Medic-plus

چند نکته طلایی که اگر بیاموزید و عملی کنید، ده ها سال به جلو میروید. لینک برنامه کامل در یوتیوب: https://youtu.be/VIM5kpQtvAQ

جلوگیری از ریزش مو نیاز به ترکیبی از روش‌های مراقبتی، تغذیه مناسب و در برخی موارد درمان‌های پزشکی دارد. در ادامه چند روش مفید برای جلوگیری از ریزش مو را شرح می‌دهم:


1. تغذیه مناسب: مواد مغذی برای رشد و استحکام موها بسیار مهم هستند. مصرف پروتئین (مثل گوشت، تخم‌مرغ، و حبوبات)، ویتامین‌های B (به خصوص بیوتین)، ویتامین C، آهن، و زینک برای سلامت موها بسیار ضروری است.


2. کاهش استرس: استرس می‌تواند باعث ریزش مو شود. از تکنیک‌های کاهش استرس مثل مدیتیشن، یوگا، و ورزش‌های آرام‌بخش برای بهبود وضعیت روحی و جسمی استفاده کنید.


3. شستشو و مراقبت از موها: از شامپوها و نرم‌کننده‌های ملایم و مناسب نوع موهایتان استفاده کنید. شستشوی زیاد یا استفاده از محصولات شیمیایی قوی می‌تواند به موها آسیب برساند و باعث ریزش آن‌ها شود.
4. اجتناب از حرارت زیاد: استفاده مکرر از دستگاه‌های حرارتی مانند سشوار، اتو مو و بیگودی‌های داغ به موها آسیب می‌زند و باعث شکنندگی و ریزش می‌شود. سعی کنید کمتر از این دستگاه‌ها استفاده کنید یا از محافظ‌های حرارتی بهره ببرید.


5. ماساژ پوست سر: ماساژ ملایم پوست سر باعث بهبود جریان خون در فولیکول‌های مو و تقویت رشد موها می‌شود. می‌توانید از روغن‌های طبیعی مانند روغن نارگیل، زیتون، یا روغن کرچک نیز استفاده کنید.


6. مکمل‌های غذایی: در صورتی که کمبود ویتامین و مواد معدنی داشته باشید، مکمل‌هایی مانند بیوتین، آهن، و زینک می‌توانند مؤثر باشند. پیش از مصرف، با پزشک مشورت کنید.


7. مراجعه به پزشک: اگر ریزش مو شدید باشد یا به صورت مزمن ادامه داشته باشد، ممکن است به علت مشکلات هورمونی، بیماری‌های پوستی، یا عوامل ژنتیکی باشد. پزشک می‌تواند با بررسی وضعیت، درمان‌هایی مانند داروهای موضعی (مثل ماینوکسیدیل) یا خوراکی (مثل فیناستراید) تجویز کند.

این روش‌ها در کنار هم می‌توانند به جلوگیری از ریزش مو کمک کنند.

Crypto Exchange Referral Program | Binance Official Want to earn more Bitcoin? Join Binance using my referral link and you could get up to 0.018 BTC for free!

اسهال - اجابت مزاج شل، آبکی و احتمالاً مکررتر - یک مشکل رایج است. گاهی اوقات، این تنها علامت است. در مواقع دیگر، ممکن است با علائم دیگری مانند تهوع، استفراغ، درد شکم یا کاهش وزن همراه باشد.

خوشبختانه، اسهال معمولا کوتاه مدت است و بیش از چند روز طول نمی کشد. اما زمانی که اسهال بیش از چند روز تا هفته طول بکشد، معمولاً به این معنی است که مشکل دیگری وجود دارد - مانند سندرم روده تحریک پذیر (IBS) یا یک اختلال جدی تر، از جمله عفونت مداوم، بیماری سلیاک یا بیماری التهابی روده (IBD).

علائم :

علائم مرتبط با اسهال (مدفوع شل و آبکی) ممکن است شامل موارد زیر باشد:

گرفتگی یا درد شکم.
نفخ.
حالت تهوع.
استفراغ.
تب.
خون در مدفوع
مخاط در مدفوع.
نیاز فوری به اجابت مزاج
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
اگر بالغ هستید، در موارد زیر به پزشک مراجعه کنید:

اسهال شما بیش از دو روز بدون هیچ بهبودی ادامه دارد.
دچار کم آبی می شوید.
درد شدید شکم یا مقعدی دارید.
مدفوع خونی یا سیاه دارید.
شما تب بالای 102 فارنهایت (39 درجه سانتیگراد) دارید.
در کودکان، به ویژه کودکان خردسال، اسهال می تواند به سرعت منجر به کم آبی بدن شود. اگر اسهال کودک در عرض 24 ساعت بهبود نیافت یا اگر کودک شما:

کم آب می شود.
تب بالای 102 فارنهایت (39 درجه سانتیگراد) دارد.
مدفوع خونی یا سیاه دارد.

علل :

تعدادی از بیماری ها و شرایط می توانند باعث اسهال شوند، از جمله:

ویروس ها : ویروس هایی که می توانند باعث اسهال شوند عبارتند از ویروس نوروالک (همچنین به عنوان نوروویروس شناخته می شود)، آدنوویروس های روده ای، آستروویروس، سیتومگالوویروس و هپاتیت ویروسی. روتاویروس یکی از علل شایع اسهال حاد دوران کودکی است.
باکتری ها و انگل ها: قرار گرفتن در معرض برخی باکتری ها، مانند E. coli یا انگل ها از طریق غذا یا آب آلوده، منجر به اسهال می شود. هنگام سفر به کشورهای در حال توسعه، اسهال ناشی از باکتری ها و انگل ها اغلب اسهال مسافرتی نامیده می شود. Clostridioides difficile (همچنین به عنوان C. diff شناخته می شود) نوع دیگری از باکتری است که باعث اسهال می شود و می تواند پس از یک دوره آنتی بیوتیک یا در طول بستری شدن در بیمارستان رخ دهد.
داروها : بسیاری از داروها مانند آنتی بیوتیک ها می توانند باعث اسهال شوند. آنتی بیوتیک ها با از بین بردن باکتری های بد از شر عفونت خلاص می شوند، اما باکتری های خوب را نیز از بین می برند. این باعث برهم خوردن تعادل طبیعی باکتری ها در روده می شود و منجر به اسهال یا عفونتی مانند C. diff می شود. سایر داروهایی که باعث اسهال می شوند، داروهای ضد سرطان و ضد اسیدهای حاوی منیزیم هستند.
عدم تحمل لاکتوز : لاکتوز قندی است که در شیر و سایر محصولات لبنی یافت می شود. افرادی که در هضم لاکتوز مشکل دارند پس از خوردن لبنیات دچار اسهال می شوند.
فروکتوز : فروکتوز قندی است که به طور طبیعی در میوه ها و عسل یافت می شود. گاهی اوقات به عنوان یک شیرین کننده به برخی نوشیدنی ها اضافه می شود. فروکتوز می تواند منجر به اسهال در افرادی شود که در هضم آن مشکل دارند.
شیرین کننده های مصنوعی سوربیتول، اریتریتول و مانیتول - شیرین کننده های مصنوعی قندهای غیرقابل جذبی هستند که در آدامس و سایر محصولات بدون قند یافت می شوند - می توانند در برخی افراد سالم باعث اسهال شوند.
عمل جراحی. گاهی اوقات جراحی های برداشتن جزئی روده یا کیسه صفرا می تواند باعث اسهال شود.
سایر اختلالات گوارشی.

عوارض
اسهال می تواند باعث کم آبی بدن شود که در صورت عدم درمان می تواند تهدید کننده زندگی باشد. کم آبی بدن به ویژه در کودکان، افراد مسن و کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند خطرناک است.

اگر علائم کم آبی جدی دارید، به دنبال کمک پزشکی باشید.

نشانه های کم آبی در بزرگسالان
این شامل:

تشنگی بیش از حد.
خشکی دهان یا پوست.
کم یا بدون ادرار
ضعف، سرگیجه یا سبکی سر.
خستگی.
ادرار تیره رنگ.
نشانه های کم آبی در نوزادان و کودکان خردسال
این شامل:

نداشتن پوشک خیس در سه ساعت یا بیشتر.
خشکی دهان و زبان.
تب بالاتر از 102 فارنهایت (39 درجه سانتیگراد).
گریه بدون اشک.
خواب آلودگی، عدم پاسخگویی یا تحریک پذیری.
ظاهر فرورفته به شکم، چشم ها یا گونه ها.

رفتار
اکثر موارد اسهال حاد به خودی خود ظرف چند روز بدون درمان برطرف می شود. اگر تغییر سبک زندگی و درمان های خانگی اسهال را بدون موفقیت امتحان کرده اید، ممکن است پزشک داروها یا درمان های دیگری را توصیه کند.

آنتی بیوتیک یا ضد انگلی
آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد انگلی ممکن است به درمان اسهال ناشی از باکتری یا انگل کمک کنند. اگر یک ویروس باعث اسهال شما شود، آنتی بیوتیک ها کمکی نمی کنند.

درمان برای جایگزینی مایعات
احتمالاً پزشک به شما توصیه می کند که مایعات و نمک را جایگزین کنید. برای بیشتر بزرگسالان، این به معنای نوشیدن آب با الکترولیت، آب میوه یا آبگوشت است. اگر نوشیدن مایعات معده شما را ناراحت کند یا باعث استفراغ شود، ممکن است پزشک مصرف مایعات IV را توصیه کند.

آب راه خوبی برای جایگزینی مایعات است، اما حاوی املاح و الکترولیت ها - مواد معدنی مانند سدیم و پتاسیم - که برای عملکرد بدن شما ضروری هستند، نیست. شما می توانید با نوشیدن آب میوه برای پتاسیم یا خوردن سوپ برای سدیم به حفظ سطح الکترولیت خود کمک کنید. اما برخی از آب میوه ها، مانند آب سیب، ممکن است اسهال را بدتر کنند.

برای کودکان، از پزشک خود در مورد استفاده از یک محلول آبرسانی خوراکی مانند Pedialyte برای جلوگیری از کم آبی یا جایگزینی مایعات از دست رفته سوال کنید.

تنظیم داروهایی که مصرف می کنید
اگر پزشک تشخیص دهد که یک آنتی بیوتیک باعث اسهال شما شده است، ممکن است دوز شما را کاهش دهد یا داروی دیگری را جایگزین کند.

درمان شرایط زمینه ای
اگر اسهال شما ناشی از یک بیماری جدی‌تر مانند بیماری التهابی روده باشد، پزشک شما برای کنترل آن وضعیت تلاش می‌کند. ممکن است به یک متخصص، مانند یک متخصص گوارش ارجاع داده شوید، که می تواند به شما کمک کند تا یک برنامه درمانی برای شما طراحی کند.

نسخه چیست؟
نسخه عبارت از ورقه طبع شده بوده که جهت توزیع محصولات فارمسیوتیکی به مسؤل فنی دواخانه محویل میگردد.

اجزای نسخه....
نسخه دو قسمت دارد
1- قسمت معلومات
✓ تاریخ مراجع مریض
✓ نام مریض
✓ وزن مریض
✓ جنس مریض
✓ سن مریض
✓ وآدرس مریض
2- قسمت اساس
✓ شریح نسخه Superscription
✓ و RX) Recepاجرا نمایند
❤ قواعد نسخه نویسی
♡نسخه باید به حروف لاتین نویشته شود، واضح، خوانا، وطوری جداگانه تحریر شود.
Ex: Ciproflaxacin500m
❌ اختصار در نویشتن نام دوا مجاز نمی باشد ☑️صرف شکلی دوایی اختصار تحریر گردد
Ex: Tab, Cap, Syp, Sol, susp, Supp......
❌ نویشتن نسخه جات شفری مجاز نمی باشد
✅ در نسخه باید نام جنریک دوا نویشته شود
👈 وقابل یاد آوریست داکتر صاحب های محترم که دوا سه نام دارد
نام✓ جنریک یعنی نام علمی
نام✓ کمیاوی یعنی از کدام مرکب تهیه شده
نام✓ تجارتی یعنی مربوط به کدام کمپنی میشود.
یاد داشت✍️
دواهایکه دارای یک ترکیب است مانند...
Ciproflaxacin
Levoflaxacin
Cefixime........
از نظری قانونی باید به روی نسخه با نام جنریک تحریر گردد
در این جا سوء تی تفاهم نشود....
اگر داکتر صاحب های که میخواهند در نسخه خود از کمپنی ها معتبر نام ببرند باید نکات ذیل را مدی نظر بگریند
Ex:Tab. Levoflaxacin 500 mg. Leflox

Ex: Tab. Moxiflaxacin400mg
Moxiget
Ex: Vial. Ceftraxone 1g. Novosef
هم نام جنریک و هم نام تجارتی یکجای تحریر گردد تا اینجا افهام و تفهیم درست صورت گیرد
و متباقی دواهای که دارای چندین ترکیب میباشد مانند
Ex: tab Maxicold
Nimumac Cold
Tab. Cal+Zing+D3+Mg

شما میتوانید به روی نسخه های خود از نام تجارتی این اقلام دوایی استفاده کنید
چونکه دارای چند ترکیب است همه را نمیتوان نویشت...
❤ودر آخــــــــر این را همه داکتر صاحب های معالج بدانند که (واضیح نویشتن نسخه از جمله اخلاق طبابت و حق مُسِّلَمِ مریض است. تشــــکر👨‍⚕️آگاهی رمزی موفقیت است
By: Medic plus

ویتامین ها منابع آن و تاثیرات آن بالای بدن -Vitamins and there Source & effect on body

اختلال عمده افسردگی
(Major Depressive Disorder)

یک بیماری روانی است که مشخصه‌های اصلی آن، حالت افسردگی در وضعیت‌ها و موقعیت‌های مختلف، عزت نفس پایین و بی‌علاقگی به انجام فعالیت‌هایی که به‌طور معمول، لذت‌بخش هستند، به مدت دست‌کم، دو هفته می‌باشد.
افسردگی، معمولاً همراه با علائمی مثل عدم عزت نفس، اختلالات خواب، اختلالات خوردن، خستگی، بی‌حالی و احساس دردِ بدون دلیل است.
همچنین در مواردی، فرد افسرده ممکن است هذیان بگوید یا چیزهایی ببیند یا بشنود که دیگران قادر به احساس آن‌ها نیستند.
بعضی از بیماران، به نوعی افسردگی بازگشتی، دچار هستند؛ به این معنا که فرد، دوره‌هایی از افسردگی را تجربه می‌کند که ممکن است بین هر دوره، سال‌ها فاصله باشد. شایان ذکر است که اختلالات افسردگی می‌توانند تأثیراتی بسیار منفی بر شخصیت فرد، کار، درآمد مالی، زندگی تحصیلی و نیز وضعیت خواب، عادت‌های غذایی و سلامت عمومی او داشته باشد و همین عوارض، مراجعهٔ به‌موقع به روان‌شناس را در صورت مشاهدهٔ نشانه‌ها به امری ضروری تبدیل می‌کند.
طبق آمارگیری‌های صورت گرفته بین ۲ تا ۷ درصد بالغان افسرده، با خودکشی می‌میرند.
و بیش از ۶۰٪ افرادی که با خودکشی، جان خود را از دست می‌دهند، مبتلا به افسردگی حاد یا دیگر اختلالات خلقی بوده‌اند.

نشانه‌ها:

بدخلقی و افسردگی، عزت نفس پایین، از دست دادن علاقه در فعالیت‌های به‌طور معمول لذت‌بخش، انرژی کم، درد بدون دلیل مشخص.

عوارض :

خودآزاری، خودکشی

دورهٔ معمول آغاز
دههٔ دوم زندگی

دورهٔ بیماری
بیش از ۲ هفته

علت :

عوامل محیطی (تجارب نامطلوب زندگی، رویدادهای استرس‌زای زندگی)، ژنتیک و عوامل روانی

عوامل خطر :

سابقهٔ خانوادگی، تغییرات عمدهٔ زندگی، داروهای خاص، مشکلات سلامت مزمن، اختلال سوءمصرف مواد

تشخیص افتراقی :

اختلال دوقطبی، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی، غم

درمان :

روان‌درمانی، داروهای ضدافسردگی، شوک‌درمانی، ورزش کردن.

پرکاری تیروئید هیپرتیروئیدیسم(Hyperthyroidism)
که هایپرتیروئیدی هم نامیده میشود، نوعی بیماری غدّهٔ تیروئید است که در آن تیروئید بیش از مقدار طبیعی، هورمون ترشّح می‌کند

هورمون‌های ترشح شده از غدّهٔ تیروئید T4 (تیروکسین) و T3 (تری‌یدوتیرونین) هستند که توسط TSH (هورمون محرکه تیروئید) تنظیم می شوند. در پرکاری تیروئید علائمی از جمله تپش تند قلب، کاهش وزن، تعریق، عدم تحمّل گرما، لرزش و بیقراری نمایان می‌شود. از جمله بیماری‌هایی که موجب پرکاری تیروئید می‌شوند بیماری گریوز است.

تشخیص با اندازه‌گیری سطح خونی T4 و T3 صورت می‌گیرد و در موارد خاص از طریق تست ید رادیواکتیو. هم‌چنین اغلب به‌دلیل بازخورد منفی T4 و T3 بر TSH افزایش آن دو باعث کاهش دیگری می شود و بر عکس.

پرکاری تیروئید یک بیماری مزمن است و درمان آن نیز زمانبر و معمولاً مادام العمر است. اما حالت حاد آن طوفان تیروئیدی نام دارد که اگر مقیاس بورچ-وارتفسکی بیش از ۴۵ شود، احتمال کما و مرگ نیز هست

تشخیص و علائم:

بیماری علائم مختلفی دارد البته امکان دارد بیمار در آزمایش‌های بالینی همه علائم را نشان ندهد

۱. افزایش تعداد ضربان قلب به دنبال انجام کارهای معمول

۲. افزایش خفیف فشار خون

۳. تحریک پذیر بودن و بی قراری و تحریک پذیری شدید

۴. افزایش تعریق و حساس شدن به گرما

۵. ضعف عضلات به خصوص در ناحیه شانه، لگن و ران‌ها

۶. لرزش و تنش‌های غیرارادی ترمور (خصوصاً در دستان و انگشتان)

۷. کاهش وزن برغم اشتهای خوب

۸. شدت ریزش مو

۹. جدا شدن ناخن

۱۰. تورم نوک انگشتان

۱۱. گود افتادن چشم ها

۱۲. تغییر در ضخامت پوست

۱۳. افزایش حرکات دستگاه گوارش

۱۴. گواتر یا بزرگی تیروئید

۱۵. کاهش تعداد دفعات قاعدگی یا کاهش حجم خونریزی

۱۶. بزرگ شدن پستان در آقایان

۱۷. ضخیم شدن پوست در جلوی استخوان ساق پا

۱۸. برجسته شدن چشم‌ها

بیشتر این علائم با درمان پرکاری تیروئید طبیعی می‌شوند و سایر نشانه‌ها به درمان جداگانه نیاز دارند.

درمان :

هدف از درمان طبیعی کردن سطح هورمون‌های تیروئید است. در بیمارانی که علت پرکاری تیروئید مصرف زیاد هورمون است باید دوز دارو تنظیم شود. در کسانی که علت بیماری التهاب تیروئید است چون بیماری خود محدود شونده است نیاز به درمان اضافه ندارد. در مواردی که علت پرکاری تیروئید بیماری گریوز یا گواتر مولتی ندولر یا گواتر گره‌ای منفرد سمی باشد درمان شامل یکی از موارد زیر است:

۱. داروهای ضد تیروئید خوراکی شامل متی مازول و پروپیل تیواوراسیل که برای بیماران با بیماری گریوز به مدت طولانی و برای علل دیگر پرکاری تیروئید به مدت کوتاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. بامقدار مناسب دارو کنترل پرکاری تیروئید در عرض چند هفته میسر است. این داروها عوارض جانبی نیز دارند از جمله بثورات پوستی، خارش، تب و به ندرت التهاب کبد یا کاهش گلبول‌های سفید خون. بیماران باید جهت شناخت این عوارض آموزش داده شوند و اگر دچار زردی پوست و کهیر یا خارش شدید، تب بالا یا گلو درد شدید شدند، باید از داروها را قطع نموده به پزشک خود مراجعه کنند.

با قطع داروی ضد تیروئید احتمال برگشت پرکاری تیروئید وجود دارد همچنین به دلیل آنکه متی مازول تعداد گلبول‌های سفید خون را کاهش می‌دهد و MCV , MCH خون را تحت تأثیر قرار داده و امکان ساپرس مغز استخوان وجود دارد باید از مکمل‌های کلسیم و ویتامین D، گروه B به خصوص B12 را در طول درمان دریافت کند (رژیم غذایی در پرکاری تیروئید) به همین منظور در موارد مصرف متی مازول باید CBC بیمار نیز باید ماهانه تحت بررسی قرار گیرد.

۲. ید رادیو اکتیو باعث از کار افتادن گواتر یا کوچک شدن گره‌های سمی که تولیدکننده هورمون تیروئید هستند، می‌گردد. این درمان بدون خطر است و در بالغین با پرکاری تیروئید به‌طور گسترده استفاده می‌شود. اشعه تولید شده توسط این مقدار ید باعث تخریب سلول‌های تیروئید می‌شود، ولی به علت آنکه غلظت آن در تیروئید بیش از نقاط دیگر است، اشعه به سایر نقاط بدن آسیب نمی‌رساند. ید رادیو اکتیو به‌طور خوراکی به بیمار سر پایی تجویز می‌شود. با اینکه مقدار زیادی از فعالیت ماده رادیو اکتیو ظرف مدت چند روز از بدن خارج می‌شود، اثرات آن روی غده تیروئید ممکن است ظرف یک تا سه ماه طول بکشد. عارضه جانبی این درمان کم‌کاری تیروئید است. مدارکی وجود ندارد که این درمان باعث ایجاد سرطان در تیروئید یا دیگر قسمت‌های بدن شود. در زنان ایجاد نازائی نمی‌کند. امروزه در بسیاری از مراکز دنیا تجویز ید رادیو اکتیو برای درمان پرکاری تیروئید در نوجوانان نیز استفاده می‌شود.

در پرکاری تیروئید در صورتی که بیمار به داروها پاسخ داده باید حدود ۲ سال تحت درمان دارویی قرار گرفته باشد که در صورت تشخیص غیر کنترل بودن بیماری درمان با ید رادیواکتیو تجویز شده و در مواردی که غده بیش از اندازه بزرگ شده باید باید جراحی شود.

۳. جراحی تیروئید یک درمان دائمی دیگر بر ای پرکاری تیروئید است. امروزه این درمان کمتر توصیه می‌شود زیرا نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد و ایجاد مشکلات پس از جراحی از جمله ایجاد بدشکلی در گردن می‌شود. بعلاوه در موارد نادری ممکن است باعث صدمه به ساختمان‌های نزدیک به تیروئید در گردن شود. عارضه دیگر کم‌کاری تیروئید است که این عارضه به راحتی با قرص لووتیروکسین که عارضه جانبی ندارد برای تمام عمر قابل کنترل است.

در صورتی که گواتر بیمار بزرگ نباشد جراحی و برداشتن غده تیروئید لازم نیست و با ید رادیواکتیو می‌توان فعالیت غده را غیرفعال کرد.

۴. داروهایی مانند پروپرانولول برای تسکین علائم پرکاری تیروئید به کار می‌رود تا سایر درمان‌ها اثر خود را بگذارند.

۵. در مواردی که خاص است بیمار ممکن است دچار بیماری‌ها روانی شده باشد که پزشک معالج می‌تواند با طرح ۶۰ سؤال عمق بیماری را تشخیص داده و برای درمان تخصصی به روان پزشک ارجاع دهد.

6.در مواردی پرکاری تیروئید ناشی از ندول های سمی در تیروئید است در اینصورت و در صورتی که بافت پارانشیم تیروئید درگیر در پرکاری تیروئید نباشد می توان با درمان ندول سمی به درمان پرکاری تیروئید پرداخت. روش های امروزی مانند آر اف تیروئید می تواند به درمان تیروئید منجر شود

عفونت دستگاه ادراری
(UTI یا Urinary tract infection) :
نوعی عفونت باکتریایی است که بر بخشی از دستگاه ادراری تأثیر می‌گذارد. هنگامی که عفونت، دستگاه ادراری تحتانی را مبتلا می‌کند سیستیت ساده (عفونت مثانه) نامیده می‌شود و هنگامی که بر دستگاه ادراری فوقانی تأثیر می‌گذارد به آن پیلونفریت (عفونت کلیه) گفته می‌شود. علائم مربوط به دستگاه ادراری تحتانی عبارتند از دفع ادرار همراه با درد یا تکرر ادرار یا اضطرار برای ادرار (یا هر دو)، در حالی که علائم مربوط به پیلونفریت عبارتند از تب و درد پهلو به همراه علائم مربوط به عفونت دستگاه ادراری تحتانی. این علائم در افراد مسن یا بسیار کم سن و سال ممکن است مبهم یا نامشخص باشند. عامل اصلی هر دو نوع عفونت مذکور اشرشیا کلی است، با این حال ندرتاً باکتری‌های دیگر، ویروسها یا قارچ نیز ممکن است موجب آن شوند. عفونت‌های دستگاه ادراری معمولاً در زنان نسبت به مردان بیشتر رخ می‌دهد؛ نیمی از زنان در طول زندگی خود حداقل به یک عفونت مبتلا می‌شوند. بروز مجدد بیماری امری شایع است. عوامل خطرساز عبارتند از: آناتومی بدن زنان، مقاربت جنسی و سابقه خانوادگی. پیلونفریت در صورت بروز معمولاً پس از عفونت مثانه ظاهر می‌شود، اما ممکن است ناشی از عفونت منتقله از راه خون نیز باشد. تشخیص این بیماری در زنان سالم و جوان تنها بر اساس علائم امکان‌پذیر است. در افرادی که علائم آن‌ها مبهم است، ممکن است تشخیص بیماری مشکل باشد زیرا ممکن است باکتری‌ها وجود داشته باشد، اما عفونتی مشاهده نشود. در موارد پیچیده یا در صورتی که درمان با شکست مواجه شود، ممکن است کشت ادرار مفید باشد. در افراد مبتلا به عفونت‌های مکرر، می‌توان از دوز پایین آنتی‌بیوتیکها به‌عنوان اقدام پیشگیرانه استفاده کرد. در موارد غیرپیچیده، عفونت‌های دستگاه ادراری را می‌توان به‌راحتی با مصرف آنتی‌بیوتیک در یک دوره کوتاه درمان کرد، اگرچه مقاومت در برابر بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌های مورد استفاده برای درمان این بیماری در حال افزایش است. در موارد پیچیده، ممکن است لازم باشد دوره‌های درمان طولانی‌تر شوند یا نیاز به تزریق آنتی‌بیوتیک وریدی باشد، و در صورتی که علائم در طی دو یا سه روز بهبود پیدا نکرد، لازم است آزمایش‌های تشخیصی بیشتری انجام گردد. در زنان، عفونت‌های دستگاه ادراری شایع‌ترین شکل عفونت‌های باکتریایی است و هر سال ۱۰٪ به میزان عفونت‌های دستگاه
ادراری افزوده می‌شود.

علائم :

به عفونت دستگاه ادراری تحتانی، عفونت مثانه نیز گفته می‌شود. شایع‌ترین علائم آن عبارتند از سوزش به هنگام ادرار کردن و نیاز به ادرار مکرر (و یا اضطرار برای ادرار) در صورت فقدان جریان واژنی و درد قابل توجه. .این علائم ممکن است متوسط یا شدید باشند و در زنان سالم به‌طور متوسط شش روز طول می‌کشد. ممکن است مقداری درد در بالای استخوان شرمگاهی یا پایین کمر وجود داشته باشد.افرادی که دچار عفونت دستگاه ادراری فوقانی یا پیلونفریت می‌شوند، ممکن است علاوه بر علائم رایج عفونت دستگاه ادراری تحتانی درد پهلو، تب، یا حالت تهوع و استفراغ را بروز دهند. ندرتاً ممکن است ادرار خونی باشد. یا دارای پیوری قابل مشاهده (چرک در ادرار) باشد).

در کودکان.

در کودکان خردسال، ممکن است تنها علامت عفونت دستگاه ادراری (UTI) تب باشد. به دلیل فقدان علائم واضح‌تر، وقتی دختران کوچکتر از دو سال یا پسران ختنه نشده کوچکتر از یک سال دچار تب می‌شوند، بسیاری از انجمن‌های پزشکی توصیه می‌کنند که کشت ادرار صورت بگیرد. . ممکن است نوزادان خوب غذا نخورند، استفراغ کنند، بیشتر بخوابند، یا نشانه‌های یرقان را از خود نشان دهند.در کودکان بزرگتر، ممکن است دوباره بی‌اختیاری ادرار (از دست دادن کنترل مثانه) رخ دهد.

در سالمندان

علائم دستگاه ادراری غالباً در سالمندان مشاهده نمی‌شود. نشانه‌های مذکور ممکن است مبهم و همراه با بی‌اختیاری باشد، و تنها علائم موجود تغییر در وضعیت ذهنی یا خستگی باشد. گرچه در برخی موارد نخستین نشانه‌ای که ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی با آن مواجه می‌شود گَندخونی یا عفونت در خون است. این واقعیت که بسیاری از افراد مسن پیشاپیش دچار بی‌اختیاری یا زوال عقل شده‌اند ممکن است کار تشخیص را پیچیده‌تر کند.
درمان :

مهمترین مبنای درمان استفاده از آنتی‌بیوتیکها است. گاهی اوقات در طول چند روز اول علاوه بر آنتی‌بیوتیک، فنازوپیریدین تجویز می‌شود تا به تسکین سوزش و رفع اضطرار ناشی از عفونت مثانه کمک کن با این حال، با توجه به مشکلات ایمنی ناشی از استفاده از آن و به‌ویژه افزایش خطر ابتلا به متهموگلوبینمی (میزان متهموگلوبین بالاتر از سطح عادی در خون) استفاده مداوم از آن توصیه نمی‌شود ممکن است استامینوفن (پاراستامول) نیز برای تب استفاده شود

در زنانی که عفونت دستگاه ادراری ساده به‌طور مکرر در آن‌ها رخ می‌دهد، تنها در صورتی که درمان اولیه با شکست مواجه گردد، ممکن است خوددرمانی پس از بروز علائم و پیگیری پزشکی منجر به بهبود شود.نسخه آنتی‌بیوتیک را می‌توان از طریق تلفن به داروساز اعلام کرد.

غیرپیچیده :

عفونت‌های غیرپیچیده را می‌توان تنها بر اساس علائم تشخیص داد و درمان کرد.آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی نظیر تری‌متوپریم/سولفامتوکسازول (TMP / SMX)، سفالوسپورینها، نیتروفورانتوئین یا فلوروکینولون زمان بهبود را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کوتاه می‌کنند و به همان اندازه مؤثر هستند.معمولاً یک دوره درمان سه روزه با تری‌متوپریم، TMP/SMX یا یک فلوروکینولون کفایت می‌کند، حال آن که درمان با نیتروفورانتوئین به ۵–۷ روز زمان نیاز دارد. با شروع درمان، علائم باید در عرض ۳۶ ساعت بهبود پیدا کند. در حدود ۵۰٪ از افراد بدون درمان طی چند روز یا چند هفته بهبود می‌یابند. انجمن بیماری‌های عفونی آمریکا استفاده از فلوروکینولون به‌عنوان نخستین درمان را به دلیل نگرانی از ایجاد مقاومت در برابر این دسته از داروها توصیه نمی‌کند. با وجود هشدار مذکور، در اثر استفاده وسیع از تمام این داروها، مقاومت‌هایی در برابر آن‌ها به‌وجود آمده‌است. در برخی از کشورها تری متوپریم به تنهایی معادل TMP/SMX محسوب می‌شود. در عفونت‌های ساده دستگاه ادراری در کودکان، آن‌ها اغلب به یک دوره سه روزه آنتی‌بیوتیک پاسخ می‌دهند .

پیلونفریت:
پیلونفریت نسبت به عفونت مثانه ساده و با استفاده از دوره طولانی‌تر آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی یا آنتی‌بیوتیک‌های داخل وریدی به‌صورت بهتری درمان می‌شود.به‌طور معمول در نواحی که میزان مقاومت کمتر از ۱۰٪ است، یک دوره هفت روزه مصرف فلوروکینولون خوراکی سیپروفلوکساسین مورد استفاده قرار می‌گیرد.اگر میزان مقاومت برخی نواحی بیش از ۱۰٪ باشد، اغلب یک دوز داخل وریدی سفتریاکسون تجویز می‌شود. ممکن است لازم باشد کسانی که علائم شدیدتری دارند، در بیمارستان بستری شوند تا به‌طور مداوم آنتی‌بیوتیک دریافت کنند. اگر علائم پس از دو یا سه روز از شروع درمان بهبود پیدا نکند، ممکن است عوارضی نظیر انسداد ادراری ناشی از سنگ کلیه در نظر گرفته شود.

گازگرفتگی :

اکسيجن هوا، عنصر حياتی است که زندگی موجودات زنده صد در صد به آن وابسته است. هرفرد بالغ در هر دقيقه به طور اوسط از 12 تا 15 بار نفس می کشد.

در هر بار تنفس نيم ليتر هوا را وارد شش ها يا ريه های خود می سازد، يعنی به طور متوسط حدود 6-8 ليتر هوا در هر دقيقه وارد ريه يا شش انسان شده بعد در خون جذب می شود.

کاربن مونوکسايد، گازی است بی رنگ و بی بو که دراثر سوختن ناقص گاز سوخت، زغال، زغال سنگ، چوب و يا انفجارات عظيم يا آتش سوزی ها به وجود می آيد.

تنفس گاز کاربن مونوکسايد سبب مسموميت يا خفگی در انسان ها می شود که به نام گازگرفتگی و نزد مردم به نام زغال گرفتگی و قاتل پنهان هم ياد می شود.

در موسم زمستان واقعات گاز گرفتگی هم زياد می شود. مردم از وسايل گرمی چون بخاری های گاز سوز، بالون های گازی برای روشن کردن خانه ها زغال در صندلی، استفا ده می کنند.

يک بخاری گاز سوز، می تواند حداقل برابر به 10 نفر اکسيجن هوا را در يک اتاق به مصرف برساند، بنا کمبود اکسيجن هم سبب گازگرفتگی می شود .

از طرف ديگر سوختن ناقص گاز، می تواند گاز کاربن مونوکسايد را زياد آزاد کند که تنفس آن کشنده و خطرناک است.

کاهش اکسيجن در جا های سربسته و زياد شدن گاز کاربن مونوکسايد، تغييرات شد يد و خطرناک را در سيستم تنفسی انسان به وجود می آورد.

قدرت حل شدن گاز کاربن مونوکسايد در خون 20 برار زياد تر از قدرت حل شدن اکسيجن در خون است.

بنابرين وقتی اين گاز در يک اتاق منتشر شود، به زودی تمام اتاق يعنی در قسمت های بالا و پائين آن منتشر می شود .

همين که تنفس شد با هموگلوبين خون که وظيفه رساندن اکسيجن را به عهده دارد، يکجا شده هموگلوبين وکرويات سرخ خون را تهديد کر ده تا نمتوانند اکسيجن را به بدن انتقال دهند.

اين حالت گاهی مرگ آنی را به دنبال دارد.

کمبود اکسيجن بسيار زود سبب بی هوشی گرديده و به توقف قلب و فلج شدن مغز منجر می شود