World Food Programme

۲۲ سال از زلزله ویرانگر #بم می‌گذرد؛ فاجعه‌ای که جان هزاران نفر را گرفت و مسیر زندگی بسیاری را برای همیشه تغییر داد.

در روزهای نخست پس از این حادثه، برنامه جهانی غذا با ارسال فوری کمک‌های غذایی از انبار بشردوستانه سازمان ملل متحد در ایتالیا، در کنار آسیب‌دیدگان ایستاد و برای ماه‌ها به تامین نیازهای غذایی مورد نیاز بازماندگان کمک کرد.

امروز، یاد جان‌باختگان را گرامی می‌داریم و به تاب‌آوری و استقامت مردمی ادای احترام می‌کنیم که با وجود رنج، ایستادند و ادامه دادند.
=====
Twenty-two years have passed since the devastating earthquake, a tragedy that claimed thousands of lives and permanently altered the lives of countless families.

In the immediate aftermath, the World Food Programme stood with those affected, delivering emergency food assistance from the United Nations Humanitarian Response Depot in Italy and helping survivors meet their most basic needs during the months that followed.

Today, we honor the memory of those who were lost and pay tribute to the resilience, strength, and dignity of the people who endured and rebuilt their lives.

با حمایت سخاوتمندانه دولت ژاپن، برنامه جهانی غذا (WFP) روند ارسال آرد گندم غنی‌شده به تمامی ۲۰ مهمانشهر در سراسر ایران را آغاز کرده است؛ اقدامی که بیش از ۳۳ هزار نفر از آسیب‌پذیرترین پناهندگان را تحت پوشش قرار می‌دهد.

برای هزاران خانواده، نان یکی از اصلی‌ترین اقلام غذایی روزانه است و این محموله، تداوم دسترسی آنان به یکی از حیاتی‌ترین اجزای سبد غذایی‌شان را تضمین می‌کند.

برنامه جهانی غذا با قدردانی از همبستگی و حمایت مستمر حامیان مالی و شرکای خود، همچنان بر تعهد خود برای پشتیبانی از کسانی که بیشترین نیاز را دارند، پایبند است.
====
日本政府のご支援により、WFPはイラン国内の全20か所の難民居住地に対し、栄養強化小麦粉の配布を開始しました。この支援は、最も脆弱な立場にある33,000人以上の難民を対象としています。

何千もの家族にとって、パンは不可欠な主食です。今回の配布により、食料バスケットの中で最も重要な食品の一つへ継続的なアクセスが確保されます。

WFPは、ドナーやパートナーの皆様の継続的なサポートに支えられ、最も支援を必要とする人々への支援を続けてまいります。

=====
With the generous contribution of the Government of Japan (), WFP has begun dispatching fortified wheat flour to all 20 refugee settlements across Iran, covering more than 33,000 of the most vulnerable refugees.

For thousands of families, bread is a vital staple, and this delivery ensures continued access to one of the most essential items in their food basket.

WFP remains committed to supporting those who need it most, thanks to the continued solidarity of our donors and partners.

یلدا، بلندترین شب سال، نمادی از نور، امید و همدلی است.
یلدا مبارک 🍉

«اُپن پیپر» (open paper) اولین اپیزود از آرت‌فر تهران روز گذشته با انرژی و استقبال چشم‌گیر هنرمندان و دوستداران هنر آغاز شد؛ رویدادی که مدیوم کاغذ را در مرکز توجه قرار داده و بستری برای گفت‌وگوی خلاق میان گالری‌ها، هنرمندان و مخاطبان فراهم کرده است.

در کنار ۴۲ گالری و مجموعه‌های تخصصی، برنامه جهانی غذا سازمان ملل متحد (WFP) نیز با یک غرفه متفاوت حضور دارد؛ جایی که نقاشی‌ کودکان پناهنده به نمایش گذاشته شده و برای فروش ارائه می‌شود، آثاری که هر کدام روایت کوچک اما پرمعنایی از امید، تخیل و رویاهای کودکی است.

با خرید هر نقاشی، شما نه‌ تنها از خلاقیت این هنرمندان کوچک حمایت می‌کنید، بلکه در تقویت برنامه‌های حمایتی WFP برای کودکان و خانواده‌های پناهنده نیز سهم دارید.

«اُپن پیپر» تا ۲۱ آذر میزبان علاقه‌مندان است؛ فرصتی برای دیدن، گفتگو، و تجربه شکل‌های تازه از هنر روی کاغذ، و البته حمایت از آینده‌ای روشن‌تر برای کودکان.

📍 تهران، خیابان فاطمی، خیابان حجاب
📅 ۱۴ تا ۲۱ آذر ۱۴۰۴

در این پست سری می‌زنیم به پارک ملی توران و سفره‌های زیبای کویر.
اسلایدها را ورق بزنید و با ما همراه باشید. 🌾✨
castle

سنت‌های آشپزی عشایری، به‌ویژه در کوه‌های بلند و بخشنده‌ زاگرس، کیفیت غذا را بر تنوع غذایی مقدم می‌داند.
در این نواحی ناهموار، عشایر پرتلاش و خلاق، با محصولات طبیعی که در محیط اطراف‌شان یافت می‌شود، غذاها را مثل یک اثر هنری خلق می‌کنند. از نان و شیر و ماست گرفته تا کره و عسل و خورشت‌های خاص، همگی طبیعی هستند و بدون افزودنی‌های صنعتی آماده می‌شوند.
زنان عشایر، با هر آن چه که زمینِ زیر پایشان برایشان به ارمغان می‌آورد، آن‌قدر عاشقانه آشپزی می‌کنند که بخار غذایشان در ارتفاعات مه‌گرفته‌ی زاگرس، بخشی از طبیعت را یادآور می‌شود.
یکی از آشپزان ماهر عشایر، زنی میانسال به نام شاه‌طلاست که تمام سال‌های عمر را در زاگرس گذرانده است.
همزیستی با طبیعت، او را به دانشی طبیعت‌محور در آشپزی مجهز کرده است. در میان غذاهای لذیذی که می‌پزد، آشِ دوغ (یا به زبان محلی: دو آ) زبانزد است. شاه‌طلا خانم، اول شیر بز را می‌دوشد و روی آتش می‌گذارد تا بجوشد. بعد از آن، می‌گذاردش گوشه‌ای که سرد شود تا بتوان مایه ماست را به آن اضافه کرد. ماست که بست، می‌ریزدش توی مَشک و آن‌قدر مَشک را این سو و آن سو می‌کند تا بتوان از آن دوغ و کره گرفت. بعد دوغ را می‌گذارد روی آتش تا بجوشد و حالتی بریده‌بریده پیدا کند. سپس، در کیسه‌ای نخی می‌ریزدش و آویزانش می‌کند تا آبی که دارد بریزد و کشک مرغوب و خالص بماند. این تازه شروع آشپزی است.
حالا که کشک، به عنوان رکن اصلی آش دوغ، آماده است، شاه‌طلا برنج را توی آب می‌جوشاند و کشک تازه را به آن اضافه می‌کند. این دو ماده‌ مقوی، خوب که با هم جوش خوردند، روغن بز (که از شیر بز به دست آمده) را با ادویه‌هایی مثل تره و پونه‌ی کوهی و زردچوبه می‌آمیزد و به کشک و برنج در حال جوش اضافه می‌کند.
حاصل این زحمات، غذایی مقوی و خوش‌خوراک است که انرژی عشایر کوچ‌رو را تامین می‌کند.
غذای دیگری که زاگرسی‌ها نوش جان می‌کنند، عدس‌پلو و ترشی انار است.
بی‌بی‌نسا، یکی دیگر از زنان زبردست عشایر، استاد پخت این خوراک است. بی‌بی‌نسا، برنج و عدس را با هم رهسپار دیگ می‌کند که غل‌غل کنند. در همین حین که این دو در کنار هم می‌جوشند، بی‌بی، کاسه‌ای را از آب برنج پر می‌کند و دانه‌های انار را می‌اندازد توی آن که نرم شوند و در دیگی جدا بپزند.
دانه‌های انار، کم‌کم، ترشی‌شان را به آب پس می‌دهند و ترکیبی خوشمزه می‌سازند که عشایر، آن را ترشی انار می‌گویند. ترشی انار، یک‌جورهایی خورشتی‌ست که روی عدس‌پلو می‌ریزند. سُسی که این قاطی‌پلوی مقوی را خوشزه‌تر می‌کند.

گزارش: محمدصالح تیمار

معجزه عطر و طعم در بلوچستان
در جنوب شرق ایران و در استان سیستان و بلوچستان، همه چیز جلوه دیگری دارد. از سواحل صخره‌ای و ماسه‌ای دریای عمان تا کوه‌های مریخی، از رقص دلفین‌ها در گواتر تا جذبه گاندوها در باهوکلات و از شکوه دریا تا افسون دشت‌های این خطه از وطن.
هرکس که پا به این سرزمین می‌گذارد، با خاطره‌ای بی‌مثال از غذاها و خوراکی‌ها بازمی‌گردد. غذاهایی پرادویه و خوش‌طعم که نظیرش را هیچ‌جای ایران نمی‌توان یافت.
اما گویی بعضی غذاهای اصیل این سرزمین، از یادها رفته است یا حداقل در سبد خوراک گردشگران جای ندارد. غذاهایی مثل بت ماش و تباهگ که ریشه در اقلیم و فرهنگ بلوچستان دارند و در میان جامعه محلی پرطرفدارند.
بت ماش انگار یک اثر هنری مینیمال و به‌یادماندنی است. ترکیبی ساده از برنج و ماش که پوره می‌شود و با روغن محلی و انواع مخلفات، تن را جانی تازه می‌بخشد. یک غذا از روزهای دور منطقه دشتیاری که روزی سرزمین کشتزارهای پربار ایران بود.
برای طبخ این غذا برنج و ماش را به یک اندازه آماده می‌کنیم. هر دو را با آب گرم می‌شوییم و تا یکی دو ساعت در آب گرم به حال خود می‌گذاریم. سپس نوبت جوشاندن هر دو روی شعله است. در حالی که برنج و ماش روی شعله با هم می‌پزند، درست زمانی که بخشی از آب تبخیر شد، پیاز خلالی سرخ شده را به آن‌ها اضافه می‌کنیم.
کم‌کم برنج و ماش با هم می‌پزند و در پایان نوبت افزودن نمک است. حواستان باشد که نمک را در انتها اضافه کنید که مانع خوب پختن ماش نشود.
حالا با چوب هاونگ یا ملاقه‌، ترکیب پخته شده را آنقدر می‌کوبیم تا پوره شود. بعد برای سرو غذا در هر ظرف، یک گودی در پوره درست می‌کنیم و در آن روغن محلی می‌ریزیم.
بعضی دوست دارند این غذا را با ترشی لیمو میل کنند و بعضی با شیره خرما.
در هر صورت، این ترکیب یک شاهکار مینیمال است. ساده، مغذی و خوش‌طعم.
روایت: محمدصالح تیمار
گزارش: حوریه رجبی

با اینکه تا ۲۴ آبان فرصت ارسال آثار باقی‌ست، می‌خواهیم در همین نقطه مکثی کنیم و از تیم فنی و همه‌ی همراهان پشت صحنه که با دقت، خلاقیت و تلاش‌شان به پویایی این کمپین کمک کرده‌اند، صمیمانه قدردانی کنیم.💙

«چشیدنی‌ها کم نیست» بدون حضور و
همراهی شما شکل نمی‌گرفت.

📅 آخرین مهلت ارسال آثار: ۲۴ آبان ۱۴۰۴
✉️ارسال از طریق ایمیل [email protected]

🍽 غذا تجربه‌ای انسانی و مشترک است.
ما را به هم پیوند می‌دهد؛ از مزرعه تا خانواده، از فرهنگ‌ها تا قاره‌ها.
غذا تنها برای سیر شدن نیست؛ منبعی از صلح، تاب‌آوری و کرامت انسانی است. 🌾

با این حال، میلیون‌ها نفر همچنان گرسنه‌اند، در حالی‌که هر روز چندین تُن‌ غذا دور ریخته می‌شود.

پشت هر بشقاب خالی، فرصتی از دست‌رفته نهفته است؛ برای یادگیری، سلامتی، پیشرفت و امید.

در روز جهانی غذا، برنامه توسعه ملل متحد (UNDP) و برنامه جهانی غذا (WFP) دست در دست هم داده‌اند تا بر اهمیت کشاورزی پایدار، مصرف مسئولانه و جهانی بدون اتلاف غذا و استعداد انسانی تأکید کنند.
-.
🍽 Food is a shared human experience.
It connects us, from farms to families, from cultures to continents.

Food is more than nourishment; it fuels peace, resilience, and dignity. 🌾

Yet millions are going hungry, while tons of food are wasted every day.

Behind every empty plate is a lost opportunity, for learning, health, development and hope.

This World Food Day, and join hands to call for sustainable farming, responsible consumption, and a world where no food and no potential go to waste.

غذا فقط یک نیاز روزمره نیست، بخشی از هویت و حافظه‌ی جمعی ماست.

گاهی یک بو، یک طعم یا حتی یک لقمه، ما را به کودکی‌مان می‌برد؛ به سفره‌ای در حیاط خانه‌ی مادربزرگ، به نان داغی که پدر با عشق می‌پخت، یا غذایی که تنها در روستایی دور، کنار دریا معنا پیدا می‌کرد.

غذا زبان بی‌کلام خاطره‌هاست... و ما می‌خواهیم این زبان را دوباره زنده کنیم، برنامه جهانی غذا در ایران، کمپینی را آغاز کرده است با عنوان «چشیدنی‌ها کم نیست»، تلاشی برای ثبت و بازآفرینی طعم‌ها و روایت‌هایی که ریشه در فرهنگ، خاطره و عشق دارند.
از شما دعوت می‌کنیم در این فراخوان شرکت کنید:
- با ارسال عکس واقعی از غذای سنتی خانواده یا شهر خود
یا
- با خلق تصویر هنری از غذای سنتی، با استفاده از هوش مصنوعی

تمام آثار در دو بخش عکاسی و هوش مصنوعی داوری خواهند شد و در هر بخش، سه اثر برتر براساس خلاقیت، اصالت، کیفیت بصری و ارتباط با موضوع انتخاب می‌شوند.

داوران:
شهرزاد شکوهی‌وند (سرآشپز، )
پیمان یزدانی (عکاس، )
محمد سیمری (هنرمند و داور هوش مصنوعی، )

آثار برگزیده در کتاب الکترونیکی ویژه‌ی روز جهانی غذا منتشر خواهند شد و از طریق صفحات رسمی برنامه جهانی غذا در دسترس عموم قرار می‌گیرند.

📅 مهلت ارسال آثار: تا ۲۴ آبان ۱۴۰۴
📧 ارسال آثار: [email protected]
📞 برای اطلاعات بیشتر: ۰۲۱۲۲۷۹۴۰۶۰ داخلی ۵۲۶

حامیان این کمپین:
پلتفرم «پیاده» (حامی رسانه‌ای، )
مجموعه «داستان» (حامی بخش جوایز و اطلاع‌رسانی، )
پلتفرم «رود» (همکار اجرایی، )

این کمپین سفری است از کویر تا جنگل، از دشت تا دریا ، برای یافتن طعم‌هایی که تنها مزه‌ی غذا نیستند، بلکه مزه‌ی زندگی‌اند.

‎💙👧 هر #دختر شایسته‌ی فرصتِ آموختن، رشد و شکوفایی است
‎وقتی دختران به غذای سالم، آموزش باکیفیت و فرصت‌های برابر دسترسی دارند، نه‌تنها آینده‌ی خود را می‌سازند، بلکه خانواده و جامعه‌ی خود را نیز توانمند می‌کنند

—-

💙👧 Every deserves the chance to learn, grow, and thrive.

When a girl has access to nutritious food, quality education, and equal opportunities, she not only transforms her own future, she empowers her family and community too.