Gay Confession

[រឿងប្រលោមលោក]៖ សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគទី៤
កំណត់ហេតុពណ៌ខ្មៅ
ពន្លឺព្រះអាទិត្យនាព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍ ចាំងកាត់តាមប្រឡោះវាំងននពណ៌ប្រផេះដែលរេចរឹល បង្កើតជាធ្នឹមពន្លឺជះចំភាគល្អិតធូលីដែលអណ្តែតវង់ក្នុងអាកាស។ ខ្យល់ក្នុងបន្ទប់តូចនេះនៅតែរក្សាភាពត្រជាក់ស្រេប និងក្លិនក្រអូបស្រាលៗនៃផ្កាម្លិះស្ងួត ដែលហាក់ដូចជាពេលវេលានៅទីនេះត្រូវបានបង្កកទុកតាំងពី ២០ ឆ្នាំមុន។ សំឡេងសត្វបក្សីយំតិចៗនៅខាងក្រៅបង្អួច មិនបានធ្វើឱ្យចិត្តរបស់វិសាលស្ងប់ឡើយ មានតែធ្វើឱ្យគេកាន់តែមានអារម្មណ៍ឯកោ និងពោរពេញដោយមន្ទិលអាថ៌កំបាំង។
វិសាលអង្គុយចុះលើកៅអីឈើនៅមុខតុសរសេរ ដៃទាំងពីរដែលញ័រទទ្រើកលើកប្រអប់ឈើចាស់មកដាក់ចំកណ្តាលតុ។ គេដកដង្ហើមធំ រួចសម្រេចចិត្តគាស់គន្លឹះប្រអប់... ក្រឹក! សំឡេងគន្លឹះដែកដែលច្រែះស៊ីរបើកឡើង។ ក្នុងប្រអប់ឈើ មានភាពរៀបរយខុសពីធម្មតា វាជាការរក្សាវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ដែលត្រូវបានគេថែរក្សាយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត។

#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ #សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគ ៣
បន្ទប់ «សេរីបុត្រ»
យប់នោះ វិសាលដេកមិនលក់ទាល់តែសោះ។ គេសម្លឹងមើលពិដានឈើក្នុងភាពងងឹតស្លុប ក្នុងខួរក្បាលវិលវល់តែរឿងជាន់លើដែលគេទើបតែបានឃើញ។ រូបភាពតុឈើ សាឡុងចាស់ និងឈ្មោះ «សេរីបុត្រ» ដែលសរសេរនៅលើទ្វារនោះ នៅតែលងបន្លាចអារម្មណ៍គេមិនឈប់។ គេមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងកំពុងឈរនៅចំពោះមុខទ្វារអាថ៌កំបាំងមួយ ដែលមានតែគេម្នាក់គត់ដែលអាចបើកវាបាន។ គេដេកគិតចុះឡើងៗរហូតដល់លង់លក់ទាំងមិនដឹងខ្លួន។
ក្នុងយល់សប្តិ គេឃើញខ្លួនឯងឈរនៅមាត់ថ្នល់នាពេលយប់ងងឹតស្លុប។ មេឃចាប់ផ្តើមមានភ្លៀងធ្លាក់ស្រិចៗ បង្បង្កើតជាសន្ធឹកទឹកបោកបក់នឹងដី។ ក្នុងយល់សប្តិនោះ វិសាលមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងកំពុងរង់ចាំនរណាម្នាក់ទាំងក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងមុតមាំ។ គេរង់ចាំយូរណាស់... យូររហូតដល់ឮសំឡេងខ្លួនឯងខ្សឹបសួរទៅកាន់ភាពងងឹតបូកឡំនឹងសំឡេងភ្លៀងថា៖ "វីរៈ... មកហើយឬនៅ?"

#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ #សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគ២
#អាថ៌កំបាំងនៃកូនសោ
៥ ថ្ងៃកន្លងផុតទៅយ៉ាងយឺតៗ។ វិសាលបានព្យាយាមរស់នៅក្នុងផ្ទះឈើចាស់នេះដោយរក្សាសន្យាយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន គេមិនដែលឈានជើងឡើងទៅជាន់លើសូម្បីតែមួយជំហាន។ ប៉ុន្តែភាពស្ងប់ស្ងាត់ខាងក្រៅ មិនមែនមានន័យថាខាងក្នុងចិត្តរបស់គេស្ងប់នោះទេ។ រាល់យប់ដែលគេបិទភ្នែក វិសាលតែងតែយល់សប្តិចម្លែកៗ និងដដែលៗអំពីសកម្មភាពរបស់មនុស្សម្នាក់នៅក្នុងផ្ទះនេះ រហូតធ្វើឱ្យគេគេងមិនដែលស្កប់ទាល់តែសោះ។
ព្រឹកឡើងនៅមហាវិទ្យាល័យ វិសាលអង្គុយនៅក្នុងថ្នាក់រៀនទាំងអារម្មណ៍ធីធោង។ ភ្នែកទាំងគូរបស់គេក្រហមព្រឹលៗ បើកមិនចង់រួច ខណៈដែលគ្រូកំពុងពន្យល់មេរៀនអក្សរសាស្ត្រយ៉ាងក្បោះក្បាយ។ ក្បាលរបស់គេធ្ងន់អឹត ហាក់ដូចជាមានអ្វីម្យ៉ាងមករុញច្រានឱ្យគេគិតតែពីរឿងនៅក្នុងផ្ទះឈើនោះ...
#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងប្រលោមលោក]៖ សំណងស្នេហ៍អតីតជាតិ | ភាគទី១

រសៀលថ្ងៃសៅរ៍ដ៏ក្តៅហួតហែងមួយក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យពណ៌មាសស្រអាប់ជះកាត់តាមចន្លោះអគារខ្ពស់ៗ មកលើដងផ្លូវតូចមួយដែលស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងសង្កាត់ចាស់។ ខ្យល់ជំនោរខែប្រាំងបក់មកនាំឱ្យធូលីដីហុយតិចៗ លាយឡំនឹងក្លិនផ្សែងម៉ូតូពីចម្ងាយ។ វិសាល យុវជនវ័យ ២០ ឆ្នាំ ស្លៀកពាក់អាវយឺតសាមញ្ញ និងខោខូវប៊យ ដើរយឺតៗតាមចិញ្ចើមថ្នល់ ភ្នែកទាំងគូសម្លឹងមើលឆ្វេងស្តាំទាំងទឹកមុខហត់នឿយ។ គេបានមកស្នាក់នៅផ្ញើខ្លួនជាមួយបងប្រុសជីដូនមួយជិតមួយសប្តាហ៍ហើយ ដើម្បីរង់ចាំចូលរៀនមហាវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែការរស់នៅផ្ទះគេ ធ្វើឱ្យយុវជនមកពីខេត្តរូបនេះមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងជាចំណែកលើស ទើបគេចំណាយពេលទំនេរដើររកមើលកន្លែងស្នាក់នៅផ្ទាល់ខ្លួន។
ខណៈដែលកំពុងដើរដល់ផ្លូវបំបែកមួយ វិសាលក៏បានមកឈប់ងក់នៅពីមុខរបងឈើចាស់មួយខ្នង។ វាគឺជា ផ្ទះឈើលើថ្មពីរជាន់.....

#ប្រលោមលោកខ្មែរ

[រឿងហ្គេយ៍ 18+]៖ និស្ស័យស្នេហ៍បងជីដូនមួយ (ត)
ពន្លឺព្រះអាទិត្យពណ៌មាសស្រទន់នាពេលព្រឹកព្រលឹម ចាប់ផ្ដើមជះកាត់វាំងននស្ដើងពណ៌សនៃខុនដូដ៏ប្រណីតកម្ពស់ ២០ ជាន់។ ខ្យល់ជំនោរត្រជាក់ៗបក់មកប៉ះកញ្ចក់បង្អួច លាយឡំនឹងសំឡេងឡានម៉ូតូចាប់ផ្ដើមធ្វើចរាចរណ៍អ៊ូអរនៅខាងក្រោម ជាសញ្ញានៃការចាប់ផ្ដើមថ្ងៃថ្មីក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ ក្លិនកាហ្វេឆុងថ្មីៗដែលបងមង្គលទើបតែរៀបចំ ភាយក្រអូបឈ្ងុយពេញបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវដែលដេកូរបែបទំនើប។
ខ្ញុំដែលកំពុងតែអង្គុយញីភ្នែកទាំងងងុយដេកលើសាឡុងទន់ល្មើយ ស្លៀកត្រឹមអាវយឺតធំជោកខ្លួនរបស់បងមង្គល ស្រាប់តែត្រូវភ្ញាក់ព្រើតដោយសំឡេងកណ្ដឹងទ្វារ «ឌីងដុង» បន្លឺឡើងយ៉ាងរហ័ស។
បងមង្គលដើរទៅបើកទ្វារទាំងស្លៀកត្រឹមខោខ្លី បង្ហាញសាច់ដុំទ្រូងមាំរលោង។ គ្រាន់តែទ្វាររបើកភ្លាម រូបភាពបុរសម្នាក់ដែលធ្លាប់ជា «គ្រូដំបូង» បង្រៀនមេរៀនស្នេហាឱ្យខ្ញុំកាលនៅស្រុក ក៏លេចមុខឡើង។
បងសត្យា ឈរញញឹមទាំងកែវភ្នែកមានមន្តស្នេហ៍.....
#ប្រលោមលោកក្តៅសាច់ #ប្រលោមលោកហ្គេយ៍