E K Roopesh singer

ഒരിരുപത്തി മൂന്ന് വർഷം മുൻപാണ് സംഭവം.
കഥയിങ്ങനെ. .
ചേർത്തലയിൽ ഒരു ഗാനമേള കഴിഞ്ഞ് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് മടങ്ങാൻ നേരെ എറണാകുളം സൗത്ത് റെയിൽവേസ്റ്റഷനിൽ എത്തി..
പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ട്രെയിൻ നിൽക്കുന്നു. ഓർഡിനറി ടിക്കറ്റും എടുത്ത് ട്രെയിനിൽ ചാടിക്കേറി, കേറിയത് AC കോച്ചിൽ. താടിവെച്ച ഒരു ഭീകരൻ മുന്നിൽ, മുഷിഞ്ഞ വെള്ള ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റും...അതെ അത് TTR തന്നെ...!!

ടിക്കീട് ദിഖാഓ . ..!!!

അർദ്ധരാത്രിയാണ് ,എല്ലാരും ഉറങ്ങുകയാണ് എന്നൊന്നും നോക്കാതെ ആ സമയത്തിന് യോജിക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ അലറി.
ആക്ച്വലി അലറിയിട്ടൊന്നും ഇല്ല ജനറൽ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത എന്റെ ചെവിയിൽ അതൊരലർച്ചയായി പ്രതിധ്വനിച്ചതാണ് .
ഒരല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ ഞാൻ എന്റെ കയ്യിലെ ടിക്കറ്റ് കാണിച്ചു.

യേ ഓർഡിനറി ടികെറ്റ് ഹേ!
യേ ജമ്മു ജാനേവലാ ഗാഡീ യേ! സ്പെസ്യൽ പെയർ (special fair)ഹേ! Calicut നൈ ജായേഗാ. .!!!

ഹാ ഹാ...

അറിയാവുന്ന ഹിന്ദിയിൽ ഞാൻ തലയാട്ടി. ..

ക്യാ ഹാഹാ! !മേ അഭി ആയേഗാ
ടിക്കിട് ലിഖ് കെ ദൂങ്ക! !! ഫൈൻ ഭി ആയേഗാ. .!!

”നെക്സ്റ്റ് സ്റ്റേഷൻ കോൻസ ഹെ ..? ഞാൻ ഭവ്യതയോടെ ചോദിച്ചു. (ഹിന്ദി ടീച്ചർക്ക് ഒരു വലിയ നമസ്കാരം )

next station ..?തിരിചൂർ.!!
ഇധർ ഘടെ രഹോ, മെ ആയേഗാ..

അയാള് 2x സ്പീഡിൽ ൽ പറഞ്ഞ്
നടന്നു നീങ്ങി. .
തൃശ്ശൂർ ഇറങ്ങി ഏതെങ്കിലും ബസ് കേറി പോവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ ഫൈനും എല്ലാം ആയി ഭീമൻ തുക അടക്കേണ്ടിവരും. .ഞാൻ ഓർത്തു. .
ആകെ ഒരു ടെൻഷൻ
ട്രെയിൻ അസ്വാഭാവികമായി slow ആയി. .
ഞാൻ വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുകയാണ്. .ആലുവ സ്റ്റേഷൻ എത്താറാവുന്നു. .ട്രെയിൻ വീണ്ടും വേഗത കുറഞ്ഞു. അയാൾ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം ആലുവ നിർത്താൻ സാധ്യത ഇല്ല...

പക്ഷെ ആലുവ സ്റ്റേഷന്റെ ഔട്ടറിൽ വണ്ടി നിർത്തി. .!!
മുന്നിലേക്ക്‌ നോക്കിയാൽ ആലുവ സ്റ്റേഷൻ എനിക്ക് കാണാം.
ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു, രണ്ടു മിനിറ്റും കഴിഞ്ഞു. അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു. TT വരുന്നുമില്ല. .
പെട്ടന്ന് ശരവേഗത്തിൽ മറ്റൊരു ട്രെയിൻ വിപരീത ദിശയിൽ ചീറിപ്പാഞ്ഞുകടന്നുപോയി. ഞാൻ വാതിലിനരികെ ഒരേ നിൽപ്പാണ്.
അല്പം അകത്തോട്ടുകേറി ഞാൻ നോക്കി. .അകലെ TTR നെ എനിക്ക് കാണാം. .
ഏതോ ഒരു യാത്രക്കാരൻ മൂത്രമൊഴിക്കാനോ മറ്റോ അതിലെ വന്നു.

“റിസർവേഷൻ ഇല്ലേ??”

എന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല അയാൾ സഹാനുഭൂതിയോടെ ചോദിച്ചു.

ഇല്ല ഓർഡിനറി ടിക്കറ്റ് ആണ് .

എവിടെക്കാ?

കോഴിക്കോട്..

യ്യോ ..നല്ല ഫൈൻ വരും. ചിലപ്പോ കോയമ്പത്തൂർ വരെ ഒക്കെ എഴുതി തരും!

ഇത് കോഴിക്കോട്ടേക്കുള്ള ട്രെയിൻ അല്ല എന്ന ഗംഭീര സത്യം അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത് .
മറ്റേ ട്രെയിനിന് ക്രോസ് ചെയ്യാൻ നിർത്തികൊടുത്ത എന്റെ ട്രെയിൻ പതുക്കെ നീങ്ങി തുടങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നൊന്നും നോക്കാതെ ഞാൻ ചാടി ഇറങ്ങി. ഉരുളൻ കരിങ്കല്ലുകളും റെയിൽവേ പാളവും കടന്ന് പ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കേറി. ഉടനെയൊന്നും ഇവിടുന്ന് വടക്കോട്ട് ട്രെയിൻ ഇല്ല എന്ന ശുഭവാർത്തയാണ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും കിട്ടിയത് . മറ്റു വഴിയില്ല
നേരെ സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു ബസ്സ്റ്റാൻഡ് ലക്ഷ്യം വെക്കുമ്പോൾ
ഒരു ബസ് വരുന്നത് കണ്ടു . കൈ കാണിച്ചു.. മര്യാദക്കാരനായ ബസ് ഡ്രൈവർ നിർത്തിയില്ല. തൊട്ടു പിറകെ വേറൊരു വെളിച്ചം . വീണ്ടും കൈ കാണിച്ചു. .എന്നെ കടന്ന് അല്പം മുന്നിൽ ആ വാഹനം നിർത്തി. ഒരു ടെമ്പോ ട്രാവലർ ആണ്.

“തൃശൂർ തൃശൂർ. .??”

ഞാൻ ഡ്രൈവറോട് ചോദിച്ചു .

കേറിക്കോ. .!!

വണ്ടീല് കേറി. കൊച്ചീല് എന്തോ ആവശ്യത്തിന് ആളുകളെ കൊണ്ടുവിട്ട് തിരിച്ച് വരുന്ന വണ്ടിയാണ്. ഡ്രൈവറും വേറൊരാളും മാത്രമേ ഉള്ളു. നല്ല സഹൃദയർ . കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ ഡ്രൈവർ വണ്ടി side ആക്കി നിർത്തി. മറ്റേ ആള് പുറത്തേക്കിറങ്ങി പുറകു വശത്തേക്ക് ഓടി. .ഞാൻ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. രാത്രി ആണ്. ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലമാണ്. .
പുറകിൽ നിന്നും അയാൾ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ചാക്കെടുത്ത് റോഡ് സൈഡിലെ കുറ്റിക്കാട്ടിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. .

എന്താ അത്. ?

ഞാൻ ചോദിച്ചു. .
രാവിലെ വന്നവർ വഴീല് വെച്ച് കഴിച്ച food വേസ്റ്റ് ആണ്.

അവർ ആ ചെയ്തത് എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. തിരുത്താൻ പോയില്ല . എനിക്ക് തൃശ്ശൂർ എത്തണമല്ലോ !
(ഇന്നാണെങ്കിൽ സി സി ടീവി ക്യാമറ പേടിച്ചിട്ടെങ്കിലും അവർ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാതിരുന്നേനെ. )

മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ട്രാവലർ തൃശൂർ ചെമ്പൂക്കാവിൽ എത്തി.
ഞാൻ ഇറങ്ങി .

“വേസ്റ്റ് ഇട്ടത് ആരോടും പറയല്ലേ”

ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു. .
ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി ഞാൻ ഇറങ്ങി.
ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് സ്റ്റാൻഡിൽ എത്തി .മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു ഒരു പുത്തൻ പുതിയ ഉശിരൻ പ്രൈവറ്റ് ബസ്.
കല്യാണ വീടിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ആ ബസിനുള്ളിലെ വർണവിന്യാസം ഏതൊരാളെയും ആകർഷിക്കുന്നതാണ്.
നേരെ ചാടികേറി. .
ഇന്ന് ആരെയാണോ ആവോ കണി കണ്ടത്. .ഒരൊറ്റ സീറ്റും ഒഴിവില്ല. .എന്നെപോലെ നാലഞ്ച് പേര് നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

“കുന്നങ്കുളം ആളിറങ്ങും. .”

കണ്ടക്ടർ ഗ്യാരണ്ടി പറഞ്ഞു.
കുന്ദംകുളം എത്തി .ഒന്ന് രണ്ട് പേരിറങ്ങി. പക്ഷെ എനിക്ക് സീറ്റ് കിട്ടിയില്ല. അർദ്ധരാത്രി ആണ്. നിന്നുതന്നെ യാത്ര. കണ്ടക്ടറുടെ ഗ്യാരണ്ടി എടപ്പാളിലേക്ക് നീണ്ടു .
എടപ്പാൾ കഴിഞ്ഞു സീറ്റില്ല , കണ്ടക്ടർ വരുന്നുണ്ട് , അടുത്ത ഗ്യാരണ്ടിയായി കുറ്റിപ്പുറം എന്ന് പറയാനാവും . ഞാൻ കാണാത്ത മട്ടിൽ നിന്നു . ഒരേ നിൽപ്പ് .... അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു...
കുറ്റിപ്പുറവും വളാഞ്ചേരിയും കഴിഞ്ഞ് കോട്ടക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ കുറെ പേര് ഉറക്കം ഉണർന്ന് ഇറങ്ങി.
വലിയ ആശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ നീണ്ട് നിവർന്നിരുന്നു. .ഒരു മണിക്കൂറിൽ ബസ് കോഴിക്കോടെത്തി. പുതിയ സ്റ്റാൻഡിന്റെ (പ്രൈവറ്റ് സ്റ്റാൻഡ് )
പുറകിലെ ശ്യാമിന്റെ വീട്ടിലാണ് ബൈക്ക് നിർത്തിയിട്ടത്..ശ്യാമിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. അങ്ങനെ നീ മാത്രം സുഖിച്ചുറങ്ങണ്ട എന്ന ചിന്തയും എനിക്കുണ്ട്. “ഗേറ്റിന്റെ മുകളിൽ ചാവി വെച്ചിട്ടുണ്ടെടാ, ഞാൻ വീട്ടിൽ ഇല്ല“..എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.
നേരം പുലരാൻ ഇനിയും മണിക്കൂറുകൾ കഴിയണം .ഗേറ്റിന്റെ മുകളിൽ നിന്നും ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും എടുത്ത് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് റോഡിൽ എത്തിയതും ബൈക്ക് ഓഫ്‌ ആയി. .കുറെ കിക്കർ അടിച്ചുനോക്കി. “ഹീറോ ഹോണ്ട സ്പ്ലണ്ടർ ” ആണ്. .
നരി വണ്ടിയാണ്. .!!
കേടാവാൻ ഒരു സാധ്യതയും ഇല്ല. പെട്രോൾ ടാങ്ക് തുറന്ന്, വണ്ടി കുറെ കുലുക്കി നോക്കി. .ടാങ്കിൽ ശക്തിയായി ഊതി നോക്കി. .രക്ഷയില്ല. പെട്രോൾ ഗ്യാരണ്ടി തീർന്ന്
കാലിയായിരിക്കുന്നു.
24 മണിക്കൂറും പ്രവർത്തിക്കുന്ന പെട്രോൾ പമ്പ് അന്ന് ടൗണിൽ ആകെ ഒന്നോ രണ്ടോ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നൊരു ശുഭ വാർത്തയും കൂട്ടിച്ചേർക്കട്ടെ .
പമ്പ് വരെ തള്ളണം . വേറെ നിവൃത്തി ഒന്നും ഇല്ല തള്ളി .
അമ്പത് രൂപക്കോ മറ്റോ പെട്രോൾ അടിച്ചു. അഹങ്കാരത്തോടെ ഒറ്റ അടി. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആയി. .
എവിടെ നിന്നോ വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് എന്നെ തലോടി എന്ന് കാവ്യാത്മകമായി പറയാം പക്ഷേ ചുറ്റും തണുത്ത വായുവുള്ള രാത്രിയിലാണ് എൻ്റെ സഞ്ചാരം അതുകൊണ്ട് അത് ഏൽക്കില്ല . എന്തായാലും തണുപ്പിൻ്റെ ഒരു സ്വർഗീയ സുഖം ആ കാറ്റിലൂടെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
നേരം പുലരാറായി. വീട്ടിൽ എത്തി. നേരെ ഒരു കുളിയും കഴിഞ്ഞ് സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങി...

വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇന്ന് കൊച്ചിയിൽ ഒരു ചാനൽ ഷൂട്ടും കഴിഞ്ഞ് ഡ്രൈവർ ഓടിച്ച കാറിൽ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാത്രി ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു.
ചേട്ടന്റെ മോൻ ആദിത് ഗേറ്റ് തുറന്നു തന്നു.

ഇന്നലെ ഞാനും എറണാകുളം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഫ്രണ്ടിന് UK ഹയർ സ്റ്റഡിക്ക് പോവാൻ ഞങ്ങള് മൂന്നാൾക്കാര് എയർപോർട്ട് പോയതാ , തിരിച്ചു ട്രെയിൻ കയറിയപ്പോൾ ഫുൾ സീൻ ...

എന്തെ. .?

ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അവനെ എയർപോർട്ടിൽ വിട്ടിട്ട് ഞങ്ങൾ മറൈൻ ഡ്രൈവിലൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി രാത്രി സൗത്ത്ന്ന് ട്രെയിൻ കേറി.

എന്നിട്ട്. .?

അത് കശ്‍മീരിലേക്കോ മറ്റോ പോണ ട്രെയിൻ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങടെ കയ്യിൽ സാദാ ടിക്കറ്റും. TTR കലിപ്പ് മോഡ് , ഫൈൻ അടിക്കും എന്ന ഭീഷണി . മൊത്തം സീനായി .
ഭാഗ്യത്തിന് ട്രെയിൻ ആലുവ slow ആക്കി. ഫൈൻ അടിക്കും എന്ന് ഉറപ്പല്ലെ. അവിടെ ചാടി ഇറങ്ങി. .ബസ്സില് വരാൻ തീരുമാനിച്ചു. പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോ വെറുതെ കൈ കാണിച്ചതാ ഒരു കാലി ട്രാവലർ നിർത്തി, തൃശൂര് കേച്ചേരി വരെ അതില് പോന്നു. .അവിടുന്ന് ബസ് കേറി.
ന്റെ ചെറിയച്ചാ...... കോട്ടക്കൽ എത്തിയപ്പളാ ഞങ്ങക്ക് രണ്ടാക്കും സീറ്റ് കിട്ട്യത് . ഫോക്കസ് മാളിന്റെ പാർക്കിങ്ങില് ബുള്ളറ്റ് ഇണ്ടേനി.
സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്യോക്കുമ്പോ പെട്രോളില്ല്യ..... ഒരു വൃത്തികെട്ട ദിവസേനീ ഇന്നലെ..

ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
റൂമിൽ കേറി വെറുതെ ഞാൻ ജനാല തുറന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്
പെട്രോൾ പമ്പിൽ എന്നെ തൊട്ട അതെ കാറ്റ് ജനലിലൂടെ വന്ന് വളരെ മൃദുവായി വീണ്ടും എന്നെ ഒന്ന് തലോടി മൂളി കടന്നു പോയി .

ആവർത്തനങ്ങളുടെ സാക്ഷിയാണ് ഞാൻ എന്നാണോ ആ നനുത്ത കാറ്റ് മൂളിയത്....? അറിയില്ല. .!!!!

ഇ കെ രൂപേഷ്