KefiNest

Βρέθηκα πρόσφατα παρούσα σε μια συζήτηση μεταξύ γονιών για περιστατικά της σχολικής χρονιάς που τελείωσε.

Ακούγοντας τις ιστορίες, τις εξηγήσεις, τα παράπονα και τις βεβαιότητες, άρχισα να αναρωτιέμαι...

Πώς μαθαίνει ένα παιδί να στέκεται στα πόδια του όταν οι ενήλικες παρεμβαίνουν συνεχώς στις σχέσεις, στις συγκρούσεις και στις εμπειρίες του; Όταν πατρονάρουν τις συναναστροφές του;

Και πόσο εύκολο είναι να απορρίπτουμε μια παρατήρηση από έναν εκπαιδευτικό ή έναν ειδικό, μόνο και μόνο επειδή δεν συμφωνεί με την εικόνα που έχουμε για το παιδί μας; Αν κάτι μας το επισημαίνουν διάφοροι που έρχονται σε επαφή μαζί του, γιατί δεν αναρωτιόμαστε; Πώς το βοηθάμε έτσι;

Μάλλον το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξέλιξη ενός παιδιού δεν είναι τα λάθη του.

Ίσως να είναι η άρνηση των ενηλίκων να αναγνωρίσουν τα δικά τους.

#γονείς #αναστοχασμος

🐾 Πριν έναν χρόνο · Σήμερα

Τι δεν είχαμε πριν έναν χρόνο:
σημάδια στις καρέκλες, γατοτροφή μόνιμα στην αποθήκη, τρίχες στον καναπέ (και σε κάθε μαύρο ρούχο), γρατσουνιές σε πόδια και χέρια, νιαουρίσματα στις 6 το πρωί για «επείγοντες» λόγους.

Τι έχουμε έναν χρόνο μετά:
γουργουρητά ακριβώς τη στιγμή που έχουμε τις μαύρες μας. Κάποιον να μας περιμένει να γυρίσουμε σπίτι. Κάποιον που μας αγαπάει ακριβώς όπως είμαστε. Και κάποιον που, όταν δε θέλει ρε παιδί μου, δε θέλει — και μας το μαθαίνει κι εμάς. 🐈

Άξιζε κάθε τρίχα. Χρόνια πολλά Μπάμπι 💛

❤️

Δεν μπορώ να καθίσω στα αβγά μου, τι να λέμε τώρα..😅
Ετοιμάζουμε καινούργιο site — πιο απλό, πιο εύχρηστο
Και με κάτι που είχα πει καιρό τώρα ότι θα κάνω... blog ✍️
Σας δείχνω έτσι λίγο... μια σταλιά!!
Θέλει ακόμα δουλίτσα, δεν έχω την παραμικρή ιδέα πότε θα βγει..
Πείτε μου εντυπώσεις!
#ΣυναισθηματικήΕνδυνάμωση

Είμαι κουρασμένη. Και θυμωμένη.

Δεν διαβάζω τις λεπτομέρειες. Δεν βλέπω τηλεόραση. Επιλέγω συνειδητά να κρατάω απόσταση γιατί δεν αντέχω το πώς αναλύεται και διαφημίζεται ο πόνος των άλλων.

Αλλά κάτι με τρώει: γιατί είναι τόσο δύσκολο να βρει κάποιος βοήθεια; Γιατί φτάνουμε εκεί;

Δεν έχω απαντήσεις. Έχω μόνο αυτό που μπορώ να κάνω σήμερα — να μοιραστώ αριθμούς που σώζουν ζωές.

📞 1018 — πρόληψη αυτοκτονίας, 24ωρη, ανώνυμη
📞 15900 — βία κατά γυναικών, 24ωρη, δωρεάν

Από τη ζωή δεν αξίζει να παραιτηθείς.

#γραμμέςβοήθειας #1018 #15900 #πρόληψη #ψυχικήυγεία #γυναικοκτονία #βίακατάγυναικών #ΑπόΤηΖωήΔενΑξίζειΝαΠαραιτηθείς #συναισθηματικήενδυνάμωση

Τα Μικρά Φτερά είναι μια παρέα πέντε παιδιών δημοτικού.

Το καθένα με τις δικές του ανησυχίες.
Το καθένα με τον δικό του τρόπο να βλέπει τον κόσμο.

Η παρέα αυτή εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο πρώτο παραμύθι του KefiNest, «Τα Μικρά Φτερά», όπου γνωρίσαμε τα παιδιά ένα-ένα.

Συνέχισε την πορεία της στο χριστουγεννιάτικο παραμύθι «Τα Μικρά Φτερά και το Δέντρο που δεν Στολιζόταν», όπου τα παιδιά στάθηκαν δίπλα σε ένα δέντρο που δεν είχε καμία όρεξη να στολιστεί — όχι για να το αλλάξουν, αλλά για να του δείξουν ότι το βλέπουν όπως είναι.

Στη νέα ιστορία, «Τα Μικρά Φτερά και η Γραμμή που Έσβησε», η παρέα φαίνεται να χωρίζεται.

Αφορμή γίνεται μια εργασία στην τάξη.
Κάποια παιδιά γίνονται ομάδα.
Κάποια άλλα μένουν λίγο πιο πίσω.

Και ένα παιδί περιμένει να το καλέσουν…
αλλά αυτό δεν γίνεται.

Έτσι, χωρίς καβγά και χωρίς να το θέλει κανείς πραγματικά, μια αόρατη γραμμή αρχίζει να σχηματίζεται ανάμεσα στην παρέα.

Θα καταφέρουν ο Νίκος, η Άννα, η Ελένη, ο Μάριος και ο Πέτρος να τη σβήσουν;

Μπορεί το «στεφάνι» της δασκάλας να τους βοηθήσει να ακούσουν ο ένας τον άλλον λίγο πιο αληθινά;

Και τελικά… μήπως τα μικρά χαρτάκια με λέξεις όπως
«σε ακούω»,
«σε νιώθω»,
«συγγνώμη»
είναι πολύ πιο μεγάλα απ’ όσο φαίνονται;

Μπορείτε να διαβάσετε όλη την ιστορία στο νέο KefiNest Friendship Box, που θα βρείτε στο link του bio.

Αν το διαβάσετε με τα παιδιά σας, θα χαρώ πολύ να μου πείτε:
Ταυτίστηκαν;
Στάθηκαν κάπου;
Βαρέθηκαν;
Ρώτησαν κάτι;
Θυμήθηκαν κάτι από τη δική τους παρέα;

#παραμύθι