dr.alirezajabbari

گاهی تاریخ، ما را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که هیچ‌چیز در کنترل‌مان نیست…
نه تصمیم‌های بزرگ، نه سرنوشت کشورها، نه حتی فردای قابل پیش‌بینی.

اما در دل همین ناپایداری، یک چیز هنوز در اختیار ماست:
انتخاب ما برای چگونه بودن.

می‌گویند:
«حتی اگر بدانم فردا جهان نابود می‌شود، امروز درخت سیبم را می‌کارم.»
و دیگری می‌گوید:
«دنیا را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته‌ای، ترک کن.»

شاید امروز، این جملات بیش از همیشه واقعی باشند.
در زمانه‌ای که اخبار، اضطراب می‌سازند
و آینده، مه‌آلود و نامطمئن به نظر می‌رسد…

این ما هستیم که تصمیم می‌گیریم:
آیا تسلیم ترس شویم؟
یا در دل همین ترس، انسان بمانیم؟

شاید نتوانیم جلوی جنگ را بگیریم،
اما می‌توانیم جلوی گسترش نفرت را در درون خودمان بگیریم.

شاید نتوانیم جهان را یک‌شبه نجات دهیم،
اما می‌توانیم برای یک نفر،
یک رابطه،
یک خانواده…
کمی امن‌تر، آرام‌تر و مهربان‌تر باشیم.

امروز اگر بتوانی
کسی را کمتر برنجانی،
کسی را بیشتر بفهمی،
یا حتی خودت را کمتر قضاوت کنی…
تو داری همان «درخت سیب» را می‌کاری.

و شاید همین‌ها،
تنها چیزی باشند که جهان را نجات می‌دهند.

نه سیاست،
نه قدرت،
بلکه انتخاب‌های کوچک و انسانی ما…

🌱
دنیا شاید جای امنی نباشد،
اما می‌تواند با حضور،
کمی قابل‌تحمل‌تر شود.
:::پ.ن :خانه پدری در میان هیاهوی جنگ ،اخرین روز های اسفندماه پر اضطراب ۱۴۰۴ در میان شلوغی های بی پایان شرکت و کلینیک درگیری های اخرسال به پیشنهاد پدرم مشغول حرس کردن کهنه درخت انگور داربست خانه پدری چند لحظه ای فارغ از زمان و مکان و به امید رویش دوباره و دوباره زنگی ،عشق و امید ….

نامه‌ای به خودم، در پنجمین دهه‌ی زندگی

گاهی باید نشست و نوشت.
نه برای دیگری، نه برای قضاوت یا تأثیر؛
بلکه فقط برای دل خودت. برای ثبتِ درکِ آن‌چه بر تو گذشته، و آن‌چه از آن ساخته‌ای.

امسال، در پنجمین دهه‌ی زندگی‌ام،
می‌خواهم قدردان باشم.

قدردانِ خوش‌شانسی‌ام که در خانواده‌ای به‌نسبت آرام،
با زخم‌هایی نه‌چندان بزرگ، ولی واقعی، رشد کردم.
قدردانِ بدنی که سال‌ها بارِ زندگی را به دوش کشید؛
بی‌صدا، بی‌توقع، بی‌آنکه فریادی بزند.
همراهم بود، حتی زمانی که خودم با خودم همراه نبودم.

سپاس‌گزار تک‌تکِ شما عزیزانی‌ام که کنارم بودید؛
چه آنان که فقط به اندازه‌ی یک جلسه مهمان زندگی‌ام شدند،
و چه آنان که سال‌ها با من صادقانه “زندگی” کردند.

سپاس‌گزار اشتیاق‌هایی‌ام که در من کاشتید،
و تجربه‌هایی که چون ریشه در جانم نشست.
سپاس‌گزار دردهایی‌ام که اگر نکُشتَند، قوی‌ترم کردند؛
و اگر قوی‌ترم نکردند، نگاهی عمیق‌تر به من بخشیدند…
به بودن، به انسان بودن، به زیستن بر این خاکِ گرم و ناپایدار.

سپاس‌گزار خدایم، زمین، هستی،
و همین فرصت کوتاهِ زندگی کردن.

#شکرگزاری #تجربه #زندگی #خودشناسی #قدردانی #دلنوشته #بلوغ

همیشه تاریخ قسمت پنهان دارد ۰۰۰!
شاید هیتلری باشد
که در سرمای روسیه کسی را جا گذاشته است.
زنی که عاشقانه به او فکر میکند ....!
میخواست دستش را بگیرد و از همه فرار کند ...!

و گر نه
هیچ چیز در این دنیا
ارزش جنگیدن را ندارد ....
زاد روز زمینی شدنت مبارک هم سفر .

🔹یک عادت ناسالم مانند : خواب ناکافی، رفتار کم‌تحرک، نوشیدن بیش‌ازحد، سیگار کشیدن یا پرخوری و... شامل میشه.

مارک تراورس، روانشناس می‌نویسد:
"راز تغییر رفتار مؤثر در قصد و حافظه نهفته است و از آنچه فکر می‌کنید ساده‌تر است."

ـ مطالب بالا یک پیشنهاد کلی برای عموم عادت های ناسالم است!

اگر سوالی در این زمینه وجود داره ،در قسمت کامنت پاسخگوی شما عزیزان هستم 💬

دکتر علیرضا جباری | روانپزشک و رواندرمانگر alirezajabbari alirezajabbari

#عادت #آسیب #سیگار #محیط #ترک #مشاوره

.
روانکاو یک میانجی است....
alirezajabbari

#روانکاو #روانکاوی #درد #رنج #پذیرفتن #روانشناس #روانپزشک