Samiullah Himat

“ښایسته شپه او کابل جان، سکون او کابل جان…”

ژوند ښکلی دی، که یې په قدر وپېژنو.
رزق او عزت د الله له لوري دی، خو حسد کوونکي بیا هم سوځي—
او رڼا تل د پاک زړونو برخه وي.

ه

تفریح او سیاحت د انسان د ژوند له اساسي اړتیاوو څخه شمېرل کېږي. لکه څنګه چې هر ګل او هره ونه د ودې او ښایست لپاره پر وخت اوبو ته اړتیا لري، همدارنګه انسان—چې اشرف المخلوقات دی—د خپل روح د تازه کېدو، د ذهن د ارامتیا او د ژوند د توازن لپاره تفریح ته اړتیا لري.

تفریح د انسان له ستړي ژوند څخه یو لنډ خو ارزښتناک وقفه ده، چې پکې روح ساه اخلي، فکر صفا کېږي او زړه له درنو بارونو لږ سپک شي. ډېر کله داسې وي چې انسان د ژوند له ستونزو او کړاوونو سره مخ وي، خو کله چې له طبیعت سره وصل شي، نو یا یې ستونزې هېرې شي او یا د حل لپاره نوې لارې او فکرونه ورته پیدا شي.

له همدې امله، اړینه ده چې انسانان وخت ناوخت داسې ځایونو ته ولاړ شي چې سرسبزي، طبیعي ښکلا او سکون پکې وي. دا ډول چاپېریال نه یوازې د بدن ستړیا کموي، بلکې د انسان په دروني نړۍ کې هم مثبت بدلون راولي. شنه غرونه، روانې اوبه، او ازاد فضا انسان ته دا احساس ورکوي چې ژوند لا هم ښکلی دی او هیله لا ژوندۍ ده.

له بلې خوا، انساني ازادي د ژوند یو مهم اصل دی. انسان باید د خپل فکر، احساس او ژوند په ټاکلو کې ازاد وي، ځکه چې ازادي د انسان د کرامت او شخصیت بنسټ جوړوي. کله چې انسان له ستونزو سره مخ شي، نو تر هر څه زیات هغه یو داسې چاپېریال ته اړتیا لري چې هلته ازادي، سکون او د ځان سره د خبرو فرصت ولري.

په ټوله کې، تفریح یوازې یو تفنني کار نه دی، بلکې یو فرهنګي، ټولنیز او حتی فکري ارزښت دی. هغه ټولنې چې د خپلو وګړو د ذهني سلامتۍ، ازادۍ او ارامتیا لپاره زمینه برابروي، هماغه ټولنې کولی شي پرمختګ، همغږي او پایدار ثبات ته ورسېږي.
ښکلی ولایت هرات

پر ځان باور—یو فرهنګي او ټولنیز مسوولیت 🌿
دا سرسبزي چې پر دیوال خپره شوې،
موږ ته یو ژور درس راکوي:
پرمختګ په زور نه راځي، بلکې په فکر، صبر او دوام رامنځته کېږي.

خو زموږ په ټولنه کې یوه پټه ستونزه شته—
موږ د بل د پرمختګ زغم نه لرو،
پر ځای د دې چې الهام ترې واخلو، مقابله ورسره کوو.

دا یوازې شخصي کمزوري نه ده،
بلکې یو فرهنګي چلنج دی…
کله چې فکر محدود وي، حسد زیاتیږي،
او کله چې فکر پراخ شي، همکاري او درناوی منځ ته راځي.

سیاسي او ټولنیز پرمختګ هم له همدې ځایه پیلېږي:
له دې چې موږ یو د بل بریا ومنو،
یو بل وهڅوو، نه دا چې یو بل راښکته کړو.

راځئ خپل فکر بدل کړو—
ځکه بدلون له ذهنه پیلېږي، نه له حالته.

لکه دا شنه بوټي،
ارام، خو دوامداره وده وکړو… 🍃

شپه بیا راغله… خو 🌙
تېره شپه مو ډېر سوچونه کړي وو،
د سبا لپاره مو نقشې جوړې کړې وې،
هیلې مو رسم کړې وې،
او فکر مو کاوه چې سبا به د بدلون ورځ وي…

خو سبا چې راغله،
داسې ستونزې او فشارونه مخې ته ودرېدل
چې موږ یې تصور هم نه و کړی.

دا د ژوند حقیقت دی…
ژوند یوازې د هیلو په لیکه نه ځي،
بلکې د ازموینو، خنډونو او ناڅاپي حالاتو ډګر هم دی.

نو ځکه،
کله چې له کوره د پرمختګ په نیت وځو،
باید یوازې د بریا تصویر له ځان سره وانخلو،
بلکې د ستونزو منلو جرأت هم له ځان سره یوسو.

موږ تل دا غواړو چې:
تل خوشحالي وي،
تل کامیابي وي،
او ژوند یوازې د اسانۍ په لاره روان وي…
خو که داسې وای،
نو د ژوند ریښتینی خوند به مو هېڅ نه وای احساس کړی.

ژوند هغه وخت مانا پیدا کوي
چې موږ هم بریاوې ووینو
او هم ماتې وزغمو،
هم موسکا تجربه کړو
او هم اوښکې وپېژنو.

سیاسي لحاظه،
یو باثباته چاپېریال د انسان د فکر سکون ته لار هواروي؛
اقتصادي پیاوړتیا د انسان د ارمانونو ملا تړلې ساتي؛
او فرهنګي ویښتابه موږ ته دا زده کوي
چې د ستونزو تر څنګ هم ژوند ته ارزښت ورکړو.

نو که غواړو د ژوند نه رښتینی خوند واخلو،
باید هر رنګ تجربه کړو،
هر درد درک کړو،
او هر حالت د زده کړې په سترګه وګورو…

ځکه ژوند یوازې منزل نه دی،
ژوند یو سفر دی—
له خوږو، ترخو، دردونو او هیلو ډک سفر… 🤍

شپه د سکون او آرام ژبه ده… 🌙
خو دا سکون هر چا ته نه رسي.
ارام هغه وخت راځي،
چې ذهن مو له درنو فکرونو خلاص وي،
او زړه مو له ناامنیو، اندېښنو او دردونو څخه تش وي.

کله چې د وطن فضا روښانه وي،
خلک مو په امن او سوکالۍ کې ژوند وکړي،
هیڅ مور د خپل اولاد د راتلونکي لپاره وېره ونه لري،
او هیڅ ځوان د بې‌وسۍ له امله په فکرونو کې ډوب نه وي…
نو بیا شپه یوازې شپه نه وي، بلکې یو نعمت وي.

هغه شپه چې:
نه د سیاست تشویش وي،
نه د اقتصاد فشار،
او نه د ژوند د سختیو بار…
هماغه شپه ده چې خوب یې رښتینی وي او ارام یې ژور وي.

خو تر هغه وخته،
موږ د امید څراغ بل ساتو،
د صبر لمن نه پرېږدو،
او هڅه کوو چې خپل ستړی ذهن لږ آرام کړو…

ځکه ارام یوازې د سترګو پټول نه دي،
ارام د زړه سکون دی،
د فکر خاموشي ده،
او د ژوند له طوفانونو څخه لنډه دم اخیستل دي… 🤍

د روڼ سهار په هیله…
هر سهار له ځان سره نوې څپې، نوې هیلې او نوې کیسې راوړي؛ دا د ژوند هغه ښکلی پیغام دی چې انسان ته د بدلون، ویښتیا او نوښت بلنه ورکوي. موږ ته هم پکار ده چې له دې طبیعي بدلون څخه الهام واخلو او د خپل وطن د پرمختګ، ابادۍ او ریښتینې هیوادپالنې لپاره نوې لارې زده او عملي کړو.

موږ د تېرو سختیو، تیارو او ازموینو له پړاوونو تېر شوي یو، خو هغه خاطرې مو هېڅکله له یاده نه وځي—هغه ورځې چې موږ به یو بل ته د زغم، صبر او امید خبرې کولې. نن وخت بدل شوی، او دا د عمل، ویښتیا او ځان جوړونې وخت دی. موږ باید داسې بنسټونه کېږدو چې بیا هېڅکله د تیارو سیوري زموږ پر راتلونکې خپاره نه شي.

فرهنګ مو زموږ ریښه ده، هویت مو زموږ ځواک دی، او یووالی مو زموږ بریا. هغه څوک چې پرون یې د خپل هویت او ملي ارزښتونو څخه انکار کاوه، نن د همدې خاورې په نوم مبارزه کوي—خو تاریخ او وجدان دواړه د انسان د دریځ شاهدان وي. افغانیت یوازې نوم نه دی؛ دا یو احساس، یو مسؤلیت او یو ژمنه ده.

موږ افغانان وو، افغانان یو، او افغانان به پاتې کېږو—د خپل کلتور، ژبې او ملي یووالي په ساتنه کې به کلک ولاړ یو. راځئ چې د روڼ سهار لپاره، د پوهې، مینې، عدالت او ګډ کار پر بنسټ یو داسې راتلونکی جوړ کړو چې هر افغان پکې د عزت، سولې او سوکالۍ ژوند وکړي

د ناستو او مجلسونو ارزښت په دې کې نغښتی دی چې انسان پکې د زړه خبرې په جرأت سره څرګندولای شي. همدارنګه، که د ذهن په تل کې کوم زاړه او نا ځوابه پوښتنې پاتې وي، د همدې فکري تبادلې له لارې ورته د قناعت وړ ځوابونه موندل کېږي. هغه څوک چې د امن تږی وي، تل د سولې، ثبات او هوساینې غږ پورته کوي او د همدې سپېڅلي ارمان لپاره هڅه کوي. د یو سوکاله، پرمختللي او خپلواک وطن—افغانستان—په هیله.
د درنو دوستانو سره!
ځوان خبریال: روح الله علیزی
ځوان لیکوال: احمدالله علیزی

ډېر ژر / به‌زودی

Ali Amn Rental Car علی امن د کرایی موټر Vehicle, aircraft and boat