සංස්කාරකයා වූ ඔහු ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් ඊළාම් සංවිධානය මගින් පසු කාලයේ පිහිටවූ නැගෙනහිර පළාත් සභාවේ ආර්ථික කටයුතු ඇමති වශයෙන්ද කටයුතු කළේය. ඇමරිකානු ෆුල්බ්රයිට් ශිෂ්යත්වලාභියෙකි. කොළඹ සරසවියේ ඉතිහාස පීඨයට 1983දී බාහිර කථිකාචාර්යවරයෙකු වශයෙන් ඇතුළත් වූ ඔහු වසර දෙකක් එහි සේවය කළේය. රෝහණ රත්නායක ඝාතනය සිදුවූ 1984න් පසු ඉන් ඉවත්විය.
ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් සංවිධානයේ දකුණු දිග ශාඛාව වශයෙන් ක්රියාත්මක වූ විකල්ප කණ්ඩායමේ නායකයා විය. විකල්ප කණ්ඩායමට ජෝ සෙනෙවිරත්න, පුල්සරා නයනි ලියනගේ, දයාපාල තිරානගම, චින්තක ද සිල්වා, සී.ජේ. සෙනෙවිරත්න ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම අයත් වූහ. මතවාදී අතින් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය සමඟ 1986දී ඉවත් වූ දයාන් ජයතිලක එහි ඝාතන වැඩපිළිවෙළට සහාය නොදුන් අයෙකි. මහජන පක්ෂයේ මධ්යම කාරක සභිකයෙකු වූ හෙතෙම දාර්ශනික මතවාදයන් ගොඩනැගීමට උපන් හපනෙකි. විජය කුමාරතුංග චින්තනය ස්ථාපිත කරමින් විජයවාදියෙකු වූ ඔහු අනතුරුව රණසිංහ ප්රේමදාසවාදියෙකු බවට පත් වෙමින් ප්රේමදාස චින්තනය හදුන්වා දුන්නේය. ඔහුගේ දේශපාලන කටයුතු සඳහා පුල්සරා ලියනගේ සහ තිසරණී ගුණසේකර ගෙන් සුවිශේෂ සහනයක් හිමි විය.
දයා පතිරණගේ නායකත්වයෙන් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය කොළඹ සරසවිය තුළ ගෙන ගිය ක්රියාකාරකම් 1986 වන විට ප්රචණ්ඩ ස්වරූපයක් ගනු ලැබිය. ජවිපෙට පෙර කොළඹ සරසවියේ තග් වැඩ සිදු කලේ එම සංගමය මගිනි. ජවිපෙ දේශප්රේමි ශිෂ්ය ව්යාපාරය 1986 ජුනි 20 වැනිදා පිහිටු වූ අතර එය කොළඹ සරසවියේදී 1986 ඔක්තෝබර් 02වැනිදා ස්ථාපිත කිරීමේදී එයට ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය තිරශ්චීන ලෙස පහර දුන්නේය. සමාජවාදී ශිෂ්ය සංගමයේ සරත්, හේමන්ත, රොෂාන්, සමන්ටද ජිනානන්ද හිමි සහ ධම්මික හිමි ඇතුළු ජවිපෙ සියළු අනුගාමිකයින්ටද සරසවියේ ක්රීඩාගාර පෙදෙස එදින සිට තහනම් කලාපයක් ඔවුන් විසින් පත්කරන ලදී. ඒ වන විට කොළඹ සරසවිය භාරව සිටි සමාජවාදී ශිෂ්ය සංගමයේ නියෝජිතයා වූයේ ලලිත් විජේරත්නය. දේශප්රේමී ශිෂ්ය ව්යාපාරයේ අදිසි නායකයා වූයේ රංජිත් වීරවංශය. කැළණි සරසවියේ තාරපේරියේ රත්නජෝති හිමි එහි ලේකම්වරයා වූ අතර ජයවර්ධනපුර සරසවියේ රනිල් රෝයල් සභාපතිවරයා විය.
එමෙන්ම විනිවිද සඟරාවේ සංස්කාරකවරයෙකු වූ උඩුගොඩ සෝරත හිමියන්ට සරසවියේ කනුවක බැද දවසක් තිස්සේ හිරිහැර කල ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය 1986 නොවැම්බර් 12වැනිදා කොළඹ මහජන පුස්තකාලයේ පැවති වීරසූරිය සැමරුමේ කටයුතු සඳහා කොළඹ සරසවියට ගිය කැළණි සරසවියේ මච්චාගම සේනාරත්නටද කුරිරු ලෙස පහර දුන්නේය. ඔහු නිදහස් කර ගැනීමට ආචාර්යවරුන්ට පවා මැදිහත් වීමට සිදුවිය. මෙයට පිළිතුරක් ලෙස ජවිපෙ සිදු කලේ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරියෙකු වූ රත්නපුරේ ප්රදීප් උදයකුමාර තේනුවර ජයවර්ධනපුර සරසවිය ඉදිරිපිටින් යද්දී නේවාසිකාගාරයට රැගෙන ගොස් තිරශ්චීන ලෙසින් පහරදීමය. අවසානයේ එය උච්ච ස්ථානයකට පත්වූ අතර ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ නායක දයා පතිරණ සහ ක්රියාකාරියෙකු වූ සෝමසිරි 1986 දෙසැම්බර් 15වැනිදා පැහැරගෙන ගොස් දයා පතිරණගේ බෙල්ල කපා බණ්ඩාරගම හිරණ තොටුපලේ මරා දමා තිබිණි.
දයා පතිරණගේ ඝාතනයෙන් පසු ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ සභාපතිධූරයට 1986 දෙසැම්බර් 17 වැනිදා පත්වූයේ කේ. එල්. ධර්මසිරිය. ලේකම් වූයේ නිමල් වීර බෝපගේය. ජවිපෙ බලය හිමි අන්තරයට හිමි ඔවුන් විසින් 1987 ජනවාරි 02වැනිදා නව අන්තරයක් ගොඩ නගන ලදී. එහි කැඳවුම්කරු වූයේ මොරටු සරසවියේ ඇඩම්ස්ය. එය නාමික අන්තරයක් බැවින් ලත් තැනම ලොප් විය. ඇඩම්ස් ආරක්ෂාව පතා 1988දී ඔස්ට්රේලියාවට සංක්රමණය වූ අතර ලියුම්කරුට ඔහු පසු කලෙකදී ඔස්ට්රේලියාවේදී වසර 2000දී හමුවීමකදී කියා සිටියේ එය තමාගේ උවමනාවකට සිදුකල දෙයක් නොවන බවය.
පතිරණ ඝාතනයෙන් පසු ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරිකයින් අතර ධර්මසිරි, නිල්මිණී, පරාක්රම, නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි, සී. ඒ. චන්ද්රප්රේම නිහාල් හපුආරච්චි, නිමල්වීර බෝපගේ, සාලිය කුමාර, චාන්දනී සෙනෙවිරත්න, අසංක කරුණාරත්න, ජෙරා, පේරාදෙණියේ ධම්මික බන්ඩාර, ජෝජා ඇතුළු කිහිප දෙනෙක්ම විය. ඉස්ක්රා, ස්වාධීන, රණහඩ මැයින් පුවත්පත්වල කලාප කිහිපයක්ද පලකරන ලදි.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය කොළඹ සරසවියේ දිගින් දිගටම පවත්වාගෙන ආ දඩබ්බර ක්රියාකාරකම් බහුතර සරසවි සිසුන්ට තවදුරටත් දරා ගත නොහැකි විය. ඒ අනුව ආචාර්ය නලීන්ද සිල්වා ගේ ජාතික චින්තන මතවාදය නියෝජනය කල කණ්ඩායම වන චින්තන පර්ෂදයේ අධ්යක්ෂක සහ කාලය සඟරාවේ නියෝජ්ය සංස්කාරක ගෙවිදු කුමාරතුංගගේ නායකත්වයෙන් යුත් විද්යාපීඨ ශිෂ්ය සංගමය එයට එරෙහිව පොදු සිසුන්ට නායකත්වය දුන්නේය. ඒ අනුව ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරිකයින් වූ ශීලාල් ලක්තිලක, සෙනරත් ජයසුන්දර ඇතුළු සිව් දෙනෙකු ගස් බැද මධ්යස්ථ 500කට ආසන්න සිසුන් පිරිසකගේ දායකත්වයෙන් සංවිධානාත්මක ප්රහාරයක් 1987 මාර්තු 24වැනිදා එල්ල කිරීම තුළින් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය මුළුමනින් පරාජයකර ඔවුන් පලවා හැර කොළඹ සරසවියේ බලය ලබාගන්නා ලදී. ගස් බැදී සිව් දෙනා බේරා ගත්තේ පොලිස් විශේෂ කාර්ය බලකායේ 100කට අධික පිරිසක් කොළඹ සරසවියට පැමිණීමෙනි.
විජය කුමාරතුංගගේ මහජන පක්ෂයේ ශිෂ්ය සංවිධානය වූ ශ්රී ලංකාවේ මහජන ශිෂ්ය සංවිධානයද ජවිපෙට එරෙහිව ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය සමග අත්වැල බැද ගත්තේය. ජවිපෙ විසින් 1988 කැළණිය සරසවිය ආසන්නයේ නිවසක පදිංචිව සිටි එහි ක්රියාකාරිකයින් වූ යාපා බණ්ඩාර සහ ප්රේමරත්න හේරත් ඝාතනය කරන ලදී. නායක විපුල ගුණරත්නට බරපතල තුවාල සිදුවිය. විජය කුමාතුංග ඇතුළු එම පක්ෂයේ 117 දෙනෙකු භීෂණ සමයේදී මරා දැමූ අතර එයට ශිෂ්ය සම්මේලනයේ සාමාජිකයින් 07ක්ද ඇතුළත් විය. විජය කුමාරතුංග අවමගුලේදී ඊ.පී.ආර්.එල්.එෆ් එවකට නායක වර්ධරාජා පෙරුමාල්ගේ කථාව සිංහලෙන් කියවන ලද්දේ උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගලය. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ බොහෝ ක්රියාකාරකම් ජවිපෙ දැනගත්තේ එහි ක්රියාකාරිකයෙකු වශයෙන් පෙනී සිටි ජවිපෙ හිතවතෙකු වූ ඇල්පිටියේ කරු මගිනි. එමෙන්ම ජාතික රහස් ඔත්තු සේවයද සිරිකොතට සම්බන්ධවී සිටි ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ අසංග කරුණාරත්න හරහා පෝෂණය විය.
බොරැල්ලේ දූගී පවුලක උපන් කේ. එල්. ධර්මසිරි ජවිපෙට එරෙහිව ප්රා සංවිධානය සමඟ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ මුළු ශක්තියම යොදවන්නට විය. ජවිපෙ වනසා දැමීමට ඔවුන් ඝාතනය කිරීමේ සංහාරයේදී තීරණාත්මක කාර්යභාරයකට ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය යොමු විය. අර්ධ මිල්ටරි කණ්ඩායම්වලින් ඔවුනට ආයුධ, හැඳුනුම්පත්, වාහන, මුදල් නොඅඩුව ලැබිණි. නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි, නිමල්වීර බෝපගේ ඇතුළු බොහෝ දෙනා ඝාතන සංස්කෘතියට විරෝධය පා ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයෙන් ඉවත් වූහ.
ප්රා සංවිධානයෙන් ඝාතනය කරන ලද සංඛ්යාව 1,200ක් වූ අතර ඒ අතර සිටි සරසවි සිසුන් 200කට ආසන්න පිරිසක් මරා දැමුවේ ධර්මසිරිගේ නායකත්වයෙන් යුත් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය මගිනි. අත් පා කපා දරුණු වධ දී ඔවුන් මරා දැම්මේය. මානව හිමිකම් ක්රියාකාරියින්වූ නීතිඥ චරිත ලංකාපුර 1989 ජුලි 07වැනිදාද, නීතිඥ කාංචන අබේපාල 1989 අගෝස්තු 28වැනිදාද, ගම්පහ නීතිඥ නෙවිල් නිශ්ශංක 1989 ඔක්තෝබර් 03වැනිදාද බැංකු නිලධාරියෙකු වූ නිදහස් මාධ්යවේදී එච්.ඊ දයානන්ද 1988 දෙසැම්බර් 02වැනිදාද ඝාතනය කළේ ප්රා සංවිධානය යටතේ වැඩකල ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරිකයින්ය. හංසයින්ට ජලයෙන් කිරි වෙන්කර හැක්කේ යම් සේද ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ඝාතකයින්ට සමස්ත සරසවි සිසුන් අතරින් ජවිපෙ සිසුන් හඳුනා ගැනීමට හැකි විය. ධර්මසිරි සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයෝ එයට නායකත්වය දුන්නේය.
ධවල භීෂණයේ අවසාන කාලයේ එනම් 1989/90 දී කොළඹ අවට වධකාගාර නොහොත් මස් කඩ කිහිපයක්ම තිබිණි. පරණ තුරඟ තරඟ පිටිය, මොරටුව ටිරෝන් ප්රනාන්දු ක්රීඩා මණ්ඩපය, ජයවර්ධනපුර සරසවි නේවාසිකාගාරය, විලියම් ප්රේදිරිස් ක්රීඩාංගණය, කැලණිය බටලන්ද, කැලණි සරසවියේ කොටසක් ඒ අතර විය. ඉන් ප්රමුඛත්වයක් ගත් කොළඹ සරසවියේ නීති පීඨ රැඳවුම් කඳවුරේ නිල නොවන පරිපාලකයා වූයේද ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයයි. එම සංගමයේ සාමාජිකයෝ බොහෝ අවස්ථාවන්හි සැගවී සිටි බංකර පිහිටා තිබුණේ කොළඹ කොටුවේ රීගල් සිනමා ශාලාව අසල ගුණසේන මහානාමගේ ලිපිකරු සේවා සංගම් ගොඩනැගිල්ල, නොරිස් කැනල් පාරේ සහ කාසල් වීදියේ නිවස, කොම්පඤ්ඤවීදියේ කොවිල අසළ සහ කොටුවේ තරුණ මධ්යස්ථානයයි. චම්පික රණවක සහ නිහාල් රංජිත් පැහැරගත්තේද කාසල් වීදියේ පළාත් සභා මන්ත්රීවරයෙකු වූ කුසුම් දිසානායකගේ නිවස අසලදීය.
කොළඹ සරසවියේ වාණිජ පීඨයේ උපුල් සද්ධාසේන, ශ්රස්ත්ර පීඨයේ රොඩිගූ, අනිල් හෙට්ටිආරච්චි, නාවල චන්ද්රකිරිති හිමි, වාණිජ පීඨයේ දයාරත්න, පමණක් නොව මිනුවන්ගොඩදී සිය නිවසින් පැහැරගත් විද්යාපීඨයේ හේමන්ත චන්ද්රසිරිගේ හිස වෙන්කර මරණය සිදුවූයේද නීතිපීඨ කඳවුර තුළ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ මැදිහත් වීමෙනි. අන්තරේ කැඳවුම්කරු වශයෙන් 1985 දෙසැම්බර් සිට 1986 සැප්තැම්බර් දක්වා කටයුතු කල කොළඹ නීති පීඨයේ සරත් එදිරිසිංහ 1989දී ගංගාරාමය ඉදිරිපිටදී පැහැර ගෙන අත්පා කඩා මරා දැම්මේද ඔහු ඉගෙන ගත් නීති පීඨය තුළදීමය. වධකාගාරය තුළ ස්වාධීන සිසුන් සිය ආධිපත්යය පතුරා ගෙන තිබිණි. නන්දා මාලනීගේ කැසට්පටියක හඬ නිරතුරුව වාදනය විය.
කෑගල්ලේ උපන් සරත් එදිරිසූරිය බ්ලොම් නේවාසිකාගාරයේ නැවතී සිටි අතර ඔහුගේ කුඩා කාලයේදීම මව මිය යෑමෙන් අනතුරුව පියා ඔවුන් හැරගොස් තිබිණි. සරසවි නීති පීඨයට ඇතුලත් වන විට ඔහු ජවිපෙ ක්රියාකාරිකයෙකු විය. ඒ ඔහු හදා වඩා ගත් පවුලේ අය පක්ෂයේ අය වූ හෙයිනි. සරත් ඝාතනය කල අවස්ථාවේදී ඔහු කියා සිටියේ දයා පතිරණගේ ඝාතනයට ඔහු නායකත්වය දුන් බවකි.
කොලඹ නීති පීඨයේ වධකාගාර කඳවුරට ගෙන ආ අය අතර ඉහළම ජවිපෙ නායකයන් වූයේ තෙවැනියා වූ ඩී. එම්. ආනන්ද සහ මුදල් ලේකම් වූ ගුණරත්න වනසිංහය. ජවිපෙ මධ්යම කාරක සභිකයෙකු වූ සමරප්පුලිගේ සෝමසිරි නොහොත් රාගම සෝමේද ඇසක් අහිමිව එහි කලක් සිටියේය. එම ස්ථානයේ එක් අවස්ථාවකදී සිටි රැදවුම්කරුවන් සංඛ්යාව 850ක් පමණ විය.
රැදවුම්කරුවන් කිහිපදෙනෙකු එකම දන්වැලක යොදා දෑස් බැද වධ දෙන ලදී. දෑස් විවර කළේ දිනකට එක්වරක් පමණක් සිදු කල වැසිකිළි යාමේදීය. එක දම්වැලක චම්පික රණවක, නිහාල් රංජිත්, පිටිපන ගුණසිරි හිමි, අට හැවිරිදි ලේනා නමින් හැදින්වූ සාමණේර හිමිනමක් ඇතුළු අට දෙනෙකු විය. මාස දෙකහමාරකට පසුව දෙහිවල විලියම් මිල්ස් අසලදී දමා ගොස් තිබිණි. ලංගම සේවයෙන් විශ්රාම ගිය යකා අන්කල් වධකයින්ගේ ආවතේව කරුවෙක් බවට පත්වී තිබිණි.
ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ නායක කේ. එල්. ධර්මසිරි 1989දී ඔක්තෝබර් 20 වැනිදා කොළඹ වයි. එම්.සී. ඒ ගොඩනැගිල්ලට ගොස් යතුරු පැදියකින් ගමන් කරමින් සිටියදී කොටහේන කොච්චිකඩේදී ජවිපෙ විසින් ඝාතනය කරන ලදී. එම අවස්ථාවේදී යතුරු පැදිය පැදවූයේ පරාක්රම විසිනි. ඔහු නොනවත්වා නොරිස් කැනල් දක්වා යතුරු පැදිය ගෙන ඒමට සමත් විය. එමෙන්ම ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ක්රියාකාරිකයින් වූ නිහාල් හපුආරච්චි මෝදර පන්සලක ටියුෂන් පන්ති පවත්වමින් සිටියදී 1989 සැප්තැම්බර් 15වැනිදා ඝාතනයට ලක්විය. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ කැඳවුම්කරු ආරූඪ නමක් වූ ජයකාන්ති විජේවික්රම නමින් 1989 දෙසැම්බර් 28වැනිදා නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් 1989 දෙසැම්බර් 15 එය විසුරුවා හැරි බව ප්රකාශ කළේය. ඒ වන විට දයා පතිරණ ඝාතනයට ලක්වී වසර දෙකක් මෙන්ම ධර්මසිරි ඝාතනය වී මාස දෙකක් ගතවී තිබිණි.
අසූව දශකයේ මුල් භාගයේ සහ මැද භාගයේ ලාංකේය ශිෂ්ය ව්යාපාරය තුළ සුවිශේෂිත කාර්යභාරයක් සිදු කල ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමය අසූව දශකය අවසානයේදී(1988/89) මෙම සියවසේ ආසියාවේ සරසවියක ක්රියාත්මක වූ ම්ලේච්ඡ සහ කෘරතම ශිෂ්ය සංවිධානය බවට පත්වූ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ උපත සහ විපත සිදුවූයේ එසේය.
ඡායාරූප විස්තර
1. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ 1984/85 නායක දයා පතිරණගේ බෙල්ල කපා 1986 දෙසැම්බර් 15වැනිදා බණ්ඩාරගම හිරණ තොටුපල අසලදී මරා දමා තිබූ අන්දම
2. මරා දැමූ ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ 1987/89 නායක කේ.එල්. ධර්මසිරි
3. දයා පතිරණ ඝාතනය වී මසකට පසු 1987 ජනවාරි 25වැනිදා පැවැත්වූ ප්රථම සමරු රැස්වීමේ අත්පත්රිකාව.
4. ප්රා සංවිධානය මගින් මරා දැමූ ජවිපෙ සාමාජිකයෙක්.
5. ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයේ ආරම්භක සභාපති(1980/81) දීප්ති ලමාහේවා, ඝාතනවලට විරෝධය පලකරමින් ස්වාධීන ශිෂ්ය සංගමයෙන් ඉවත් වූ එහි හිටපු ලේකම් නිමල්වීර බෝපගේ සහ වමා නොහොත් නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි.
6. අනුරාධපුරේ නන්දන මාරසිංහ අවමගුල් උලෙලේදී ධර්මසිරි රැස්ව සිටි පිරිස අමතමින්.
Click here to claim your Sponsored Listing.